Portal eKAI.pl informuje o XIX Ogólnopolskiej Pielgrzymce Wiernych Tradycji Łacińskiej na Jasną Górę, organizowanej przez Fundację Inicjatywa Włodowicka. Pielgrzymi mają modlić się o wierność Bogu, Krzyżowi i Ewangelii oraz o błogosławieństwo dla „Ojca Świętego Leona XIV”. Wydarzenie, choć z pozoru tradycyjne, jest w rzeczywistości kolejnym przejawem apostazji i herezji w strukturze posoborowej, która zamiast powoływać się na prawdziwego papieża, tworzy fikcyjne autorytety i ignoruje konieczność odrzucenia uzurpatorów.
Fikcyjny „papież” Leon XIV: bezpośrednie potwierdzenie herezji
Artykuł źródłowy bezczelnie wspomina modlitwę o błogosławieństwo dla „Ojca Świętego Leona XIV”. Jest to bezprecedensowe bluźnierstwo i jawne potwierdzenie herezji. W Kościele katolickim istnieje jeden papież – następca św. Piotra. Ostatnim prawdziwym papieżem był Pius XII, który zmarł w 1958 roku. Obecny „papież” Franciszek (Bergoglio) zmarł, a następcy to kolejni uzurpatorzy, zaczynając od Jana XXIII. Robert Prevost, jako „Leon XIV”, jest fikcyjną postacią, wymyśloną przez modernistyczną sekcję, która całkowicie odrzuca zasadę jedności i nieomylności papieskiej. Modlitwa za uzurpatora jest grzechem ciężkim, ponieważ uznaje heretyka za prawowitego pasterza. Jak uczy św. Robert Bellarmin: „Piąta prawdziwa opinia jest taka, że Papież, który jest jawnym heretykiem, przestaje sam w sobie być Papieżem i głową” (De Romano Pontifice). Modlitwa za „Ojca Świętego” heretyka jest nie tylko daremna, ale i skandaliczna, gdyż przywłaszcza się tytuł „święty” osobie, która odrzuciła wiarę.
Bł. Stefan Wyszyński: patron heretyków, nie wiernych
Organizatorzy pielgrzymki wzywają wstawiennictwa bł. Stefana kard. Wyszyńskiego, uznawanego za patrona wiernych tradycji łacińskiej w Polsce. Jest to jeden z najbardziej bolesnych aspektów tej pielgrzymki. Stefan Wyszyński, choć wcześniej może był osobą pobożną, po 1958 roku całkowicie podporządkował się heretyckim uzurpatorom, akceptując zmiany posoborowe i współpracując z reżimem komunistycznym. Jego beatyfikacja przez Jana Pawła II (uzurpatora i heretyka) jest nieważna i heretycka. Jak stwierdza bulla Cum ex Apostolatus Officio Pawła IV: „jeśli kiedykolwiek okaże się, że jakikolwiek Biskup… odstąpił od Wiary Katolickiej lub popadł w jakąś herezję: promocja lub wyniesienie… będą nieważne, nieobowiązujące i bezwartościowe”. Bł. Wyszyński jest więc patronem apostazji, a nie wierności. Wzywanie jego wstawiennictwa jest odrzuceniem prawdziwej wiary na rzecz modernistycznego kompromisu.
Fundacja laicka i kapłani „delegowani”: naruszenie hierarchii Kościoła
Pielgrzymka jest organizowana przez Fundację Inicjatywa Włodowicka – organizację laicką, która narusza fundamentalną zasadę hierarchii Kościoła. W Kościele katolickim inicjatywy duchowe muszą pochodzić od prawdziwych biskupów, a nie od fundacji laickich. To typowy owoec demokratyzacji i sekularyzacji, gdzie wierni sami organizują się, zamiast być prowadzeni przez prawdziwych pasterzy. Dodatkowo, posługa duchowna podczas pielgrzymki będzie pełniona przez „kapłani delegowani przez ordynariuszy diecezji”. Większość ordynariuszy w Polsce są heretykami i apostatami, którzy zaakceptowali herezje posoborowe. Ich delegacja jest nieważna, a Msze sprawowane przez nich są bezwartościowe, ponieważ kapłani utracili jurysdykcję wraz z utratą wiary przez swoich biskupów (kanon 188.4 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917). Jak uczy św. Cyryl Aleksandryjski, „ten, kto odstąpił od wiary… nie może nikogo złożyć z urzędu ani usunąć”. Pielgrzymka więc będzie oparta na nieważnych sakramentach i bezprawnej władzy.
„Tradycja Łacińska” jako herezja: relatywizacja niepodzielnej wiary
Używanie terminu „Tradycja Łacińska” jest samą w sobie herezją. Sugeruje on, że tradycja liturgiczna i doktrynalna Kościoła jest opcją, którą można wybrać, a nie jedyną, niepodzielną prawdą. W Kościele katolickim istnieje jedna wiara, jeden obrządek (choć z uzasadnionymi zwyczajami regionalnymi), jedna tradycja. Termin „łacińska” jest wynaturzeniem, które rodzi się z akceptacji heretyckiej idei, że po 1958 roku w Kościele istnieją różne „tradycje” równorzędne. To bezpośredni owoc modernizmu i ekumenizmu, który redukuje katolicyzm do jednej z wielu form chrześcijaństwa. Jak potępia Syllabus Errorum Piusa IX: „Każdy człowiek jest wolny przyjąć i wyznawać tę religię, którą, prowadzony światłem rozumu, uzna za prawdziwą” (błąd 15). Pielgrzymka, używając tego terminu, przyjmuje właśnie ten relatywizm.
Modlitwa o „jedność Kościoła” przy akceptacji herezji: sprzeczność z wiarą
Organizatorzy zapowiadają modlitwę o „jedność Kościoła”. Jest to najwyższa ironia i jawne zaprzeczenie wiary. Kościół jest już zjednoczony w wierze. Jedność, o którą modlą się posoborowie, to jedność w herezji i apostazji – czyli zjednoczenie z sekcją modernistyczną, która odrzuciła niezmienną wiarę. Prawdziwa jedność wymaga nawrócenia się od herezji, a nie modlitwy za utrzymanie schizmy. Jak naucza Pius IX w Syllabus: „Kościół nie jest prawdziwym i doskonałym społeczeństwem, całkowicie wolnym, ani nie obdarzony właściwymi i trwałymi prawami, które mu nadał założyciel boski” (błąd 19) – to herezja, którą przyjęła sekta posoborowa. Modlitwa o jedność bez odrzucenia herezji jest modlitwą o utrwalenie schizmy.
Brak krytyki ekumenizmu i libertarianizmu religijnego
W całym artykule nie ma ani jednego słowa krytyki wobec ekumenizmu i libertarianizmu religijnego, które są fundamentem sekty posoborowej. Pielgrzymka, zorganizowana w ramach tej sekty, automatycznie uczestniczy w jej błędach. Jak potępia Pius IX: „Należy uważać za wolnych od wszelkiej winy tych, którzy nie liczą się z potępieniami Świętej Kongregacji Indeksu i innych Świętych Kongregacji Rzymskich” (błąd 8 z Lamentabili sane exitu). To oznacza, że uczestnictwo w jakiejkolwiek inicjatywie sekty posoborowej, nawet z pozorna tradycyjnymi elementami, jest grzechem i uczestnictwem w herezji. Brak oświadczenia o konieczności odrzucenia heretyckich uzurpatorów i powrotu do prawdziwego Kościoła czyni tę pielgrzymkę bezwartościową z punktu widzenia zbawienia.
Wnioski: Pielgrzymka jako przejaw apostazji
XIX Ogólnopolska Pielgrzymka Wiernych Tradycji Łacińskiej na Jasną Górę jest kolejnym dowodem na głęboką apostazję w strukturach posoborowych. Zamiast wezwać do nawrócenia się od herezji, organizatorzy tworzą fikcyjne autorytety („Leon XIV”), czczą kompromitowanych postacie (bł. Wyszyński), używają heretyckiego języka („Tradycja Łatyńska”) i modlą się za utrwalenie schizmy („jedność Kościoła”). Prawdziwa wierność wymaga całkowitego odrzucenia sekty posoborowej, uznania jedynego prawdziwego papieża ( Pius XII i jego następców wiernych, jeśli w ogóle istnieją) oraz powrotu do niezmiennej wiary katolickiej sprzed 1958 roku. Jak mówi Pius XI w Quas Primas: „Królestwo Odkupiciela naszego obejmuje wszystkich ludzi… On jest źródłem zbawienia dla jednostek i dla ogółu”. Ale to królestwo jest duchowe i wymaga wierności całej prawdzie, nie zaś kompromisu z herezją. Pielgrzymka, zamiast odnowić wierność, umacnia apostazję.
Za artykułem:
19 lutego 2026 | 11:42XIX ogólnopolska pielgrzymka wiernych tradycji łacińskiej na Jasną Górę (ekai.pl)
Data artykułu: 19.02.2026
