Portal LifeSiteNews relacjonuje doniesienia o dwóch belgijskich księżach z diecezji Namur, których nekrologi rodzinne wskazują na istnienie tzw. „partnerów życiowych” (compagnes de vie) oraz „dzieci serca”. Biskupstwo Namuru, zapytane o skandal, odmówiło dalszych komentarzy, powołując się na wcześniejsze wyjaśnienia wikariusza generalnego, kanonika Joëla Rochette’a, który nazwał sprawę „zaskakującą” i „niejasną”. Rochette przyznał, że diecezja miała ograniczoną wiedzę o życiu prywatnym księdza Maurice’a Léonarda po jego emeryturze w 2015 roku, a biskup nie był świadomy jego relacji z kobietą. Wskazał także, że według prawa kanonicznego, w przypadku trwającej relacji małżeńskiej po ostrzeżeniu biskupa, ksiądz może zostać usunięty ze stanu klerykalnego, ale w przypadku emerytów „trudno już coś zrobić”. Wspomniał też, że w Belgii biskupi Patrick Hoogmartens i Jozef De Kesel publicznie proponowali zniesienie celibatu duchownego.
Milczenie biskupstwa jako akt zdrady Chrystusa
Odpowiedź biskupstwa Namuru jest typowa dla duchowieństwa soborowego: zamiast potępić jawne grzechy powszechnego i publiczne bluźnierstwo (sacrilegium), które stanowią takie relacje, urzędnicy Kościoła Nowego Adwentu zajmują się retoryką „niejasności” i „zaskoczenia”. To nie jest teologiczna dyskusja – to świadectwo całkowitego upadku wiary i moralności. Kanonik Rochette, zamiast odwołać się do niezmiennej prawdy, że celibat duchowny to „cenne dobro” (św. Pius X, *Lamentabili sane exitu*, potępia błąd 52) i że duchowny żyjący w konkubinacie dopuszcza się publicznego grzechu ciężkiego, który z samej natury wyklucza ze stanu łaski i z urzędu (kan. 1395 §1), wchodzi w gierki „interpretacyjne” i „rodzinne” („dzieci serca”). Jego pytanie: „Czy to była relacja małżeńska?” jest heretyckie, gdyż w świetle Prawa Bożego każda relacja seksualna poza małżeństwem jest cudzołóstwem, a dla duchownego – także złamaniem ślubów. Milczenie biskupa to współuczestnictwo w apostazji.
Relatywizacja sakramentu małżeństwa i celibatu w świetle Syllabusu
Wspomniane przez Rochette’a poglądy belgijskich biskupów na temat zniesienia celibatu są potępione wprost przez Piusa IX w *Syllabus of Errors*. Błąd 65 głosi: „Nie można tolerować doktryny, że Chrystus nie podniósł małżeństwa do godności sakramentu”. Błąd 66: „Sakrament małżeństwa jest tylko dodatkiem do kontraktu i oddzielony od niego”. Błąd 67: „Zgodnie z prawem natury związek małżeński nie jest nierozerwalny, a władza cywilna może w wielu przypadkach dekretować rozwód właściwy”. Błąd 68: „Kościół nie ma władzy ustanawiania przeszkód rozpraszających małżeństwo, lecz taka władza należy do władzy cywilnej, która może je znosić”. Biskupi, którzy chcą zniesienia celibatu, popadają w te same błędy: redukują celibat do „regulacji dyscyplinarnej”, a nie do ślubów, które są „dobrem dla Kościoła” (św. Paweł, 1 Kor 7) i znakiem poświęcenia Chrystusowi. Rochette, mówiąc o „sytuacjach relacyjnej niejednoznaczności”, stosuje język psychologiczny, a nie teologiczny – to typowe dla modernizmu potępionego przez Piusa X w *Lamentabili* (propozycje 25, 26: wiara jako „suma prawdopodobieństw”, dogmaty jako „obowiązujące w działaniu, nie jako zasady wierzenia”).
Kanon 1037 i 1395: nieomylna definicja obowiązku celibatu
Kanoniczne podstawy są jasne. Kanon 1037 (KPK 1917) wymaga publicznego złożenia ślubów przed ordynacją. Kanon 1395 §1 stanowi: „Klerik, który żyje w konkubinacie lub trwa w innym publicznym grzechu przeciwko Szóstemu Przykazaniu, powodującym skandal, może podlegać sprawiedliwym karom, w tym zawieszeniu. Jeśli trwa po ostrzeżeniu, może zostać usunięty ze stanu klerykalnego”. Emerytura nie znosi obowiązku celibatu ani jurysdykcji biskupa (kan. 384). Ksiądz Léonard, jeśli rzeczywiście żył z kobietą, publicznie złamał śluby i dopuścił się grzechu ciężkiego. Jego stan był nieprawidłowy, a jego odprawianie Mszy (jeśli ją odprawiał) było bezprawne i świętokradcze. Nekrolog rodzinny, nazywając tę kobietę „partnerem życiowym”, potwierdza publiczny charakter grzechu i skandalu. Biskup, który nie działa, jest winny zaniedbania.
Symptom: systemowa apostazja soborowa
Ten incydent nie jest odosobniony. W Belgii, jak w całym świecie soborowym, hierarchia toleruje lub nawet promuje apostazję. Wspomniane projekty zniesienia celibatu to bezpośrednie naruszenie *Syllabusu* (błęd 65-74 dotyczące małżeństwa i sakramentów). Język Rochette’a – „sytuacje relacyjnej niejednoznaczności”, „brak amunicji dla tych, którzy chcą zezwolić księżom na życie w związkach” – to język relativisticzny, pozbawiony kategorii grzechu, łaski, sakramentu. To jest owoc modernizmu, który – jak pisze Pius X w *Pascendi Dominici gregis* – „wprowadza do Kościoła ducha świata”. Księża „emeryci” prowadzący „podwójne życie” to owoc herezji, która podważa samą możliwość świętości w stanie klerykalnym. Kościół katolicki przed 1958 rokiem nigdy nie uznałby takiej sytuacji za dopuszczalną. Natychmiastowe, jawne potępienie i usunięcie z urzędu byłoby jedyną odpowiedzią.
Konkluzja: brak publicznego panowania Chrystusa Króla
Brak zdecydowanej reakcji biskupstwa Namuru jest przejawem braku publicznego panowania Chrystusa Króla nad społeczeństwem i Kościołem. Pius XI w *Quas Primas* nauczał, że Królestwo Chrystusa jest „przede wszystkim duchowe”, ale obejmuje również „wszystkie sprawy doczesne” w tym sensie, że władze świeckie i kościelne muszą uznawać Jego suwerenność. Gdy biskup nie potępi jawnego grzechu i bluźnierstwa, gdy toleruje „relacyjną niejednoznaczność”, odrzuca panowanie Chrystusa. To nie jest „zastrzeżenie prywatne” – to publiczny akt apostazji, który skandalizuje wiernych i potwierdza światu, że sekta posoborowa nie jest Kościołem Chrystusowym, lecz zgromadzeniem ludzi, którzy „usunęli Jezusa Chrystusa i Jego najświętsze prawo z życia prywatnego, rodzinnego i publicznego” (*Quas Primas*). Prawdziwy biskup, zgodny z niezmiennym Magisterium, natychmiast ogłosiłby excommunicationem latae sententiae za publiczny cudzołóstwo i skandal, a nie prowadziłby „wywiadów” o „rodzinnych” okolicznościach.
Za artykułem:
Belgian bishop declines to comment on deceased priests’ alleged ‘life partners’ (lifesitenews.com)
Data artykułu: 20.02.2026
