Portal „Gość Niedzielny” (23 lutego 2026) publikuje wywiad z prezydentem Ukrainy Wołodymyrem Zełenskim, w którym ten oświadcza, że Władimir Putin już rozpoczął III wojnę światową, a Ukraina pełni rolę „forpocztą” powstrzymującą rosyjską agresję przed eskalacją na skalę globalną. Zełenski odrzuca propozycje ustępstw terytorialnych i domaga się od USA długoterminowych, ustawowych gwarancji bezpieczeństwa. Ta narracja, całkowicie osadzona w naturalistycznym, sekularnym pojmowaniu polityki, całkowicie pomija prymat Prawa Bożego i obowiązek publicznego panowania Chrystusa Króla nad wszystkimi narodami.
Poziom faktograficzny: Rozkładanie alarmistycznych twierdzeń
Zełenski twierdzi, że Putin „już rozpoczął III wojnę światową”. Jest to stwierdzenie emocjonalne, pozbawione precyzyjnego definiowania pojęć. Co to znaczy „rozpoczął”? Czy inwazja na Ukrainę w 2022 roku była już III wojną światową? A jeśli tak, to kiedy rozpoczęła się II? Te niejasności świadczą o retoryce paniki, a nie o rzetelnej analizie. Historycznie, III wojna światowa jest koncepcją hipotetyczną, globalnego konfliktu zbrojnego o bezprecedensowej skali. Określenie konfliktu lokalnego (choć tragicznego) jako III wojny światowej jest przesadą służącą propagandzie. Zełenski używa terminu „forpocztą” (przedpotoczną), co sugeruje, że Ukraina jest pierwszą linią obrony Zachodu. Jest to narracja strategiczna, ale nie ma na nią bezpośrednich dowodów, że Putin planuje atak na NATO. W rzeczywistości, Rosja prowadzi wojnę hybrydową, ale nie ma oznak bezpośredniej inwazji na państwa bałtyckie czy Polskę. Stwierdzenie to służy utrwalaniu postawy ofiary i domaganiu się większego wsparcia militarnego.
Poziom językowy: Sekularny język alarmu
Język Zełenskiego jest typowy dla polityków wykorzystujących retorykę kryzysową: „powstrzymujemy Putina”, „już rozpoczął”, „forpocztą”. Słowo „forpocztą” jest neologizmem, który ma brzmienie militarne i alarmistyczne. Brak tu odwołań do zasad moralnych, sprawiedliwości czy prawa naturalnego. Mówi się o „interesach”, „bezpieczeństwie”, „powstrzymywaniu” – wszystko w kategoriach polityki realistycznej, bez jakiegokolwiek odniesienia do Boga, moralności obiektywnej czy królestwa Chrystusa. Ten język jest dokładnie tym, którego naucza Syllabus of Errors Piusa IX, gdy potępia błąd 55: „Kościół powinien być oddzielony od państwa, a państwo od Kościoła”. Narracja Zełenskiego jest w pełni laicka, sekularna, oparta na koncepcji suwerennego państwa narodowego, które samodzielnie definiuje swoje bezpieczeństwo, bez odwoływania się do prawa Bożego.
Poziom teologiczny: Brak królestwa Chrystusa nad narodami
Encyklika Quas Primas Piusa XI (1925) naucza jednoznacznie, że Chrystus jest Królem nie tylko Kościoła, ale także społeczeństw i narodów. Papież pisze: „Królestwo Odkupiciela naszego obejmuje wszystkich ludzi – jak o tym mówi nieśmiertelnej pamięci Poprzednik nasz, Leon XIII, którego słowa chętnie tu przytaczamy: ‘Panowanie Jego mianowicie nie rozciąga się tylko na same narody katolickie… lecz panowanie Jego obejmuje także wszystkich niechrześcijan, tak, iż najprawdziwiej cały ród ludzki podlega władzy Jezusa Chrystusa’”. Zełenski, w swojej całej wypowiedzi, nie wspomina nawet pobieżnie o tym, że Ukraina lub Rosja powinny podlegać panowaniu Chrystusa. Jego myślenie jest całkowicie immanentne, polityczne, naturalne. To jest dokładnie apostazja, o której mówi Pius XI: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw… stało się zburzone zostały fundamenty pod tą władzą”. Zełenski domaga się gwarancji od USA, czyli od ludzkiego, grzesznego państwa, a nie od Boga. To jest idolatrią państwa i sojuszy politycznych. Syllabus of Errors potępia błąd 39: „Państwo, jako źródło i źródło wszystkich praw, jest obdarzone pewnym prawem nieograniczonym żadnymi granicami”. Zełenski traktuje państwo ukraińskie jako absolutne dobro, które musi przetrwać za wszelką cenę, bez odwoływania się do prawa Bożego, które może nakazywać cierpienie, ofiarę, a nawet poddanie się niesprawiedliwości dla większego dobra duszy.
Poziom symptomatyczny: Naturalizm jako owoć soborowej rewolucji
Ta wypowiedź Zełenskiego jest symptomatyczna dla całego współczesnego świata, który odrzucił Chrystusa Króla. Po Soborze Watykańskim II (który, jak uczy Lamentabili sane exitu Św. Piusa X, był przejawem modernizmu), Kościół przestał głosić królestwo Chrystusa nad narodami. Zamiast tego, promuje się „dialog”, „ekumenizm”, „wolność religijną” (która jest błędem potępionym w Syllabusie, błąd 15: „Każdy człowiek jest wolny do wyboru religii”). Świat, widząc tę apostazję Kościoła, sam przyjął całkowicie naturalistyczną wizję polityki. Zełenski jest produktem tej nowej etyki, gdzie dobro wspólnoty narodowej jest najwyższym dobrem, a Bóg jest wykluczony z przestrzeni publicznej. To jest właśnie „zeświecczenie”, o którym mówi Pius XI w Quas Primas. Ukraina walczy o swoje państwo, ale nie walczy o królestwo Chrystusa. Jej walka jest czysto narodowa, a nie katolicka. To nie znaczy, że nie można bronić ojczyzny, ale bez odniesienia do Boga i Jego prawa, taka obrona jest tylko jednym z wielu nacjonalizmów, które mogą być używane przez szatana do rozprzestrzeniania nienawiści. Brak jest wezwania do pokuty, nawrócenia, uznania Chrystusa za Króla. Zełenski prosi o broń, a nie o modlitwę i pokutę. To jest duchowa ślepotą, która jest karą za odrzucenie Chrystusa.
Konfrontacja z katolickim nauczaniem o pokoju i sprawiedliwej wojnie
Katolicka tradycja rozróżnia między wojną sprawiedliwą a niesprawiedliwą. Wojna sprawiedliwa musi spełniać warunki: autorytet prawowitego władcy, sprawiedliwy powód (np. odparcie agresji), prawo intencji (dla dobra wspólnego, nie z nienawiści). Inwazja Rosji na Ukrainę jest oczywiście niesprawiedliwą agresją. Ale odpowiedź Zełenskiego, czyli prośba o jeszcze więcej broni i zaangażowanie Zachodu, może prowadzić do eskalacji, a więc do większego zła. Katolicka etyka nakazuje szukać pokoju, nawet kosztem ustępstw, jeśli nie narusza to zasad moralnych. Zełenski odrzuca jakiekolwiek ustępstwa terytorialne, nawet tymczasowe, co może prolongować cierpienie. Papież Pius XII w encyklice Summi Pontificatus (1939) pisał o „pokoju w prawdzie, w sprawiedliwości, w miłości i w wolności”. Pokój nie jest brakiem wojny, ale porządkiem opartym na prawie Bożym. Zełenski nie prosi o taki pokój, tylko o zwycięstwo militarne. To jest naturalistyczne podejście, sprzeczne z ewangelijnym nakazem miłowania wrogów (Mt 5,44).
Brak odwołania do sakramentów i łaski
Najbardziej niepokojącym milczeniem w wypowiedzi Zełenskiego jest całkowity brak jakiegokolwiek odwołania do sacrum. Nie ma mowy o modlitwie, sakramentach, Bożej opiece, ufności w Maryję, itp. To typowe dla współczesnych przywódców, nawet tych z krajów katolickich. Ukraina jest krajem z dużą populacją prawosławną i katolicką (greckokatolicką). Zełenski, jako prezydent, mówi jako polityk, ale nawet jako obywatel katolicki, nie przypomina o konieczności nawrócenia, pokuty, modlitwy za przełożonych (1 Tm 2,1-2). To jest owoc sekularyzacji, która oddzieliła wiarę od życia publicznego. W Quas Primas Pius XI mówi, że bez publicznego uznania Chrystusa Króla nie ma prawdziwego pokoju. Zełenski proponuje sojusze militarne i polityczne, a nie poddanie się Chrystusowi. To jest duchowa ruina.
Wnioski: Potrzeba nawrócenia i królestwa Chrystusa
Wypowiedź Zełenskiego, choć zrozumiała z humanitarnego punktu widzenia, jest głęboko błędna z perspektywy wiary katolickiej. Ukraina, jak każdy naród, potrzebuje nie tyle broni, ile nawrócenia do Chrystusa. Bez tego, każda zwycięstwo militarne będzie tylko chwilowe, a grzechy narodu będą pociągać za sobą kary. Pius XI w Quas Primas zapowiada, że gdy narody uznają Chrystusa za Króla, spłyną na nie „niesłychane dobrodziejstwa, jak należyta wolność, jak porządek i uspokojenie, jak zgoda i pokój”. Zełenski i Zachód odrzucają tę drogę. Dlatego świat tonie w wojnach i chaosie. Prawdziwym lekarstwem na głupotę jest nie polityka, ale Chrystus Król.
Za artykułem:
Zełenski dla BBC: Putin już rozpoczął III wojnę światową (gosc.pl)
Data artykułu: 23.02.2026
