Portal INFOVATICANA informuje o mianowaniu przez „papieża Leona XIV” (uzurpatora Roberta Prevosta) Francesco Antonio Soddu na arcybiskupa metropolitarnego Sassari na Sardynii. Soddu, dotychczasowy biskup Terni-Narni-Amelia, jest postacią kontrowersyjną z powodu udokumentowanego udziału w 2022 roku w inauguracji siedziby loży masońskiej w Terni, co potwierdza strona internetowa Wielkiej Loży Wschodniej (GOI). Po tym incydencie diecezja wydała anonimowy komunikat, w którym usprawiedliwiano obecność „pana Soddu” jako „świadectwo wierności Ewangelii i Kościołowi” w kontekście „drogi synodalnej”. Ten akt jawnego usprawiedliwiania współpracy z masonerią, połączony z awansem w hierarchii sekty posoborowej, stanowi bezpośrednie i publiczne bluźnierstwo przeciwko niezmiennemu nauczaniu Kościoła katolickiego.
Faktograficzne potwierdzenie zdrady z masonerią
Fakt udziału „biskupa” Soddu w uroczystości loży masońskiej w 2022 roku nie jest plotką, lecz udokumentowanym wydarzeniem potwierdzonym przez samą organizację masońską (Wielką Logę Wschodnią). Kościół katolicki zawsze nauczał, że przynależność do masonerii jest grzechem ciężkim i powoduje wykluczenie z komunii świętej. Bulla Cum ex Apostolatus Officio Pawła IV (z pliku Obrona sedewakantyzmu) stanowi, że wszyscy, którzy „odstąpią od Wiary Katolickiej lub popadną w jakąś herezję”, mają swe promocje i wyniesienia „nieważne, nieobowiązujące i bezwartościowe”. Udział w inicjacji loży masońskiej jest jawem odstępstwa od wiary, gdyż masoneria ma na celu „zniszczenie Kościoła Bożego” ( Pius IX, Syllabus Errorum).
Komunikat diecezji Terni, broniący obecności Soddu, jest apologią zła. Stwierdza on, że obecność nie oznacza „przywiązania do poglądów sprzecznych z doktryną chrześcijańską”. Jest to kłamliwe usprawiedliwienie, gdyż samo uczestnictwo w rytuale masońskim jest publicznym, symbolicznym aktem odrzucenia Chrystusa Króla. Kościół nigdy nie uznał, że można „zawierać dialog” z sekretnymi stowarzyszeniami, które „zawierają w sobie zasadniczo sprzeczność z doktryną katolicką” ( Pius IX, Syllabus Errorum, błąd 24).
Język apostazji: eufemizmy i relatywizacja
Analiza języka użytego w artykule i cytowanych komunikatach odsłania głęboką zgniliznę. Pojawiają się frazy: „epoka kontrowersyjna”, „ścieżka synodalna”, „świadectwo wierności”. Są to eufemizmy, które zamgliają naturę grzechu. „Ścieżka synodalna” to kodowy termin dla procesu demokratyzacji i sekularyzacji Kościoła, potępionego przez Piusa IX jako „błąd” polegający na tym, że „Kościół powinien tolerować błędy filozofii” (Syllabus, błąd 11). „Wierność Ewangelii” w ustach tych, którzy współpracują z masonerią, jest bluźnierstwem, ponieważ Ewangelia jest „potęgą Bożą dla zbawienia każdego wierzącego” (Rm 1,16), a masoneria jest „synagogą szatana” (Pius IX, z Syllabus).
Portal używa neutralnego języka: „mianowanie”, „decyzja”, „powrót do archidiecezji”. To biurokratyczne, asekuracyjne słownictwo, które pomija istotę: Kościół katolicki (w sensie integralnym) nie może mieć za biskupa człowieka, który publicznie i symbolicznym gestem wspiera organizację skazaną przez Kościół. Milczenie o wykluczeniu kanonicznym Soddu jest kolejnym aktem zdrady.
Teologiczna niemożność: kanoniczna nieważność
Z perspektywy niezmiennego prawa kanonicznego (Kodeks 1917) i doktryny, mianowanie Soddu jest ipso facto nieważne. Kanon 188.4 stanowi: „Każdy urząd staje się wakujący na mocy samego faktu… jeśli duchowny:…4. Publicznie odstępuje od wiary katolickiej”. Udział w masońskiej inicjacji jest jawnym, publicznym odstępstwem. Bulla Cum ex Apostolatus Officio dodatkowo precyzuje, że wszyscy, którzy „odstąpią od Wiary”, mają swe promocje „nieważne”.
W świetle Obrony sedewakantyzmu, argument o „jawnym heretyku tracącym urząd automatycznie” jest niepodważalny. Św. Robert Bellarmin nauczał, że „jawny heretyk przestaje sam w sobie być Papieżem i głową”, ponieważ „nie może być głową czegoś, czego nie jest członkiem”. Zastosowanie analogii do biskupa jest oczywiste: jawny heretyk (a mason jest heretykiem) nie może być biskupem. Zatem „archidiecezja Sassari” pozostaje w akcie sedewakantystycznym: nie ma tam prawdziwego biskupa, jest tylko administrator sekty.
Symptom systemowej apotazy: nowa religia
Ten incydent nie jest odosobnionym przypadkiem „złego biskupa”. Jest symptomaticznym wyrazem systemowej apostazji, o której ostrzegał św. Pius X w encyklice Pascendi Dominici gregis i dekrecie Lamentabili sane exitu. Moderniści, jak pisze Pius X, „dążą do takiego rozwoju dogmatów, który okazuje się ich skażeniem”. Kościół posoborowy (zwany w instrukcji „sektą nowego adwentu”) stworzył nową religię, w której „droga synodalna” i „dialog” mają pierwszeństwo przed nieomylnością Magisterium.
Encyklika Piusa XI Quas Primas (z pliku) naucza, że „Królestwo Chrystusa jest przede wszystkim duchowe” i że „nie może być równane z innymi religiami fałszywymi”. Kościół, który promuje „religijną wolność” (błąd 15 z Syllabus) i współpracuje z masonerią, odrzuca królowanie Chrystusa. Mianowanie Soddu jest więc spełnieniem proroctwa: „gdy usunięto Boga i Jezusa Chrystusa z praw i z państw… musiało być wstrząśnięte całe społeczeństwo” (Quas Primas).
Konfrontacja z niezmienną doktryną
1. **Masoneria**: Pius IX w Syllabus Errorum potępił błąd, że „Kościół nie powinien potępiać masonerii”. Kościół zawsze nauczał, że masoneria jest „zasadniczo sprzeczna z doktryną katolicką”. Udział w jej inicjacji jest grzechem ciężkim i publicznym odstępstwem.
2. **Autorytet biskupi**: Bellarmin (z pliku) mówi, że jawny heretyk nie może być biskupem. Soddu, uczestnicząc w masońskiej inicjacji, stał się jawnym heretykiem.
3. **Nieważność aktów**: Kanon 188.4 i bulla Cum ex Apostolatus Officio czynią wszelkie nominacje po takim czynie nieważnymi ipso facto.
4. **Synodalność**: „Droga synodalna” to eufemizm dla demokratyzacji Kościoła, potępionej przez Piusa IX jako błąd, że „Kościół powinien być oddzielony od Państwa” (błąd 55) i że „władza świecka ma prawo do deponowania biskupów” (błąd 51).
Ostateczny werdykt: zdrada i konieczność odrzucenia
Francisco Antonio Soddu jest masonem w sutannie. Jego mianowanie przez „Leona XIV” jest aktem jawnej zdrady Chrystusa Króla. Kościół, który tak postępuje, nie jest Ciałem Mistycznym Chrystusa, lecz „hydą spustoszenia” (Pius X, Pascendi). Wierni są obowiązani unikać wszelkiej komunii z takimi postaciami i strukturami. Jak naucza św. Pius X, trzeba „odrzucić i potępić” wszystkie nowinki, które „pod pozorem poważniejszej krytyki” podważają wiarę.
Jedynym lekarstwem jest całkowite odrzucenie soborowej rewolucji i powrót do niezmiennego Magisterium przed 1958 rokiem. Msza Święta Trydencka, katechizm św. Piusa X, encykliki Piusa IX i Piusa X – oto jedyne bezpieczne przewodniki. Wszelkie „mianowania” i „nominacje” z Watykanu uzurpatorów są nieważne, a ich uczestnicy – od biskupów po katechetów – narażeni na potępienie wieczne, chyba że publicznie wyrzekną się swojej zdrady i powrócą do łona jedynego, prawdziwego Kościoła katolickiego.
Za artykułem:
El Papa nombra arzobispo de Sassari a Francesco Soddu, el obispo que inauguró una logia masónica – INFOVATICANA (infovaticana.com)
Data artykułu: 23.02.2026
