Portal INFOVATICANA relacjonuje, iż władze miejskie Hanoweru w Niemczech rekomendują książki o tematyce „queer” do użytku w żłobkach i przedszkolach miejskich. Inicjatywa, koordynowana przez tzw. „sieć pracowników queer” i komisarza ds. różnorodności seksualnej i płciowej, ma na celu promowanie „inkluzywności” w 41 publicznych żłobkach, przedszkolach i ośrodkach pozalekcyjnych. Wśród polecanych tytułów znajdują się książki dla dzieci od 3 roku życia zawierające ilustracje osób po operacjach zmiany płci oraz teksty zachęcające do autoeksploracji ciała. Krytycy pytają o zgodność takich treści z rolą rodziny i państwa w edukacji wczesnoszkolnej, wskazując na ideologiczny charakter przedsięwzięcia.
Systemowy atak na naturę i niewinność: Hanower jako laboratorium apostazji
Poziom faktograficzny: Biurokratyzacja moralnej zbrodni
Artykuł prezentuje fakty w neutralnym, technicznym języku administracyjnym: „rekomendacja”, „lista”, „koordynacja”, „cel deklarowany”. Ta obiektywna narracja ukrywa radykalną naturę działań – promocję dezinformacji seksualnej wobec niemowląt i dzieci w wieku przedszkolnym. Książka Körper sind toll („Ciała są genialne”) pokazuje cykasty chirurgiczne po operacjach zmiany płci jako coś pozytywnego, co należy normalizować. Książka Untenrum instruuje dzieci w wieku 3 lat w autoeksploracji genitaliów za pomocą luster i latarek, a także w „grach cielesnych” między dziećmi, doradzając, by dorośli się nie wtrącali. To nie jest „edukacja”, to jest inżynieria społeczna mająca na celu zniszczenie naturalnego wstydu i granic w dzieciństwie. Fakt, że inicjatywa jest finansowana z podatków i przeprowadzana przez instytucje publiczne, czyni państwo współwinowajcą moralnej korupcji niewinnych.
Poziom językowy: Neutralność jako narzędzie demoralizacji
Język artykułu jest celowo asekuracyjny i biurokratyzowany: „promover la inclusión y la diversidad”, „debate sobre los límites educativos”, „fenómeno más amplio”. Te sformułowania, zaczerpnięte z nowomowy totalitaryzmu LGBT+, zamazują moralną przeciwność między dobrem a złem. Mówi się o „inkluzywności” i „różnorodności”, ale nie o naturze człowieka stworzonego mężczyzną i kobietą. Mówi się o „debatach”, jakby chodziło o dyskusję akademicką, a nie o bezprawną inwazję ideologii na świętą sferę dzieciństwa. Milczy się o grzechu, o obelżywości dla Boga-Stwórcy, o uszkodzeniu sumienia dzieci. Ta neutralność jest symptomatyczna dla całego systemu posoborowego, który zrezygnował z języka prawdy na rzecz języka politycznej poprawności.
Poziom teologiczny: Konfrontacja z niezmiennym prawem Bożym
Działania hanowerskich władz są w jawnej sprzeczności z katolicką doktryną o naturze człowieka, małżeństwie i obowiązkach rodziny oraz państwa.
1. **Natura człowieka:** Bóg stworzył człowieka „mężczyzną i kobietą” (Rdz 1,27). To nie jest „konstrukt społeczny”, lecz niezmienna rzeczywistość ontologiczna. Promocja „queer” to odrzucenie tego faktu stworzenia i popędy do zniekształcenia Bożego dzieła. Jak nauczał św. Pius X w Lamentabili sane exitu, odrzuca się tu podstawową prawdę o naturze człowieka, ustanowioną przez Boga. W punkcie 65 Syllabus Errorum Piusa IX potępiono pogląd, że „Chrystus nie podniósł małżeństwa do godności sakramentu” – ale tu idzie dalej: neguje się samą naturę małżeństwa jako związku mężczyzny z kobietą, co jest podstawą sakramentu.
2. **Obraza i podobieństwo Boga:** Ciało człowieka jest świątynią Ducha Świętego (1 Kor 6,19). Pokazywanie dzieciom zniekształceń ciała (po operacjach) jako „genialnych” jest bluźnierstwem przeciwko tej świętości. To jest bezpośrednie naruszenie przykazania: „Nie pożądaj cudzego domu, ani żony jego, ani sługi jego, ani służebnicy jego, ani wołu jego, ani osła jego, i niczego, co należy do bliźniego twego” (Wj 20,17) – rozszerzonego na całą osobę i jej tożsamość.
3. **Rola rodziny i państwa:** Encyklika Quas Primas Piusa XI naucza, że państwo ma obowiązek czcić Chrystusa jako Króla i kierować się Jego prawem. Hanower czyni przeciwnie: państwo usurpuje rolę rodziny w kształtowaniu tożsamości płciowej i moralnej dzieci, promując rozwiązłość i zamęt. Pius XI pisał: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw… stało się, iż zburzone zostały fundamenty pod tą władzą”. To właśnie widzimy: bez Boga-Stwórcy, państwo staje się tyranem narzucającym absurdalne ideologie.
4. **Korupcja niewinności:** List do Rzymian 1,18-32 opisuje, jak zaprzeczenie Bogu prowadzi do „przepełnienia wszystkich nieprawości” i „zepsucia natury”. Edukacja dzieci w „queer” to celowe zepsucie ich natury, wprowadzenie ich w świat grzechu przed osiągnięciem wieku rozumu. To jest duszenie dusz dzieci w imieniu ideologii.
Poziom symptomatyczny: Owoce rewolucji soborowej i apostazji
Hanower nie jest odosobnionym przypadkiem. Jest to logiczne konsekwencje systemu posoborowego, który:
* Odrzucił niezmienną doktrynę o naturze człowieka (w tym o małżeństwie i płci) na rzecz „dialogu” z światem.
* Uległ sekularyzacji, tracąc poczucie misji państwa jako „narzędzia Chrystusa Króla” (Pius XI).
* Przyjął hermeneutykę ciągłości, która pozwalała na stopniowe wprowadzanie herezji pod płaszczykiem „nowego języka” i „pastoralności”.
* Uświęcił „autonomię światowego”, odcinając politykę i edukację od Prawa Bożego (Syllabus Errorum, punkt 39-55).
To, co dzieje się w Hanowerze, jest realizacją projektu masonickiego i modernistycznego demontażu chrześcijańskiej Europy, o którym mowa w analizie fałszywych objawień fatimskich – choć same Fatimy odrzucamy jako operację wroga, diagnoza systemowej apostazji jest trafna. Państwo, oddzielone od Chrystusa, staje się narzędziem szatana w walce przeciw naturze i rodzinie.
Konkluzja: Hanowerska inicjatywa to nie „debaty o granicach edukacji”, to systemowy atak na Boży ład stworzenia, przeprowadzany przez państwo, które zapomniało o swoim obowiązku czci Chrystusa Króla. Jest to owoc herezji modernizmu potępionej przez Piusa X i sekularnego humanizmu potępionego przez Piusa IX. Rodziny katolickie mają obowiązek sprzeciwić się tej zbrodni, a prawdziwi biskupi i kapłani – głosić nieustannie prawdę o naturze człowieka stworzonej mężczyzną i kobietą oraz o królestwie Chrystusa nad wszystkimi narodami. Bez publicznego uznania panowania Chrystusa – w życiu indywidualnym, rodzinnym i społecznym – nie ma prawdziwego pokoju, tylko „płomienie zazdrości i nieprzyjaźni objęły narody” (Pius XI).
Za artykułem:
Un ayuntamiento en Alemania impulsa lecturas «queer» en guarderías municipales (infovaticana.com)
Data artykułu: 15.02.2026
