Portal LifeSiteNews donosi, że „papież” Leon XIV (Robert Prevost) wyraził hiszpańskim biskupom zaniepokanie „ekstremistyczną prawicą”, w szczególności partią VOX, oskarżając ją o instrumentalizację Kościoła. Biskupi, podążając za rzekomą dyrektywą, uzgodnili z socjalistycznym rządem rekompensaty dla ofiar nadużyć oraz poparli regularyzację imigrantów. Ta kolaboracja z antychrześcijańskimi siłami, przy jednoczesnym ataku na tych, którzy bronią chrześcijańskiego dziedzictwa, demaskuje systemową apostazję współczesnych struktur posoborowych.
Poziom faktograficzny: Selektywne doniesienie i polityczny szantaż
Doniesienie opiera się na artykule hiszpańskiego dziennika EL PAÍS oraz oświadczeniu hiszpańskiej Konferencji Episkopatu (EEC). Oświadczenie to nie potwierdza dosłownie słów przypisywanych „papieżowi” Leonowi XIV, stwierdzając jedynie, że „reflektował na ryzyko podporządkowania wiary ideologiom, nie wspominając żadnej konkretnej grupy”. Mimo tej niejednoznaczności, biskupi hiszpańscy faktycznie podjęli działania w ścisłym związku z rządem socjalistycznym: 8 stycznia 2026 roku uzgodnili rekompensaty dla wszystkich „pośrednich ofiar” nadużyć duchownych, a 27 stycznia wyrazili poparcie dla regularyzacji ponad 500 000 nielegalnych imigrantów. Te decyzje padły po rzekomym „nagraniu” papieżowym, co sugeruje bezpośredni związek przyczynowy. Faktem jest również, że partia VOX krytykowała biskupów za współpracę z rządem promującym „politykę antychrześcijańską” oraz za milczenie w sprawie islamizacji. Konflikt eskalował, gdy VOX oskarżyło biskupów o sprzedaż za pieniądze lub pedofilię, a biskupi odpowiedzieli, nazywając VOX „ideologicznymi spadkobiercami Frankistów”. W świetle kanonu 188.4 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 roku, publiczne odstępstwo od wiary (np. poprzez kolaborację z rządem antychrześcijańskim) powoduje automatyczną utratę urzędu – jednak biskupi ci, zamiast uznawać swoją niezdolność do rządzenia, pogłębiają schizmę.
Poziom językowy: Neutralny język mediów, brak teologii
Artykuł używa współczesnego, sekularnego słownictwa: „ideologia”, „instrumentalizacja”, „ekstremistyczna prawica”, „dyskryminacja”, „ksenofobia”. Wypowiedzi biskupów i „papieża” są pozbawione katolickiego żargonu – nie ma mowy o grzechu, herezji, zbawieniu, sakramentach, prawie Bożym czy królestwie Chrystusa. Nawet gdy biskupi mówią o „ewangelizacyjnym zaangażowaniu”, jest to pusty slogan soborowy, pozbawiony konkretu. Brakuje odwołań do niezmiennej doktryny, a zamiast tego dominuje retoryka „dialogu”, „komunii” i „wyzwań współczesności”. Ten język jest świadomym odseparowaniem Kościoła od jego boskiego założyciela – jak ostrzegał Pius X w Lamentabili sane exitu, moderniści „przekraczają granice wytyczone przez Ojców Kościoła”, zastępując teologię socjologią. Milczenie o sakramentach, o konieczności publicznego wyznawania wiary, o potępieniu herezji jest samym w sobie heretyckim aktem – jak mówi Pius IX w Syllabus Errorum (błąd nr 15), „każdy człowiek jest wolny, aby wyznawać jakąkolwiek religię” jest potępionym błędem.
Poziom teologiczny: Odwrócenie uwagi od prawdziwych zagrożeń
Katolickie nauczanie jest jasne: Kościół ma obowiązek publicznego wyznawania Chrystusa jako Króla nad wszystkimi narodami. Pius XI w encyklice Quas Primas naucza: „Królestwo Chrystusa… nie może być zbudowane inaczej niż przez przywrócenie panowania Pana naszego”. Kościół nie może być „neutralny” wobec ideologii – musi konfrontować się z błędami. Atak na VOX za „chrześcijańskie dziedzictwo” jest bezpośrednim naruszeniem tej zasady. VOX podkreśla zachowanie hiszpańskiej tożsamości chrześcijańskiej, co jest zgodne z nauczaniem Piusa XI: „państwo… ma obowiązek publicznie czcić Chrystusa i Jego słuchać”. Zamiast tego, „papież” Leon XIV koncentruje się na „ekstremistycznej prawicy”, przemilczając prawdziwe zagrożenia: sekularyzację, islamizację, lewicowe ataki na rodzinę i życie. To klasyczna strategia modernizmu – odwrócenie uwagi od apostazji wewnętrznej na zewnętrzne „zagrożenia”. Jak pisze Pius IX w Syllabus Errorum (błąd nr 77), „nie jest już pożyteczne, aby religia katolicka była uznawana za jedyną religię państwową” – a właśnie taką logikę stosują dzisiejsi biskupi, popierając rząd, który promuje aborcję i ideologię LGBT. Kolaboracja w sprawie rekompensat za pedofilię jest szczególnie haniebna: zamiast domagać się naprawy sprawiedliwości w trybunałach kościelnych, biskupi poddają się szantażowi finansowemu i politycznemu, potwierdzając fałszywe zarzuty. To zdrada wiary i moralności.
Poziom symptomatyczny: Kolaboracja z antychrześcijańskim globalizmem
Działania hiszpańskich biskupów są symptomaticzne dla całego systemu posoborowego. Współpraca z socjalistycznym rządem w kwestii imigracji (regularyzacja 500 000 osób) służy agendzie Wielkiego Przesiedlenia, mającemu na celu wymianę demograficzną i osłabienie chrześcijańskiej tożsamości Europy. Jak ostrzegał Pius IX w Syllabus Errorum (błędy nr 39-44), władza świecka nie ma prawa narzucać Kościołowi polityki imigracyjnej ani ingerować w sprawy religijne. Biskupi hiszpańscy, zamiast bronić suwerenności Kościoła, poddają się światowej ideologii migracyjnej. Atak na VOX, który stoi w obronie tradycyjnych wartości, jest elementem szerszej strategii: Kościół posoborowy staje po stronie globalistycznych elit, przeciwko narodowym i chrześcijańskim ruchom. To odwrócenie wartości – gdzie „xenofob” jest potępiany, a heretyk i apostata jest czczony – jest znakiem czasów. Jak mówi Lamentabili sane exitu (propozycja 57), „Kościół jest wrogiem postępu nauk przyrodniczych i teologicznych” – a dzisiejsi biskupi uwielbiają „postęp” w postaci laicyzmu i globalizmu. Milczenie o prawdziwym zagrożeniu – apostazji w samym Kościele, jak ostrzegał św. Pius X – jest najcięższym grzechem. Biskupi hiszpańscy, zamiast naprawiać „głębokie rany” (por. Pius XI, Quas Primas), je pogłębiają, służąc światu, a nie Chrystusowi.
Prawdziwy Kościół katolicki, trwający w tych, którzy wyznają wiarę integralnie i podążają za niezmienną doktryną sprzed 1958 roku, potępia te działania jako zdradę. Biskupi, którzy kolaborują z antychrześcijańskimi rządami i atakują obrońców chrześcijaństwa, tracą wszelką jurysdykcję na mocy kanonu 188.4 i bulli Cum ex Apostolatus Officio Pawła IV. „Leon XIV” jest uzurpatorem, a jego „dyrektywy” nie wiążą. Wierni powinni odrzucać współpracę z takimi biskupami i szukać prawdziwych pasterzy, którzy głoszą Chrystusa Króla bez kompromisów.
Za artykułem:
Pope Leo told Spanish bishops his biggest concern is ‘far-right ideology’: report (lifesitenews.com)
Data artykułu: 24.02.2026
