Portal LifeSiteNews relacjonuje doniesienia z raportu instytutu C.D. Howe, autorstwa byłego dyrektora polityki imigracyjnej Kanady Jamesa Yousifa, ujawniające, że przez prawie dekadę rząd kanadyjski wpuszczył 25 000 osób ubiegających się o azyl bez jakiejkolwiek weryfikacji. Rząd „zniszczył wszystkie zwykłe mechanizmy kontrolne, aby odfiltrować oszustów, handlarzy ludźmi i terrorystów”. Osoby z 24 krajów uznawanych za szczególnie niebezpieczne (m.in. Korea Północna, Jemen, Wenezuela, Erytrea, Afganistan) otrzymywały pozytywne decyzje o azylie „bez zadania ani jednego pytania”. Raport wskazuje na podejrzanie niską stopę odrzuceń (ok. 20%) w porównaniu z Irlandią (70%) czy Niemcami (41%), co autor wiąże z polityką „przeglądu dokumentów” zamiast osobistych przesłuchań. Przeciwnicy tej polityki, jak lider opozycji Pierre Poilievre, obarczają winą rząd liberalny Justina Trudeau i Marka Carney’ego, twierdząc, że system doprowadził do załamania się rynku mieszkaniowego, ochrony zdrowia i pracy. Premier Carney publicznie zaprzecza chrześcijańskim korzeniom Kanady, nazywając „chrześcijański nacjonalizm” niekanadyjskim i sugerując, że „wartości muzułmańskie są wartościami kanadyjskimi”. Historycznie Kanada została założona przez chrześcijan (francuskich misjonarzy od 1641 r., brytyjskich osadników) na chrześcijańskich zasadach.
Teologiczna zgnilizna polityki otwartych granic
Raport ujawnia nie tyle błąd administracyjny, ile celowy, teologicznie motywowany bunt przeciwko niezmiennemu prawu naturalnemu i boskiemu porządkowi. Polityka „zero weryfikacji” jest praktyczną realizaczą błędu potępionego przez Piusa IX w *Syllabus Errorum* (1864): „Każdy człowiek jest wolny wyznawać i propagować jakąkolwiek religię, kierując się światłem rozumu” (błąd 15). Rząd kanadyjski, traktując wszystkich przybyszy jako automatycznych „uczciwych uchodźców”, przyjmuje herezję indyferentyzmu – zaprzecza istnieniu prawdziwej religii i obowiązkowi państwa chronienia dobra wspólnego przed złem. Kanadyjskie władze, odrzucając obowiązek weryfikacji, popełniają kolejny błąd Syllabusu: „Prawa moralne nie potrzebują boskiego uznania; nie jest konieczne, by prawa ludzkie były zgodne z prawem naturalnym” (błąd 56). Działają jakby istniał tylko porządek immanentny, gdzie „prawny fakt” (przybycie na terytorium) automatycznie tworzy „prawo” (azyl), co jest materialistycznym, ateistycznym rozumieniem prawa potępionym przez Piusa IX (błąd 59: „Prawo to materialny fakt”).
Język laicyzmu i zaprzeczenia Królestwu Chrystusa
Język raportu i wypowiedzi polityków jest językiem technokratycznego laicyzmu. Yousif pisze o „ryzyku oszustw”, „sprzedażą narracji”, „systemie nadużyć” – całość sprowadzona do kalkulacji kosztów i korzyści, bez wzmianki o grzechu, sprawiedliwości czy obowiązku miłości bliźniego (w sensie katolickim). Carney’ego stwierdzenie, że „wartości muzułmańskie są wartościami kanadyjskimi”, jest bluźnierstwem i apostazją. W *Quas Primas* (1925) Pius XI naucza: „Królestwo Chrystusa […] przede wszystkim jest duchowe i odnosi się do rzeczy duchowych”. Państwo ma obowiązek „publicznie czcić Chrystusa i Jego słuchać”, gdyż „panowanie Jego całą naturę ludzką obejmuje”. Zaprzeczanie chrześcijańskim korzeniom Kanady to zaprzeczenie panowaniu Chrystusa nad narodami (błąd 55 Syllabusu: „Kościół powinien być oddzielony od państwa”). Carney, twierdząc, że „państwo jest ważniejsze niż wiara”, powtarza herezję laicyzmu, przeciwko której Pius XI mówi: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw […] stało się, iż zburzone zostały fundamenty pod tą władzą”.
Konfrontacja z niezmienną doktryną: sprawiedliwość, suwerenność i dobro wspólne
Katolicka nauka o państwie, zdefiniowana przez św. Piusa X w *Lamentabili sane exitu* (potępiającym modernistyczne ewolucjonistyczne poglądy) i przez Piusa XI w *Quas Primas*, jest absolutnie sprzeczna z kanadyjską praktyką. Pius XI cytuje św. Augustyna: „Nie przez co innego szczęśliwe państwo – a przez co innego człowiek”. Dobro wspólne państwa wymaga moralnego fundamentu w prawie naturalnym i boskim. Polityka otwartych granic, która nie rozróżnia między uchodźcą a terrorystą, jest poważnym grzechem przeciwko piątemu przykazaniu („nie zabij”), gdyż naraża obywateli na przemoc (statystyki ataków terrorystycznych w Europie potwierdzają ten związek). Kanadyjski rząd, zaniechując obowiązek weryfikacji, działa wbrew nauce św. Tomasza z Akwinu o władzy świeckiej, która ma „wymierzać sprawiedliwość i utrzymywać pokój społeczny” (*Summa Theologiae* I-II, q. 90). Zamiast tego, rząd promuje „multiculturalizm”, który – jak wykazuje raport – jest relatywizmem kulturowym, zaprzeczającym istnieniu jednej prawdy zbawiennej (błąd 16 Syllabusu: „Człowiek może w każdej religii znaleźć drogę do zbawienia”).
Symptom systemowej apostazji: odrzucenie chrześcijańskiej tożsamości narodowej
Carney’ego oświadczenie, że „Kanada nie jest narodem chrześcijańskim”, jest kulminacją procesu odrzucenia Chrystusa jako Króla narodu. Pius XI w *Quas Primas* przytacza swego poprzednika, Leona XIII: „Panowanie Jego [(Chrystusa)] mianowicie nie rozciąga się tylko na same narody katolickie […] lecz panowanie Jego obejmuje także wszystkich niechrześcijan”. Zaprzeczanie chrześcijańskim korzeniom to nie tylko historyczny błąd, ale herezja – zaprzeczenie faktu, że naród kanadyjski został zbudowany na podstawie chrześcijańskiej cywilizacji. To przejaw błędu 77 Syllabusu: „Nie jest już pożyteczne, aby religia katolicka była uznawana za jedyną religię państwową”. Carney idzie dalej, sugerując, że „wartości muzułmańskie są kanadyjskie”. Jest to ekumeniczny relatywizm potępiony przez Piusa X w *Lamentabili* (błąd 18: „Ewangelie nie dowodzą Bóstwa Jezusa Chrystusa, lecz jest ono dogmatem wyprowadzonym z pojęcia mesjasza”) i przez Piusa IX (błąd 16: „Można w każdej religii osiągnąć zbawienie”). Kanadyjska polityka azylowa, pozbawiona weryfikacji, staje się narzędziem islamizacji kraju – co w świetle *Quas Primas* jest „zaburzeniem porządku społecznego” i „zagładą narodu” (Pius XI: „Gdy Boga usunięto z praw i z państw […] całe społeczeństwo do głębi wstrząśnięte i ku zagładzie idące”).
Bezkompromisowy werdykt: sektoria posoborowa w służbie antychrześcijańskiej rewolucji
Rząd kanadyjski pod rządami Trudeau i Carney’ego działa jako sektor posoborowy, realizując program świeckości i ekumenizmu potępiony przez Piusa IX i Piusa XI. Ignorowanie weryfikacji azylantów z krajów muzułmańskich jest współczesną formą błędu 44 Syllabusu: „Władza świecka może ingerować w sprawy religijne, moralne i duchowe”. Carney’ego negacja chrześcijańskich korzeni to błąd 55: „Kościół powinien być oddzielony od państwa”. Raport Yousifa ujawnia, że system został zaprojektowany tak, by nie wymagać od urzędników „osądu moralnego” – co jest praktyczną realizacją błędu 3 Syllabusu: „Rozum ludzki, bez odniesienia do Boga, jest jedynym arbitrem prawdy i fałszu”. Kanada, tradycyjnie chrześcijański kraj, stała się laboratorium rewolucji antychrześcijańskiej, gdzie państwo aktywnie promuje wartości sprzeczne z Dekalogiem (np. nieograniczona imigracja z krajów islamskich, które praktykują polygamię, zniewalanie kobiet). W świetle *Quas Primas*, taka polityka jest „zaburzeniem porządku”, które „zawodzi do nieszczęść i rozpadu społeczeństwa”. Wierni katolicy muszą odrzucić tę politykę jako sprzeczną z „prawami królewskiej godności i władzy Chrystusa Pana” (Pius XI). Prawdziwa sprawiedliwość wymaga, by państwo chroniło obywateli przed złem – a nie otwierało granic dla potencjalnych terrorystów. Prawdziwa wolność polega na poddaniu się panowaniu Chrystusa, a nie na „wolności od weryfikacji”, która jest tylko przykrywką anarchii.
KONIECZNE JEST, by katolicy kanadyjscy i na całym świecie odrzucili politykę otwartych granic jako przejaw apostazji i powrócili do niezmiennej nauki: Chrystus jest Królem narodów, a państwo ma obowiązek czcić Jego prawo i chronić dobro wspólne, w tym poprzez rozsądną kontrolę imigracji, która nie naraża obywateli na niebezpieczeństwo i nie zagraza chrześcijańskiej tożsamości narodu.
Za artykułem:
Canadian Liberals let in nearly 25k unvetted asylum seekers from world’s most dangerous countries: report (lifesitenews.com)
Data artykułu: 25.02.2026
