Komisja Europejska podjęła decyzję, która choć odrzuca utworzenie odrębnego funduszu na finansowanie aborcji transgranicznej, dopuszcza wykorzystanie Europejskiego Funduszu Społecznego Plus przez państwa członkowskie na przyjmowanie kobiet z innych krajów UE w celu przeprowadzenia zabiegów aborcyjnych. Ta decyzja, jak informuje włoska agencja katolicka SIR, wywołała krytykę środowisk pro-life, które z jednej strony chwalą brak nowego funduszu, z drugiej jednak potępiają możliwość użycia istniejących środków unijnych na aborcję. Przewodnicząca włoskiego Movimento per la Vita Italiano, Marina Casini, apeluje o wsparcie macierzyństwa i „kulturę życia”, podkreślając, że każde poczęte dziecko zasługuje na przyjęcie.
Decyzja Komisji: morderstwo finansowane z podatków
Artykuł relacjonuje, że Komisja Europejska ostatecznie odrzuciła propozycję Europejskiego Mechanizmu Solidarności w ramach inicjatywy obywatelskiej „My Voice, My Choice”, który miał stworzyć specjalny fundusz na pokrywanie kosztów podróży i zabiegów aborcyjnych. Jednak równocześnie Komisja dopuściła, by państwa członkowskie wykorzystały środki z Europejskiego Funduszu Społecznego Plus – przeznaczonego na wsparcie rynku pracy, integrację społeczną i pomoc osobom w trudnej sytuacji – na przyjmowanie kobiet z innych krajów UE w celu przeprowadzenia aborcji. Jak podkreśla artykuł, „wykorzystywanie jego środków – nawet częściowo – na finansowanie działań związanych z przerywaniem ciąży wykracza poza ten mandat”. Decyzja ta stanowi nie tylko naruszenie pierwotnego celu funduszu, ale także bezpośrednie współfinansowanie zbrodni aborcji z pieniędzy publicznych.
Język eufemizmów: „turystyka aborcyjna” jako zabezpieczenie moralne
Artykuł konsekwentnie używa neutralnych, biurokratycznych terminów, takich jak „turystyka aborcyjna”, „zabiegi aborcyjne” czy „przerywanie ciąży”, aby zmiękczyć moralną surowość przedmiotu. To typowy przykład modernistycznego języka, który relatywizuje absolutny zakaz morderstwa, opakowując go w slogany „praw kobiet” i „dostępności usług zdrowotnych”. Takie sformułowania są świadomym zabiegiem retorycznym, mającym ukryć prawdziwą naturę aborcji jako celowego zabójstwa niewinnego człowieka. W Lamentabili sane exitu (1907) św. Pius X potępił błędy modernistyczne, które podważają niezmienny charakter moralności, a tym samym wprowadzają względność do prawa Bożego. Używanie eufemizmów w kontekście aborcji jest właśnie takim przejawem – zaprzecza ono jasności prawa naturalnego i objawienia.
Konfrontacja z niezmienną doktryną katolicką: aborcja jako morderstwo
Z perspektywy integralnej wiary katolickiej, aborcja jest zawsze i wszędzie morderstwem, zaś finansowanie jej z funduszy publicznych stanowi współudział w tej zbrodni. Pismo Święte jasno zakazuje zabijania niewinnego człowieka: „Nie zabij” (Wg 20:13, Vulgata: Non occides). Piąte przykazanie nie zawiera żadnych wyjątków dla nienarodzonych dzieci, które są ludźmi od momentu poczęcia. Katechizm Trydencki (wydany przez Piusa V w 1566 r.) wyjaśnia: „Piąte przykazanie zabrania zabijania niewinnego człowieka, a więc także nienarodzonego dziecka”. Św. Tomasz z Akwinu w Summa Theologiae (II-II, q. 64, a. 8) nauczał, że aborcja jest ciężkim grzechem przeciwko piątemu przykazaniu, ponieważ zabija się istotę ludzką. Syllabus errorum (1864) Piusa IX potępia błąd, że „wszystkie prawo i moralność mogą i powinny oddalać się od boskiego i kościelnego autorytetu” (punkt 58). Decyzja Komisji Europejskiej wpisuje się właśnie w ten błąd – odrzuca boski autorytet w sprawie świętości życia i stawia ludzkie prawo nad prawem Bożym. Finansowanie aborcji z funduszy socjalnych jest moralnym bankructwem i współudziałem w zbrodni, której nie można usprawiedliwić żadnym „mandatem” czy „potrzebą”.
Symptom apostazji: UE jako narzędzie nowego ładu bez Boga
Decyzja ta jest nie tylko politycznym błędem, ale także objawem głębokiej apostazji instytucjonalnej. W encyklice Quas Primas (1925) Pius XI nauczał, że „gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw… fundamenty pod władzę zostały zburzone”. Unia Europejska, finansując aborcję, dosłownie realizuje ten scenariusz – usuwa Boga z prawa, a w jego miejsce stawia kult śmierci i autonomii moralnej. To jest owoec modernizmu, który Pius X w Lamentabili sane exitu nazwał „syntezą wszystkich błędów”. Modernizm podważa niezmienność moralności, relatywizuje prawa Boże i podporządkowuje je „postępowi” i „wolności” pojmowanej jako wolność od Boga. Komisja Europejska, dopuszczając wykorzystanie funduszy socjalnych na aborcję, staje się narzędziem tego nowego ładu – ładu bez Chrystusa Króla, w którym państwo finansuje morderstwo pod płaszczykiem „opieki zdrowotnej”. Apel „kultury życia”, choć słuszny w intencji, jest niewystarczający, jeśli nie opiera się na pełnej konfesji królestwa Chrystusa. Jak mówi Pius XI, pokój i sprawiedliwość są możliwe tylko w Królestwie Chrystusowym, które uznaje Jego suwerenność nad wszystkim, w tym nad prawem do życia.
W świetle niezmiennej doktryny katolickiej, żadne kompromisy nie są możliwe. Finansowanie aborcji – czy to przez nowy fundusz, czy przez istniejące – jest zawsze współudziałem w zbrodni i odrzuceniem prawa Bożego. Środowiska pro-life, które chwalą brak nowego funduszu, ale akceptują wykorzystanie innych środków, wpadają w pułapkę pragmatyzmu, który relatywizuje absolutny zakaz morderstwa. Prawdziwa obrona życia wymaga całkowitego odrzucenia każdego formy wsparcia dla aborcji i apelu o uznanie panowania Chrystusa Króla nad wszystkimi aspektami życia publicznego.
Za artykułem:
27 lutego 2026 | 16:18Komisja Europejska odrzuca fundusz na transgraniczną aborcję (ekai.pl)
Data artykułu: 27.02.2026
