Portal EWTN News (28 lutego 2026) informuje o uruchomieniu przez diakona Steve’a Greco i diecezję Orange w Kalifornii „Adore Movement” – inicjatywy promującej adorację Najświętszego Sakramentu za pomocą strony internetowej i planowanego filmu „Adore Him”. Ruch ten, współpracujący z biskupem Orange Kevinem Vann i biskupem pomocniczym Timothy Freyer, ma na celu zwiększenie frekwencji w adoracjach. Jednakże, analizując tę inicjatywę przez pryzmat niezmiennej wiary katolickiej sprzed 1958 roku, ujawnia się ona jako kolejna, subtelna forma modernizmu – zewnętrzna forma pobożności przy całkowitym pominięciu kluczowych dogmatów i bezwzględnym odrzuceniu Tradycji.
1. Poziom faktograficzny: Pobożność bez doktryny
Artykuł przedstawia ruch jako odpowiedź na statystyki Pew Research Center, według których tylko 31% katolików wierzy w realną obecność. Zamiast jednak wzywać do odrzucenia heretyckiej Mszy Nowus Ordo i powrotu do jedynej prawdziwej Ofiary, Mszy Świętej Trydenckiej, „Adore Movement” proponuje jedynie technologiczne narzędzia (strona z „adoration finder”) i film. To klasyczny błąd modernizmu: redukowanie katolicyzmu do doświadczenia emocjonalnego i społecznej aktywności, podczas gdy istota wiary – dogmat realnej obecności – jest relatywizowana. Biskup Vann i biskup Freyer, jako zwolennicy postsoborowego ekumenizmu i liberalizmu, są nieodpowiednimi przewodnikami. Ich diecezja, z siedzibą w dawnym Crystal Cathedral Roberta Schullera – bastionie prosperity gospel – jest symbolem synkretyzmu.
2. Poziom językowy: Naturalistyczny humanitaryzm
Język artykułu jest nacechowany technokratycznym optymizmem: „technology company eCatholic”, „website featuring a new adoration finder tool”, „living, breathing, evergreen organism”. To język korporacji, nie Kościoła. Mówi się o „power of Eucharistic adoration” i „grace”, ale bez odniesienia do łaski usprawiedliwiającej, ofiary przebłagalnej czy stanu łaski koniecznego do godnego przyjmowania Komunii. Brakuje słów: „dogmat”, „ofiary”, „przeistoczenie”, „sakrament”, „grzech”, „sądzony”. To świadczy o całkowitej sekularyzacji myślenia. Nawet cytaty Greca: „The Eucharist is at the heart of our faith” – brzmią jak slogan marketingowy, a nie wyznanie wiary w realną obecność jako dogmat de fide.
3. Poziom teologiczny: Demaskowanie herezji i pominięć
a) Pominięcie dogmatu realnej obecności i ofiary. Ruch nie podkreśla, że adoracja jest możliwa tylko wobec prawdziwie obecnego Chrystusa – a realna obecność zachodzi wyłącznie w Mszy Świętej Trydenckiej, ofiarowanej przez kapłana ważnie wyświęconego. Msza Novus Ordo, powszechnie obchodzona w diecezji Orange, jest heretycka, ponieważ jej teksty (np. „wszyscy jesteśmy jednym ciałem” z prefacji) relatywizują ofiarę i przeistoczenie. Jak naucza św. Pius X w encyklice Quam singulari (1910) i bulla Cum ex apostolatus officio (1559), heretycki „papież” i biskupi tracą urząd ipso facto. Vann i Freyer są więc非法 biskupami, a ich „sakramenty” są nieważne. Adoracja przed „Hostią” z Mszy Nowus Ordo jest bałwochwalstwem, bo nie ma tam realnej obecności.
b) Błąd eklezjologiczny: Kościół jako „ruch”, nie „społeczność doskonała”. „Adore Movement” to kolejny „ruch” (po „Jesus Thirsts”), co jest typowe dla sekty posoborowej, która zastępuje hierarchię, sakramenty i doktrynę mobilizacją laikatu. Kościół, jak podkreśla Pius XI w Quas Primas, jest „społeczością doskonałą”, nie zbiorem ruchów. Władza należy do prawdziwych biskupów, nie do dyakona Greca czy dyrektorów technologicznych firm.
c) Błąd wiary: subiektywizm i brak konieczności wiary. Ruch promuje „znajdowanie adoracji” bez wymogu wyznawania katolickiej wiary. To bezpośrednio łamie Syllabus Errorum Piusa IX (1864), który potępia błąd nr 15: „Każdy człowiek jest wolny wybrać i wyznawać religię, którą uważa za prawdziwą”. Adoracja eucharystyczna jest przywilejem katolików w stanie łaski. Promowanie jej dla wszystkich, bez wyznania wiary, jest skrajnym indyferentyzmem.
d) Błąd dotyczące Pisma Świętego i tradycji. W artykule brak odniesień do Pisma Świętego (np. J 6, 51 – „chleb, który z nieba zstąpił”, czy 1 Kor 11, 27 – „niegodnie przyjmujący”); brak cytatów Ojców Kościoła (np. św. Ignacy Antiochijski o Eucharystii jako „leku nieśmiertelności”). To potwierdza herezję modernizmu, potępioną przez Piusa X w Lamentabili sane exitu (propozycje 45-46: Ewangelia nie dowodzą Bóstwa Chrystusa; Sakramenty są tylko „przypomnieniem”). Ruch nie odwołuje się do Tradycji, tylko do współczesnych „współpracowników” jak Carlo Acutis – którego kanonizacja przez Bergoglia jest null i void, jako że heretycki „papież” nie ma władzy.
4. Poziom symptomatyczny: Apostazja jako system
„Adore Movement” jest symptomem głębokiej apostazji sekty posoborowej: zewnętrzna pobożność przy jednoczesnym odrzuceniu dogmatów. Biskupi Vann i Freyer, uczestniczący w „spirit filled hearts ministry”, promują charyzmatyczny, emocjonalny „katolicyzm” zamiast integralnej wiary. Ich diecezja toleruje Msze Novus Ordo, błogosławieństwa związków homoseksualnych (w stylu Bergoglia), a teraz „adoration finder” – wszystko to w imię „odrodzenia”. To jest właśnie „duchowy humanitaryzm”, potępiony przez Piusa IX w Syllabus (błąd nr 58: „wszystką prawość i doskonałość moralności należy umieścić w gromadzeniu bogactw”). Ruch ten nie prowadzi do nawrócenia, ale do zatrwania wiernych iluzją, że adoracja może istnieć bez wiary i ofiary.
Konkluzja: Powrót do Tradycji, nie do technologii
Prawdziwe odrodzenie eucharystyczne wymaga: 1) odrzucenia Mszy Nowus Ordo i powrotu do Mszy Świętej Trydenckiej jako jedynej ważnej; 2) uznania, że biskupi jak Vann i Freyer są heretykami i tracą urząd (Bellarmin, De Romano Pontifice); 3) wzywania do publicznego wyznania wiary w realną obecność i ofiarę, jak Pius XI w Quas Primas; 4) odrzucenia technologicznych „narzędzi” na rzecz ciszy, pokuty i modlitwy. „Adore Movement” jest iluzją – kolejnym sposobem na zatrwaienie wiernych w bagnie modernistycznego katolicyzmu, który, jak pisze Pius X w Pascendi Dominici gregis, jest „syntezą wszystkich błędów”. Prawdziwi katolicy nie potrzebują „finderów”, tylko prawdziwych sakramentów i prawdziwych pastierzy. Niech wracają do niezmiennej Tradycji, nie zaś do technologii i heretyckich biskupów.
Za artykułem:
Deacon launches Adore Movement to spark adoration revival (ewtnnews.com)
Data artykułu: 28.02.2026
