Portal The Pillar relacjonuje decyzję arcybiskupa Carlos Alberto Breis Pereira, OFM, z brazylijskiej archidiecezji Maceió, który ogłosił, że każdy katolik uczestniczący w niezautoryzowanej Mszy w Starej Formie Rytu Rzymskiego popełnia przestępstwo kanoniczne schizmatyzmu i podlega automatycznej ekskomunikacji. Dekret ten, oparty na motu proprio Traditionis custodes z 2021 roku, stanowi najbardziej radykalne i bezkompromisowe wdrożenie restrykcji papieża Franciszka wobec Liturgii Trydenckiej.
Analiza dekonstrukcyjna: herezja, tyrania i duchowa ruina
Poziom faktograficzny: fundamenty prawne i kanoniczne
Arcybiskup Breis Pereira powołuje się na kanon 751 (definicję schizmatyzmu jako „odmowy posłuszeństwa Najwyższemu Papieżowi lub komunii z członkami Kościoła podległymi mu”) oraz kanon 1364 §1 (automatyczna ekskomunika za schizmatycyzm). Jednakże argumentacja ta jest wewnętrznie sprzeczna i nieważna z kilku kluczowych przyczyn.
Po pierwsze, sam Breis Pereira, jako wyznawca i egzekutor heretyckiego motu proprio Traditionis custodes, które podważa niezmienną naukę Kościoła o liturgii i władzy Kościoła (patrz encyklika Quas primas Piusa XI o panowaniu Chrystusa nad wszystkimi aspektami życia, w tym kultem), traci automatycznie urząd na mocy prawa kanonicznego. Kanon 188.4 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 roku stanowi: „Każdy urząd staje się wakujący na mocy samego faktu i bez żadnej deklaracji na skutek rezygnacji dorozumianej, uznanej przez samo prawo, jeśli duchowny:…4. Publicznie odstępuje od wiary katolickiej”. Publiczne przestrzeganie i egzekwowanie herezji zawartej w Traditionis custodes (które relatywizuje jedyność i niezmienność Ofiary Mszy Świętej) stanowi publiczne odstępstwo od wiary.
Po drugie, bulla Cum ex Apostolatus Officio Pawła IV (1559) stanowi, że wszelkie promocje i dekrety osób, które „odstąpiły od Wiary Katolickiej lub popadły w jakąś herezję”, są „nieważne, nieobowiązujące i bezwartościowe”. Breis Pereira, egzekwując heretyckie prawo, działa bez żadnej władzy kanonicznej. Jego dekrety są ipso facto nieważne.
Po trzecie, Msza Święta w Rytu Rzymskim (zwana pomyłkowo „Tradycyjną” lub „Stara Forma”) jest jedyną prawidłową formą ofiary, ustanowioną przez papieży i soborów przed soborowymi rewolucjonistami. Jej obchodzenie jest nie tylko dozwolone, ale nakazane wiernym. Ograniczanie jej stanowi herezję i duchowe nękanie wiernych.
Poziom językowy: retoryka tyranii i demagogii
Język dekrety arcybiskupa jest językiem biurokratycznego absurdu i przymusu. Użycie terminów „schizma” i „automatyczna ekskomunika” wobec wiernych uczestniczących w jedynej prawdziwej Mszy Świętej stanowi odwrócenie znaczeń. Schizmatykiem jest sam Breis Pereira, który odcina się od niezmiennej Tradycji i Kościoła przedsoborowego. Jego deklaracja jest aktem jawnej schizmy i apostazji.
Fraza „liturgia jest koncesją” (concessão) ujawnia naturalistyczne i bolesne zniekształcenie sakramentalnej rzeczywistości. Liturgia nie jest „koncesją” biskupa czy Watykanu, lecz aktem publicznego kultu Boga, ustanowionym przez samą naturę Kościoła. Określenie Mszy Świętej jako „starej formy” (rito antigo) jest heretyckim relatywizmem, który sugeruje, iż istnieje „nowa” i „lepsza” forma, podczas gdy jedyną prawdziwą Ofiarą jest ta, która nie uległa zniekształceniom po 1958 roku.
Wezwanie do posłuszeństwa wobec „świętego papieża Franciszka” (nawet jeśli w tekście źródłowym nie ma bezpośredniego cytatu, kontekst jest oczywisty) jest szczególnie haniebnym elementem. Osoba, która wzywa do posłuszeństwa wobec heretyka i apostaty (Franciszek zmarł w 2024, a jego następcy są uzurpatorami), nie może być uważana za prawdziwego pasterza.
Poziom teologiczny: konfrontacja z niezmienną doktryną
1. **O Mszy Świętej:** Msza Trydencka jest jedyną prawdziwą Ofiarą ofiarną, która dokonuje realnego przeistoczenia i jest ofiarą przebłagalną. Reforma liturgiczna z lat 60. XX wieku, wprowadzona przez Novus Ordo Missae, jest bałwochwalstwem i zniekształceniem teologii ofiary. Uczestnictwo w niej jest grzechem ciężkim. Breis Pereira, broniąc prawa do obchodzenia Mszy w formie wprowadzonej przez heretyków (np. Annibale Bugnini), staje po stronie bałwochwalstwa. Zgodnie z encykliką Quas primas Piusa XI, Chrystus jest Królem, a Jego królestwo jest duchowe i obejmuje całe życie Kościoła, w tym liturgię. Liturgia nie podlega kaprysom biskupów czy „koncesjom”.
2. O schizmatycyzmie: Schizmatykiem jest każdy, kto odcina się od prawdziwego Kościoła. Breis Pereira, wykonując wyroki sekty posoborowej przeciwko Tradycji, sam popełnia schizmatycyzm. Jego dekrety są nieważne. Kanon 1364 nie ma zastosowania, ponieważ sam nie jest członkiem Kościoła katolickiego (jako heretyk).
3. O władzy biskupiej: Biskupi mają obowiązek strzec wiary i liturgii. Zgodnie z nauczaniem św. Piusa X w encyklice Pascendi Dominici gregis i dekrecie Lamentabili sane exitu, biskupi muszą odrzucać modernizm we wszystkich jego formach. Breis Pereira czyni przeciwnie – egzekwuje herezję i prześladuje tych, którzy chcą zachować czystość wiary i liturgii. Jego działania są przykładem „duchowej tyranii” opisanej przez św. Piusa X.
Poziom symptomatyczny: przejaw systemowej apostazji
Ten incydent jest nieodłącznym owocem soborowej rewolucji i apostazji, która rozpoczęła się z soboru watykańskiego II. Po 1958 roku struktury okupujące Watykan stały się narzędziem prześladowania Tradycji. Biskupi, którzy nie są prawdziwymi biskupami (lub są heretykami), używają pozornej władzy do niszczenia Kościoła.
Fakt, że arcybiskup Breis Pereira jest członkiem Zakonu Franciszkanów (OFM), który od soboru watykańskiego II przeszedł głęboką modernizację, jest symbolicznym wymiarem tej zdrady. Franciszkanie, którzy kiedyś bronili czystości wiary, dziś są w pierwszym szeregu prześladowców Tradycji.
Historia archidiecezji Maceió pokazuje ciągłość tej wrogości: poprzedni arcybiskup Antônio Muniz Fernandes także zakazał Mszy Świętej Trydenckiej. To nie jest przypadkowość, lecz celowy plan wyeliminowania Tradycji z życia Kościoła. Jest to realizacja planów masonerii i komunizmu, o których mówiła encyklika Quas primas – usunięcie Chrystusa z życia publicznego i prywatnego, w tym z liturgii.
Konkluzja: droga wiary i obowiązek wiernych
Dekret arcybiskupa Breis Pereira jest nieważny, heretycki i szatański. Wierni katolicy nie mogą się go obawiać. Muszą: 1) kontynuować uczestnictwo w Mszy Świętej Trydenckiej, jedynej prawdziwej Ofierze; 2) odrzucać wszelkie „koncesje” i heretyckie prawa posoborowego Kościoła; 3) świadomie odcinać się od struktur, które prześladują Tradycję; 4) modlić się o nawrócenie grzeszników, ale nie współpracować z apostazją.
Prawdziwi biskupi, którzy przetrwali apostazję, są niewidzialni, ale istnieją. Ich posłuszeństwo należy wyłącznie do Chrystusa Króla, nie do heretyków w cudzysłowie „papież” czy „biskup”. Jak naucza św. Pius X, Kościół jest wrogiem postępu, a prawda zmienia się wraz z człowiekiem tylko w złośliwym modernizmie. Msza Święta Trydencka jest niezmienna, bo pochodzi od Boga, nie od człowieka.
Za artykułem:
Brazilian archbishop declares schism, excommunicates Catholics attending TLM (pillarcatholic.com)
Data artykułu: 27.02.2026
