Portal EWTN News informuje o spotkaniu biskupa Silvano Pedroso Montalvo z Guantánamo-Baracoa na Kubie z „papieżem” Leonem XIV w Rzymie 20 lutego 2026 roku. Spotkanie to odbyło się w ramach wizyty ad limina biskupów kubańskich, która została przełożona z powodu kryzysu paliwowego na wyspie. Artykuł podkreśla rolę biskupów w „byciu z trzodą” podczas kryzysu, cytuje sekretarza Konferencji Episkopatu Kuby, ks. Ariel Suáreza, oraz odnosi się do apelu „papieża” Leona XIV o dialog między Kubą a USA. Tekst całkowicie pomija jakiekolwiek aspekty wiary, sakramentów czy zbawienia, skupiając się wyłącznie na wymiarze społeczno-politycznym i humanitarnym.
Czysty naturalizm i apostazja w jednym artykule
Poziom faktograficzny: Artykuł przedstawia jako normalne i oczekiwane spotkanie biskupa katolickiego z osobą zajmującą urząd „papieża”, która – zgodnie z katolicką doktryną sprzed 1958 roku – jest jawnym heretykiem i utraciła urząd automatycznie (Bellarmin, *De Romano Pontifice*; kanon 188.4 KPK 1917). Fakt, że tylko jeden biskup mógł udać się do Rzymu z powodu „kryzysu paliwowego”, jest interpretowany wyłącznie przez pryzmat „pasterielskiej troski”, a nie przez konieczność zachowania jedności wiary i odrzucenia komunii z herezją. Wspomniany „kryzys gospodarczy” Kuby – z hiperinflacją, brakami i prądami – jest opisywany jako problem wymagający „dialogu” i „łagodzenia cierpienia”, podczas gdy prawdziwy Kościół nauczał, że głównym cierpieniem jest grzech i odłączenie od Boga (Pius XI, *Quas Primas*). Artykuł całkowicie przemilcza, czy biskup kubański katolicki wierzy w dogmaty wiary, czy sprawuje sakramenty zgodnie z rytem trydenckim, czy jego diecezja jest pozbawiona heretyckiej liturgii *Novus Ordo*. Te kluczowe kwestie są celowo pominięte, co ujawnia naturalistyczną i modernistyczną wizję „kościoła” jako organizacji humanitarnej.
Poziom językowy: Język artykułu jest pełen sformułowań typowych dla soborowej retoryki: „dialog”, „sincero y efectivo diálogo”, „aliviar el sufrimiento”, „pluralismo político”. Terminy te są zapożyczone z liberalnej i komunistycznej terminologii, całkowicie obce katolickiej teologii polityki sprzed 1958. Użycie określenia „pastoral priorities” (pasterielskie priorytety) jest szczególnie zgubne – sugeruje, że „bycie z trzodą” w kryzysie materialnym ma pierwszeństwo przed „byciem z Bogiem” i obroną wiary. Fraza „the beloved Cuban people” (ukochani kubańscy ludzie) to typowy ekspresjonizm emocjonalny, służący humanitaryzmowi, a nie chwale Bożej. Ton jest asekuracyjny, biurokratyczny, pozbawiony jakiegokolwiek świadectwa o zbawieniu dusz. W całym tekście nie pojawia się słowo „grzech”, „piekło”, „łaska”, „sakrament” – milczenie to jest najcięższym oskarżeniem.
Poziom teologiczny: Artykuł jest teologicznie zerowy. Nie wspomina o jedności Kościoła katolickiego, o konieczności publicznego wyznawania wiary Chrystusa Króla (Pius XI, *Quas Primas*), o potępieniu komunizmu przez *Syllabus Errorum* Piusa IX (błęd 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55). W *Syllabus* błęd 41 stwierdza: „Civil government… has a right to an indirect negative power over religious affairs” – to właśnie jest realia Kuby, gdzie państwo ateistyczne kontroluje kościelne. Biskupi kubańscy, spotykając się z heretyckim „papieżem”, nie protestują przeciwko tej tyranii, ale proszą o „dialog”. To jest zdrada. W *Quas Primas* Pius XI nauczał: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw… stało się zburzone fundamenty pod tą władzą”. Artykuł promuje dokładnie odwrotny model: Kościół poddany świeckiej władzy, szukający „dialogu” z komunistycznym reżimem, zamiast głoszącego Chrystusa Króla. To jest apostazja na miarę modernizmu potępionego przez Piusa X w *Lamentabili sane exitu* (propozycje 19-24 o Kościele i świeckiej władzy).
Poziom symptomatyczny: Ten artykuł jest typowym owocem soborowej rewolucji. Pokazuje „kościół” całkowicie sprowadzony do działalności społecznej i humanitarnej, pozbawiony nadprzyrodzonego charakteru. „Papież” Leon XIV (fikcyjna postać, ale w narracji odpowiadająca Bergoglio) wyraża „zaniepokojenie” eskalacją napięć, ale nie potępia komunizmu, nie wzywa do nawrócenia Kuby do Chrystusa, nie mówi o konieczności publicznego kultu Chrystusa Króla. To jest właśnie „ekumenizm” z złem, potępiony przez Piusa IX w *Syllabus* (błęd 77, 78, 79, 80). Biskup kubański, zamiast odrzucać komunię z heretykiem, podróżuje do Rzymu, by „wzmocnić komunię ze Świętym Stolcem” – czyli z sekcią modernistyczną. Cała wizyta jest inscenizacją schizmatyckiej struktury, gdzie „biskupi” i „papież” odgrywają role w sztucznie utrzymywanej fikcji autorytetu. Prawdziwy biskup katolicki, zgodnie z nauczaniem św. Piusa X w *Pascendi Dominici gregis*, unikałby komunii z modernizmem i głosiłby całkowite odrzucenie komunizmu jako ideologii sprzecznej z prawem naturalnym i objawieniem.
Brak sakramentów, brak wiary, brak zbawienia
Artykuł nie zawiera żadnego świadectwa o Mszy Świętej, spowiedzi, bierzmowaniu. Nie ma wzmianki o czyimś nawróceniu, o łasce, o życiu wiecznym. To nie jest Kościół Chrystusa – to jest NGO z duchowością. Prawdziwy Kościół, jak nauczał Pius XI w *Quas Primas*, „nie może skuteczniej przyczynić się do odnowienia i utrwalenia pokoju, jak przywracając panowanie Pana naszego”. Artykuł promuje pokój bez Chrystusa, dialog bez prawdy, współpracę bez wiary. To jest dokładnie to, co Pius IX potępił jako błąd 16: „Man may, in the observance of any religion whatever, find the way of eternal salvation”. Biskupi kubańscy i „papież” Leon XIV są głęboko w tym błędzie.
Demaskowanie fałszywej wizyty ad limina
Wizyta ad limina ma na celu wzmacnianie „komunii ze Świętym Stolcem” i raportowanie o sytuacji pastoralnej. W kontekście kubyjskim jest to absurd. „Pastoralna sytuacja” w kraju ateistycznym to przede wszystkim prześladowanie wiary, zamknięcie szkół katolickich, ograniczenia swobód religijnych. Artykuł nie wspomina o tym. Zamiast tego podkreśla, że biskupi „modlą się i rozumieją, że to czas bycia z trzodą”. Ale prawdziwy pasterz, jak Chrystus, mówi: „Ja jestem dobry pasterz… i oddaję życie za owce” (J 10,11). Żaden prawdziwy biskup nie pozostawiłby swojej diecezji w rękach prześladowców, by udać się do Rzymu na spotkanie z heretykiem. To zdrada. Kanon 188.4 KPK 1917 mówi: „Publicznie odstępuje od wiary katolickiej” – a spotkanie z heretykiem jest publicznym znakiem odstępstwa.
Krytyka „dialogu” jako herezji
„Papież” Leon XIV „dołącza do przesłania biskupów kubańskich, wzywając wszystkich odpowiedzialnych do promowania szczerego i skutecznego dialogu”. To jest herezja w praktyce. Pius IX w *Syllabus* błęd 63 potępił: „It is lawful to refuse obedience to legitimate princes, and even to rebel against them”. Ale tu mowa o dialogu z komunistycznym reżimem, który jest nielegitymny, ponieważ narusza prawo naturalne i boskie. Dialog z takim reżimem, bez żądania publicznego wyznawania wiary i przywrócenia praw Kościoła, jest zdradą Chrystusa Króla. Pius XI w *Quas Primas* nauczał: „Królestwo Odkupiciela naszego obejmuje wszystkich ludzi… Państwo nie jest czym innym, jak zgodnym zrzeszeniem ludzi”. Oznacza to, że państwo musi uznawać Chrystusa jako Króla. Kubyjski reżim tego nie robi. Zamiast wzywać do nawrócenia Kuby, „papież” prosi o „dialog” – to jest właśnie „indifferentism” potępiony przez Piusa IX w błędzie 15 i 16.
Fałszywy ekumenizm z komunizmem
Artykuł ukazuje biskupów kubańskich jako „pastorów”, którzy „modlą się, towarzyszą, służą” w czasie kryzysu. Ale prawdziwe służbę jest głoszenie prawdy. Gdzie jest głoszenie prawdy o grzechu komunizmu? Gdzie jest potępienie ateizmu państwowego? Gdzie jest wezwanie do publicznego kultu Chrystusa Króla? Ich milczenie jest potępieniem. W *Quas Primas* Pius XI mówił: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw… musiało być wstrząśnięte całe społeczeństwo ludzkie”. Kubyjski „kościół” nie tylko nie usunął Boga z praw – on sam jest poddany prawom ateistycznego państwa i nie protestuje. To jest apostazja.
Konieczność odrzucenia modernistycznej struktury
Spotkanie biskupa z „papieżem” Leonem XIV jest aktem schizmy i herezji. Prawdziwy katolik nie może mieć komunii z heretykiem. Bellarmin w *De Romano Pontifice* mówił, że jawny heretyk „przestaje sam w sobie być Papieżem”. Kanon 188.4 KPK 1917 mówi, że urząd staje się wakujący „publicznie odstępuje od wiary katolickiej”. „Papież” Leon XIV, promujący dialog z komunizmem, ekumenizm i naturalizm, jest jawnym heretykiem. Biskup Pedroso Montalvo, idąc na spotkanie, publicznie potwierdza komunię z herezją. To jest grzech śmiertelny i akt apostazji.
Prawda katolicka: Chrystus Król, nie dialog
Prawdziwy Kościół, wierny niezmiennej tradycji, nie szuka „dialogu” z komunizmem, ale głosi: „Nie ma innego imienia pod niebem danego ludziom, w którym mamy być zbawieni” (Dz 4,12). Pius XI w *Quas Primas* napisał: „Jeżeli więc teraz nakazaliśmy czcić Chrystusa – Króla całemu światu katolickiemu, pragniemy przez to zaradzić potrzebom czasów obecnych i podać szczególne lekarstwo przeciwko zarazie, która zatruwa społeczeństwo ludzkie. A zarazą tą jest zeświecczenie czasów obecnych”. Kubyjski „kościół” i „papież” Leon XIV nie leczą tej zarazy – oni ją propagują. Nie ma w artykule ani słowa o potrzebie publicznego uznania Chrystusa jako Króla przez państwo. To jest właśnie odwrócenie uwagi od głównego problemu: apostazji w łonie Kościoła (św. Pius X, *Pascendi*).
Konkluzja: całkowita demaskacja
Artykuł z EWTN News jest przejawem kompletnej apostazji. Przedstawia „kościół” jako organizację humanitarną, „papieża” jako dyplomatę, a biskupów jako administratorów kryzysu. Nie ma w nim ani jednego akcentu nadprzyrodzonego. To jest dokładnie to, czego Pius IX potępił w *Syllabus* jako błąd 57: „The science of philosophical things and morals and also civil laws may and ought to keep aloof from divine and ecclesiastical authority”. Kubyjski „kościół” i „papież” Leon XIV trzymają się z dala od autorytetu Bożego i Kościoła. Są to wrogowie wiary, nawet jeśli używają języka katolickim. Prawdziwy katolik musi ich odrzucić z całą stanowczością, jak Pius X odrzucił modernizm. Nie ma dialogu z herezją. Jest tylko wyznanie wiary, walka o prawdę i cierpienie za Chrystusa Króla.
Za artykułem:
1 Cuban bishop able to meet with Pope Leo XIV despite country’s fuel crisis (ewtnnews.com)
Data artykułu: 20.02.2026
