Organ propagandy sekty posoborowej „Gość Niedzielny” donosi, że prokuratura umorzyła śledztwo w sprawie pożaru krzyża, który antypapies Jan Paweł II odprawił przed lat trzydzieści siedmiu msze na placu Zwycięstwa. Ustala się, że ogień wywołał znicz. To nie jest wiadomość kościelna, lecz kronika upadku sekty okupującej Watykan.
Policja zabezpiecza ruiny. Pirotechnicy badają ładunek. Kapłan posoborowy fotografuje zdarzenie. To nie jest Kościół. To jest magazyn historii. Niewybuch z II wojny światowej leżał latami nad ołtarzem. Nikt go nie usunął. Nikt się nie spowiadał. Nikt nie ofiarował Mszy Świętej Tradycyjnej. Sakramenty milczą. Sakramenty milczą od 1958 roku. Sektą okupowana budowla staje się magazynem żelaza. Policja sprawuje jurysdykcję. Duchowny posoborowy pełni funkcję dozorcę zabudowy. To jest obraz apokalipsy. To jest owoc apostazji.
Portal „Gość Niedzielny” relacjonuje o 98-letnim weteranie II wojny światowej, Raymondzie „Rayu” Martinie Sr., który w domu opieki w Arizonie przyjął chrzest, bierzmowanie i „Komunię” z rąk „diakona” Jacka Trevino oraz „księdza” Edsona Elizarraras. Artykuł, bezkrytycznie powielany z agencji KAI, przedstawia to zdarzenie jako dowód działania „Bożej łaski”, cytując antypapieża Benedykta XVI z encykliki Deus caritas est. To jest czysta propaganda sektowa, maskująca nieważność nowych obrzędów i brak prawdziwego kapłaństwa pod pozorem opowieści o ludzkim cieple.
Portal Opoka, głośnica polskiej struktury okupacyjnej, relacjonuje włoski raport o dzietności. Czytamy, że 355 tys. urodzeń przy potencjale 760 tys. winne są barierom ekonomicznym. Przypisuje to fundacji laycznej. Artykuł milczy o grzechu, antykoncepcji, aborcji i apostazji. To dowód bankructwa instytucji, która zredukowała Kościół do biura statystycznego.
Portal Opoka publikuje depeszę wojenną. Donald Trump grozi Iranowi zniszczeniem obiektu Pickaxe. Grozi uderzeniem w mosty i elektrownie. Blokuje cieśninę Ormuz. Redakcja portalu nazywanego „katolickim” przekazuje te doniesienia bez komentarza teologicznego. To jest jawne świadectwo apostazji struktur posoborowych. One nie są Kościołem. One są głośnikiem świata. Pius XI w encyklice…
Polak zbeszczeszczył fałszywe sanktuarium w Medjugorju. Fałszywy biskup odpowiada humanizmem. To nie walka o wiarę. To farsa w ruinach apostazji.
Portal Opoka relacjonuje o przesłaniu uzurpatora Roberta Prevosta, zwanego Leonem XIV, do VII Międzynarodowego Seminarium Komunikacji Kościelnej w Santiago de Chile. Antypapież, przez kardynała Parolina, wezwał do „ochrony godności człowieka” przy użyciu sztucznej inteligencji, powołując się na fikcyjną encyklikę Magnifica humanitas. Główni aktorzy – kardynał Chomalí Garib i rektor de la Llera – zamienili misję zbawienia dusz w promocję dialogu, braterstwa i budowy „Jerozolimy” bez Boga. Artykuł jest manifestem totalnej apostazji struktury okupującej Watykan, która zamiast Króla Chrystusa oddaje hołd bożkowi technologii i humanitarnego naturalizmu.
Portal National Catholic Register (28 lipca 2026) chwali dominikanki z Hawthorne za walkę sądową z nowojorską ustawą o pomocy samobójczej. Artykuł przedstawia zakonnice jako ofiary totalitaryzmu ideologicznego, które bronią godności życia. Redakcja podkreśla ich opiekę nad umierającymi i opór wobec narzuconej ideologii gender. To jednak jedynie walka w ramach sekt posoborowych, pozbawiona nadprzyrodzonego wymiaru, która uprawnia fałszywe struktury okupujące Watykan.
Portal National Catholic Register relacjonuje z zachwytem „przełom pokoleniowy” w amerykańskim episcopacie sekt posoborowych. Mężczyźni urodzeni w latach 1965–1980, wychowani na herezjach Jana Pawła II i Franciszka, teraz masowo promowani przez antypapieża Leona XIV, mają zastąpić baby boomerów na siedzibach diecezjalnych. Artykuł ujawnia, że nowa generacja „biskupów” to produkt rewolucji liturgicznej i doktrynalnej, pozbawiony wiary katolickiej i sakramentalnego życia, a ich „wizja” to jedynie głębsze zatarcia modernizmu w strukturach okupujących Watykan.
Portal NCR relacjonuje list ośmiu «biskupów» Florydy, w którym ci, powołując się na antypapieża Jana Pawła II i «Ewangelium vitae», nazwali karę śmierci «kulturą śmierci» i zażądali jej zniesienia. To jawna bunt przeciwko Bogu, który w Pismie Świętym i niezmiennym Magisterium ustanowił karę śmierci jako legitymne narzędzie sprawiedliwości (Rdz 9,6; Rz 13,4).
