Portal „Tygodnik Powszechny” (13 sierpnia 2026) relacjonuje o pożarze Puszczy Solskiej, wskazując na monokultury iglaste, melioracje i zmiany klimatyczne jako przyczyny zagrożenia, a w bobrach i naturalnej regeneracji widząc ratunek. Artykuł jest manifestem naturalizmu, który pozbawia klęsk przyrodniczych wymiaru nadprzyrodzonego, milcząc o grzechu jako źródle Bożego gniewu.
Portal Tygodnik Powszechny publikuje artykuł Artura Sporniaka, w którym za pośrednictwem fikcyjnej pary Marek i Joasia propaguje bunt subiektywnego sumienia przeciwko obiektywnemu prawu Bożemu. Autor prezentuje cztery postawy, z których trzy jawno uzasadniają grzechy przeciw szóstej i dziewiątej przykazaniu, a czwarta ogłaszana jako jedyna dojrzała stawia sumienie indywidualne nad Magisterium. To jest esencja modernizmu: „Prawda zmienia się wraz z człowiekiem, ponieważ rozwija się wraz z nim, w nim i przez niego” (Lamentabili sane exitu, prop. 58).
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje wręczenie World Fantasy Award Clivowi Barkerowi, pisarzowi horroru słynącemu z estetyki sadomasochizmu i profanacji ciała. Tomasz Stawiszyński chwali „radikalność” i „bezkompromisowość” twórcy Hellraisera. To jest triumf kultury śmierci, która bez Boga upada w bałwochwalstwo upiorów.
Portal Tygodnik Powszechny publikuje esej Julii Fiedorczuk, w którym biosemiotyka Jakoba von Uexkulla, poezja Walta Whitmana oraz kultura mè’phàà stają się podstawą nowej, panteistycznej spiritualności. Autorka redukuje modlitwę różańcową do techniki „wyciszania umysłu” analogicznej do mantry, a Boga zastępuje „skórą Ziemi”. To jest manifest apostazji: sakralność zrzucona na biologię, zbawienie na estetykę doświadczenia czuciowego.
Portal Tygodnik Powszechny publikuje artykuł Łukasza Kwiatka pt. „Białe plamy w historii Ziemi. Gdy planeta prawie zamarzła”. Tekst propaguje hipotezę Ziemi-Śnieżki oraz koncepcję Gai jako naukowe wyjaśnienie Wielkiej Niezgodności geologicznej. Redakcja znów zastępuje wiarę w Stwórcę pogańskim naturą i ewolucjonistycznymi mitami.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje o nowych tytułach literatury dziecięcej i młodzieżowej, chwaląc ich za „złoty środek” między popularnością a ambicją. Autorka artykułu, Biserka Čejović, promuje twórczość Radka Raka, Wita Szostaka, Michała Kuźmińskiego oraz Olgi Tokarczuk, redukując rolę książki do narzędzia psychologicznego, edukacji przyrodniczej i zabawy popkulturową. Pominięcie celu nadprzyrodzonego człowieka, grzechu pierworodnego i konieczności łaski sakramentalnej ujawnia całkowite zdominowanie naturalizmu i nowoczesnego humanitaryzmu w strukturach posoborowych.
Portal „Tygodnik Powszechny” (14 sierpnia 2026) relacjonuje geopolityczny kryzys na Bliskim Wschodzie, opisując upadek amerykańskiego hegemona i powstawanie nowych sojuszy wokół Zatoki Perskiej. Artykuł Marcina Kęskrawca prezentuje wojnę USA z Iranem jako dowód na bezsilność militarnej i gospodarczej potęgi Zachodu, co zmusza arabskie monarchie do poszukiwania bezpieczeństwa u boku Turcji i Pakistanu. Cytowany tekst, pozbawiony jakiejkolwiek perspektywy nadprzyrodzonej, staje się jaskrawym dowodem na to, że świat odrzuciwy panowanie Chrystusa Króla wpada w chaos, którego żaden pakt ludzki nie jest w stanie ustrzec.
Portal „Tygodnik Powszechny” (17 sierpnia 2026) publikuje refleksję redaktora starszego pana Bonieckiego nad rozmową z malarzem Borysem Fiodorowiczem, autorem wystawy „Error 666”. Artykuł relacjonuje postawę artysty, który „dostrzega”, a nie „przestrzega”, stawia pytania bez odpowiedzi i wierzy w ludzki odruch pomocy pomimo przemocy, uznając biblijny język za uniwersalny kod kulturowy, oddzielony od religii. To jest portret duchowej próżni, w której naturalistyczny humanitaryzm usurpuje miejsce nadprzyrodzonego Królestwa.
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje historię uratowania czterolatki z balkonu w Łomży przez grupę sąsiadów, by z tego faktu wywnioskować konieczność budowania «zaufania społecznego» i reformy szkoły w duchu współpracy zamiast rywalizacji. Artykuł Przemysława Wilczyńskiego, opierając się na wypowiedziach «trenera interpersonalnego», całkowicie pomija Opatrzność Bożą, łaskę santyfikującą i Królewstwo Chrystusa, redukując sprawę zbawienia i porządku społecznego do ludzkich kompetencji i psychologicznych technik.
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje dramat polskich rodzin opiekujących się dorosłymi dziećmi z niepełnosprawnościami. Artykuł opisuje wyczerpanie, brak wsparcia pańszczyźnianego, ucieczkę w miłość ludzką jako jedyny ratunek. Redakcja przedstawia to jako świadectwo heroizmu, milcząc o konieczności nadprzyrodzonej łaski i panowania Chrystusa Króla. To jest portret Kościoła, który zrezygnował z bycia Matką, by stać się agencją socjalną.
