Portal Tygodnik Powszechny publikuje poradnik finansowy pt. „Jak płacić kartą za granicą, żeby nie tracić na przewalutowaniu”. Artykuł instruuje, jak unikać opłat DCC i wybierać karty wielowalutowe. Redakcja milczy o winie grzechu, o wuchy i o konieczności panowania Chrystusa Króla nad gospodarką. To jest jawne dowodzenie, że neokościół zredukował ewangelizację do poradnictwa konsumenckiego.
Portal Tygodnik Powszechny publikuje w numerze 37/2026 rubrykę „Obraz tygodnia” autorstwa Bartosza Minkiewicza. Tekst, który przed czytelnikiem ukazuje się jako wizualny komentarz do rzeczywistości, w rzeczywistości jest jedynie pustą skorupką nawigacyjno-reklamową: subskrypcje, oferty promocyjne, lista „najpopularniejszych” artykułów o sztucznej inteligencji, analfabecie, nazizmie w rodzinie, „koncentracji na sobie” oraz miłości w małżeństwach katolickich. Żadnej treści merytorycznej, żadnej refleksji teologicznej, żadnego odniesienia do porządku nadprzyrodzonego. To czysta forma bez treści, cień bez ciała, produkt medialny uposażony w język marketingu, a nie wiary.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje felieton Michała Okońskiego, w którym autor, nawiązując do „Lalki” Prusa, obarcza reportaż Portalu Zero o niskim czynszie dyrektora Muzeum Auschwitz Piotra Cywińskiego mianem medialnej manipulacji. Okoński, przyznając się do braku obiektywizmu ze względu na znajomość Cywińskiego, usprawiedliwia lokum w dawnym budynku SS – między drutami a szubienicą Hössa – argumentem specyfiki miejsca i stawek muzealnych. Redaktor „Tygodnika” redukuje sprawę do kwestii empatii czytelników i rzetelności dziennikarskiej, całkowicie pomijając wymiar nadprzyrodzony cierpienia, grzechu i sądu Bożego.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje artykuł Michała Tomczuka, w którym wstyd redukowany jest do zjawiska psychologiczno-społecznego, pozbawionego referencji do grzechu, łaski i Królewstwa Chrystusa. Autor, powołując się na starożytność grecką, Marthę Nussbaum i Zbigniewa Herberta, buduje wizję wstydu jako narzędzia samodoskonalenia lub manipulacji politycznej, całkowicie pomijając sakrament pokuty i panowanie Chrystusa Króla. To jest quintessencja modernistycznej redukcji wiary do „uczucia religijnego”, potępionej przez św. Piusa X w encyklice Pascendi Dominici gregis.
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje awarię systemu informatycznego Ministerstwa Zdrowia. Nowy algorytm zamiast realnych terminów podaje fikcyjne prognozy. Pacjenci gubią się w kolejkach. Redakcja traktuje to jako scandalon administracyjny. Milczy o przyczynie duchowej. To jest owoc apostazji posoborowej.
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje z festiwalu pianistycznego w niemieckim Husum. Artykuł Jakub Puchalskiego chwali „rarytasy muzyki” i luźną atmosferę, całkowicie pomijając panowanie Chrystusa Króla nad sztuką – to jest istota laicyzmu, którego potępia Pius XI.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje z wystawy „Nowa moda polska. Kronika głębokich uczuć” w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi. Artykuł Beaty Chomątowskiej opisuje ewolucję polskiej mody po 1989 roku, jej walkę z rynkiem, inspiracje folklorem, autobiograficzną naturę kreacji oraz ukłony w stronę robotniczej tradycji miasta. Redakcja przedstawia modę jako dziedzinę kultury i produkt wyobraźni, całkowicie pomijając wymiar nadprzyrodzony. To jest dowodem na to, że kultura posoborowa zredukowała człowieka do bytu wyłącznie doczesnego.
Portal Tygodnik Powszechny publikuje wpis ks. Adama Bonieckiego, redaktora seniora, poświęcony rozmowie Radosława Sikorskiego z o. Wojciechem Giertychem OP, teologiem Domu Papieskiego od 2005 roku. Autor opisuje wymianę zdań jako „poważną, pełną wzajemnego szacunku”, widząc w niej potwierdzenie tezy, że rola Kościała różni się od roli państwa, a etos chrześcijański jest głębszy od minimum prawnego. Boniecki chwali zanik „zjadliwego traktowania” osób żyjących bez ślubu kościelnego i stwierdza, że „wiele sakramentalnych małżeństw bywa pomyłką, a niesakramentalne okazują się dobre i trwałe”. To zdanie jest kwintesencją apostazji sekt posoborowych: redukcja Królestwa Chrystusa do laickiej agencji etycznej, zaprzeczenie nierozwiązalności sakramentu i uległość wobec porządku świeckiego.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje o sieci budapesztyńskich kawiarni „Scruton”, oferujących wegańskie croissanty, matchę i latte na sojowym pod szyldem konserwatywnej filozofii Rogera Scrutona. Artykuł Pawła Bravo opisuje komercjalizację pojęcia oikofilii – miłości do miejsca pochodzenia – redukując ją do estetyki wnętrz i menu kulinarnego. To jest obrazowy dowód na bankructwo konserwatyzmu pozbawionego fundamentu teologicznego, który uległ światu, serwując mu soy latte zamiast Krwi Chrystusa.
Portal „Tygodnik Powszechny” (8 września 2026) publikuje tekst „księdza” Wacława Oszajcy SJ, w którym algorytm sztucznej inteligencji staje się wykładaczem teologii spowiedzi. Autor redukuje sakrament pokuty do psychologicznej „przeprosiny” i zaprzecza Bogu prawo do zadośćuczynienia. To jest manifest nowoczesnego pelagianizmu i herezji modernistycznej.
