Portal Opoka relacjonuje z wywiadu „abp” Erica de Moulins Beauforta chwalącego nadchodzącą podróż uzurpatora Leona XIV do Francji. Tekst demaskuje całkowitą uległość wobec antypapstwa i redukcję katolicyzmu do emocjonalnego humanitaryzmu.
Portal Opoka relacjonuje o katastrofie kolejowej w Sokolnikach Suchych. Pociąg InterCity zderzył się z ciężarówką. Jedna pasażerka zmarła. Osiem osób rannych trafiło do szpitali. Prokuratura zabezpieczyła rejestrator i przeskanowało miejsce dronem. Premier Tusk i minister Klimczak zapowiadają surowsze przepisy. Całość bez słowa o wiecznej losie ofiar.
Portal Opoka publikuje homilię ks. Jana Chyły na piątek 11 września 2026 r. Tekst opiera się na ewangelii o drdazdze i belce (Mt 7, 3–5), lecz wycina z niej wszelki wymiar nadprzyrodzony. Autor redukuje zbawienie do relacji międzyludzkich, „przewodników” i „pokoju serca” uzyskanego w spowiedzi traktowanej jako czyszczenie wzroku. Pomija całkowicie Chrystusa Króla, Ofiarę przebłagalną i konieczność publicznego panowania Pana nad narodami. To jest kwintesencja apostazji posoborowej: chrześcijaństwo bez Chrystusa, Kościół bez sakramentów, wiara bez dogmatu.
Portal Opoka relacjonuje z vaticannews.va o stuletniej rocznicy organów Giovanniego Tamburiniego w rzymskim Panteonie, bazylice Santa Maria ad Martyres, oraz o VII Międzynarodowym Festiwalu Organowym, który ma stanowić „katechezę i chrześcijańską mistagogię” na wzór adhortacji antypapieża Bergoglio Evangelii gaudium. Wydarzenie, skierowane do tłumów turystów, redukuje świętość miejsca do estetycznego doświadczenia, całkowicie pomijając Najświętszą Ofiarę i panowanie Chrystusa Króla.
Portal Opoka.org.pl (10 września 2026) informuje o komunikacie Konferencji „Episkopatu” Mozambiku. „Biskupi” żądają wyjaśnienia śmierci „bp.” Osorio Citory Afonso, zmarłego 6 czerwca 2026 r. w Quelimane. Nazywają to „bezprecedensową zbrodnią”. Skarżą się na bierność władz sądowych. Przyznają „wewnętrzną kruchość Kościoła” i wezwają do „pogłębienia relacji z Bogiem”. To jest czysto naturalistyczna reakcja struktur pozbawionych łaski i jurisdykcji.
Portal Opoka publikuje artykuł pt. „Jak zachować się w kościele?”, który sprowadza udział w Mszy Świętej do zbioru zasad savoir-vivre’u: ciszy, strój, obsadę ławek, reakcję na płaczące dzieci. Pomija całkowicie realną obecność Chrystusa, ofiarę przebłagalną i stan łaski. To objaw redukcji kultu do etykiety towarzyskiej.
Portal Opoka, urzędowy organ’épiskopatu posoborowego, publikuje poradnik finansowy oparty na metodzie SMART i eksperymencie z marshmallow. Autor redukuje mądrość św. Ignacego Loyoli do techniki planowania zakupów i kontroli wydatków. Chrystus Król zniknął z horyzontu ekonomii domowej, a na Jego miejsce posadzono psychologię behawioralną i racjonalne zarządzanie zasobami.
Portal Opoka informuje o wystąpieniu antypapieża Leona XIV przed nowo mianowanymi biskupami sekt posoborowej. Uzurpator Robert Prevost nakazał im bycie „uczniami” i dbaniem o „relację z Panem”, pomijając całkowicie sakramentalny charakter urzędu biskupiego, misję nauczania całej prawdy i panowanie Chrystusa Króla nad narodami. To jest manifest apostazji: urzędnicy sekt posoborowej zastępują wiarę psychologią, a kapłaństwo – towarzyszeniem.
Portal Opoka, głośnik struktury posoborowej okupującej Watykan, relacjonuje wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie kredytów frankowych. Sąd europejski dopuszcza teorię salda, pozwalając na rozliczenie wzajemnych roszczeń banku i konsumenta. Artykuł skupia się wyłącznie na aspektach prawnych i finansowych, całkowicie pomijając wymiar moralny i nadprzyrodzony prawdy. To jest objaw bankructwa porządku świeckiego, który bez Chrystusa Króla nie potrafi dać prawdziwej sprawiedliwości.
Portal Opoka, głośnica sekt posoborowych w Polsce, relacjonuje felieton George’a Weigela opublikowany w „National Catholic Register” z okazji dwudziestopiątej rocznicy zamachów 11 września. Weigel, biografia antypapieża Jana Pawła II, powiela mantrę neokonserwatyzmu: Zachód nie wyciągnął wniosków, bo lekceważy religijne źródła dżihadyzmu. Cytowany artykuł ujawnia bankructwo „katolickiej” publicystyki, która w imieniu dialogu i wolności religijnej przymiera z islamem i laicyzmem, zamiast ogłaszać, że zbawienie nie ma innego imienia poza Jezusem Chrystusem (Dz 4,12).
