Portal Tygodnik Powszechny chwali rewolucję w budownictwie społecznym. Artykuł Filipa Springera opowiada o TBS-ach jako nowym standardzie jakości i estetyki. Autorzy omijają jednak fundamentalną kwestię: prawdziwe domostwo człowieka nie zbuduje się bez panowania Chrystusa Króla.
Portal „Tygodnik Powszechny” informuje o ekspansji gigantów technologicznych, które przejęły rolę imperiów. Artykuł porównuje ich do Kompanii Wschodnioindyjskiej. Opisuje zużycie energii, wody oraz sojusz z administracją Trumpa. Przemilcza jednak, że ta cyfrowa kolonializacja jest przedziemnym odzwierciedleniem buntu przeciwko Królowi Chrystusowi.
Portal Tygodnik Powszechny publikuje rozważanie „kardynała” Grzegorza Ryśa z dnia 1 września 2026 roku. Autor, arcybiskup metropolita krakowski, interpretuje przypowieść o słudze wiernym (Mt 24, 45) jako wezwanie do radykalnej bezinteresowności. Twierdzi, że Jezus szuka „niewolników” (gr. *doulos*), którzy nie mają prawa niczego się spodziewać za swoją służbę. Słowo „duszpasterz” zastępuje tu pojęcie kapłana. Wynagrodzenie za posługę określa mianem „hojnego”, co sugeruje niesprawiedliwość. Artykuł to manifest funkcjonalizmu, który zburza ontologię kapłaństwa i sprawiedliwość komutatywną.
Portal „Tygodnik Powszechny” (1 września 2026) recenzuje „Nokturn śródziemnomorski” Marka Zagańczyka. Książka to zbiór notatek z podróży i rozmów z tekstami kultury antycznej i nowożytnej. Autor przywołuje Stempowskiego, Lanckorońską, Braudela, Camusa i wielu innych pisarzy. Centralnym motywem jest tęsknota za harmonią i pięknem odnalezioną w ruinach Partenonu, a nie w gotyckiej katedrze. Recenzent Fiałkowski chwali gęstość nawiązań i „wrażliwe portrety”. Artykuł kończy się reklamą subskrypcji. To nie jest recenzja książki, to pogrzebowa mowa nad kulturą, która odrzuciła Chrystusa Króla i zamieniła się w cmentarzysko ludzkich marzeń.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje o modzie domowego przecieru pomidorowego, nazywając ją „liturgią słoików”. Autor, Paweł Bravo, analizuje koszty, trendy społeczne i przepisy kulinarne, pomijając wszelką perspektywę nadprzyrodzoną. To jest objaw duchowej pustki sekty posoborowej, która zamiast Królestwa Chrystusa buduje królestwo brzucha.
Portal „Tygodnik Powszechny” recenzuje książkę karmelity Mateusza Filipowskiego i Marcina Jakimowicza pt. „Modlitwa zmęczonych Kościołem”. Recenzent, jezuita Jacek Prusak, chwali autorów za „odwagę” wulgaryzmów skierowanych do Boga i za redukcję modlitwy do terapii emocjonalnej. Artykuł promuje wizję Boga jako „Emmanuela-bliskiego-przyjaciela”, drwiąc krzyż i ofiarę. To manifest nowoczesnego pelagianizmu i naturalizmu, w którym grzech, łaska i Najświętsza Ofiara przestają istnieć.
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje nową edycję „Wertep” Leopolda Buczkowskiego oraz publikację jego korespondencji w wydawnictwie Austeria. Artykuł Oliviera Soboty-Szamockiego chwali chaotyczną formę prozy jako adekwatną wyrażeniu traumy wojennej. Redakcja prezentuje pisarza jako mistrza „innej tradycji”, który rozbija liniowość narracji. Cytowany tekst milczy o Bogu, grzechu i zbawieniu, redukując ludzką egzystencję do estetyki rozpadu. To jest dowodem totalnej secularizacji kultury w strukturach posoborowych.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje sukces literacki afroamerykańskiego pisarza S.A. Cosby’ego, twórcy prozy gatunkowej nazywanej „southern noir”. Artykuł Macieja Jarkowca, zamiast ocenić to zjawisko w świetle wiary katolickiej, oddaje czytelnikowi hagiografię komercyjną: wielomilionowe kontrakty, współpraca z Marvelem i Netfliksem, uznanie Baracka Obamy i Stephena Kinga. Opisuje się tu człowieka, który „odbiera białym amerykańskie Południe” za pomocą brutalnych opowieści o rasizmie, przemocy i korupcji, traktując literaturę jako przestrzeń, gdzie „żadna postać ani idea nie ma monopolu na prawdę”. To jest esencją duchowego bankructwa posoborowych mediów: zamiast wskazywać na Chrystusa Króla jako jedyną nadzieję narodów, promują twórcę nowoczesnych mitów naturalistycznych, w których grzech jest estetyką, a zbawienie – sukcesem rynkowym.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje felieton Tomasza Stawiszyńskiego, w którym ten rozważa o niemożności ostatecznego uregulowania zawodu psychoterapeuty, kontrastując behawioryzmiczną chęć sparametryzowania człowieka z psychoanalitycznym uznaniem nieuchwytności duszy. Autor apeluje o pluralizm metod – od terapii behawioralnej po spowiedź i medytację – pod warunkiem „uczciwej komunikacji” założeń. Tekst ten, pozbawiony jakiegokolwiek odniesienia do grzechu, łaski i wiecznego zbawienia, jest dowodem na to, jak głęboko struktury posoborowe zamieniły misję zbawienia dusz w zarządzanie ludzkim cierpieniem psychologicznym.
Portal Tygodnik Powszechny (1 września 2026) publikuje recenzję Anity Piotrowskiej poświęconą filmom „Koniec ulicy Dębowej” i „O czym wie Marielle”. Autorka chwali ludzką psychologię i popkulturę, milcząc o grzechu i łasce. To dowód bankructwu neokatolickiego humanitaryzmu.
