Portal Catholic News Agency (5 stycznia 2026) przedstawia hagiograficzną narrację o Janie Neumannie, czeskim emigrancie działającym w XIX-wiecznych Stanach Zjednoczonych, wyniesionym na ołtarze przez antypapieża Pawła VI w 1977 roku. Artykuł gloryfikuje Neumannową wizję „katolickiej edukacji” i „duszpasterstwa imigrantów”, całkowicie pomijając jej sprzeczność z niezmiennym Magisterium Kościoła.
Portal eKAI (6 stycznia 2026) relacjonuje przesłanie Latynoamerykańskiej i Karaibskiej Rady „Biskupów” (CELAM) do „Kościoła” w Wenezueli, w którym gremium to wyraża rzekomą „solidarność” w walce o „pokój, sprawiedliwość i pojednanie”. Dokument, podpisany przez członków Prezydium Rady, pełen jest modernistycznych sloganów całkowicie oderwanych od nadprzyrodzonej misji Kościoła.
Portal Więź.pl w artykule z 5 stycznia 2026 roku („Bez śmierci życie traci ciężar. Finał 'Stranger Things’ i pewna pułapka popkultury”) analizuje ostatni sezon popularnego serialu, wskazując na problem unikania śmierci głównych bohaterów jako symptomu szerszego kryzysu kulturowego. Autor, Damian Jankowski, zauważa, że „życie, w którym nie ma puenty, w którym bezkarnie 'zmartwychwstają’ wcześniej pożegnani, a wszystko kończy się dobrze, nie jest życiem. Jest iluzją”. Choć diagnoza jest trafna, pomija ona zasadniczy wymiar teologiczny tego zjawiska.
Portal Więź.pl relacjonuje analizę Nesrine Malik dla „The Guardian”, opisującą amerykańską interwencję w Wenezueli jako akt bezprecedensowego pogwałcenia prawa międzynarodowego. Autorka podkreśla, że działania administracji Donalda Trumpa stanowią całkowite odrzucenie pozorów legitymizacji prawnej, opierając się wyłącznie na militaryzmie: „Stany Zjednoczone są prawem i nie podlegają żadnemu wyższemu prawu” – konstatuje z goryczą.
Portal eKAI (5 stycznia 2026) prezentuje relację o relikwiarzu Trzech Króli w kolońskiej katedrze, mieszając elementy pobożności ludowej z historycznym sceptycyzmem. „W jego dolnej części znajdują się wielkie, złocone postaci proroków oraz królów Dawida i Salomona” – opisuje autor, nie zauważając, że średniowieczna sztuka sakralna służyła propagandzie władzy cesarskiej, a nie czci prawdziwego Króla Wszechświata.
Portal „Gość Niedzielny” relacjonuje: „Co najmniej 26 osób poniosło śmierć, a 14 kolejnych uznaje się za zaginione po wywróceniu się łodzi przewożącej rolników i rybaków w północno-wschodniej Nigerii”…
Portal Gość Niedzielny (5 stycznia 2026) relacjonuje powstanie kolejnej edycji „Kalendarza Trzech Religii” w Poznaniu, nazywając to „praktycznym wymiarem dialogu międzyreligijnego”. Inicjatywa – finansowana przez miasto i zatwierdzona przez przywódców wspólnot muzułmańskich, żydowskich i posoborowych struktur – ma rzekomo promować „gościnność” poprzez zestawienie świąt islamu, judaizmu i chrześcijaństwa w jednej publikacji.
Portal eKAI relacjonuje uroczystość wręczenia „Nagrody św. Maksymiliana Kolbego” Józefie Staroń, emerytowanej położnej i wolontariuszce „hospicjum św. Kamila” w Bielsku-Białej. Wyróżnienie przyznano za „głęboki wymiar ewangelizacyjny” oraz rzekome łączenie „posługi położnej z głęboką wiarą”. Ceremonia w Oświęcimskim Centrum Kultury zgromadziła przedstawicieli sekty posoborowej, w tym „bpa” Romana Pindla, który podkreślił „szerokie rozumienie nagrody”.
Portal eKAI (5 stycznia 2026) relacjonuje działania „Komisji Episkopatu Polski ds. Misji” oraz instytucji posoborowych, przedstawiając je jako kontynuację katolickiej działalności misyjnej. Tymczasem analiza ujawnia głęboką deformację pojęcia misji – redukcję do naturalistycznego aktywizmu, pozbawionego nadprzyrodzonego celu.
Portal eKAI (5 stycznia 2026) relacjonuje przewidywane zmiany personalne w strukturach okupujących Watykan, wskazując na wiek emerytalny 75 lat jako główny czynnik rotacji „prefektów” dykasterii. Wśród wymienionych znaleźli się: abp Salvatore Fisichella („własny prefekt” Dykasterii ds. Ewangelizacji), kard. Lazzaro You Heung-sik („prefekt” Dykasterii ds. Duchowieństwa), kard. Arthur Roche („prefekt” Dykasterii ds. Kultu Bożego) oraz kard. Kurt Koch („prefekt” Dykasterii ds. Jedności Chrześcijan). Autorzy zauważają, że dodatkowym kryterium mają być pięcioletnie kadencje oraz „tymczasowość” nominacji po śmierci bergoglia i elekcji uzurpatora Leona XIV.
