Samobójcza dialektyka głębi i powierzchni – modernistyczna destrukcja osoby
Portal Więź.pl (4 stycznia 2026) prezentuje esej Agnieszki Budnik, który pod pozorem analizy kinematograficznych metafor „nurkowania” i „powierzchni”, wpisuje się w modernistyczną redukcję osoby ludzkiej do czysto naturalistycznej dialektyki. Autorka przeciwstawia rzekomo „pasję nadającą sens” relacjom rzekomo „nadającym kształt”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony cel człowieka i jego wieczne przeznaczenie.

