Portal Konferencji Episkopatu Polski (KEP) informuje o wręczeniu przez przewodniczącego KEP Tadeusza Wojdę nagrody im. Romana Andrzejewskiego dr. Mateuszowi Szpytmie, historykowi i wiceprezesowi Instytutu Pamięci Narodowej. Laureat uhonorowany został za działalność na rzecz muzeum Rodziny Ulmów oraz badania nad ruchem ludowym. Komunikat KEP gloryfikuje wartości humanitarne i narodowe, całkowicie…
Portal Episkopat.pl informuje o spotkaniu Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski (KEP) abpa Tadeusza Wojdy SAC z ambasadorem Ukrainy w Polsce Vasylem Bodnarem, podczas którego przekazano podziękowania za pomoc udzielaną Ukrainie przez Kościół w Polsce od początku rosyjskiej agresji. Wspomniano o zbiórkach ofiar oraz działalności Caritas Polska na rzecz uchodźców i osób…
Portal Episkopat.pl informuje o 152. Zebraniu Plenarne Konferencji Wyższych Przełożonych Żeńskich Zgromadzeń Zakonnych w Krakowie (2-4 marca 2026). Temat przewodni brzmi: „Żyć ze Słowa – Lectio Divina jako proces duchowy i psychologiczny”. Prelekcje poprowadzą ks. dr Krzysztof Wons SDS oraz s. prof. Beata Zarzycka ZSAPU, wykładowca psychologii. Uczestniczyć mają…
Portal eKAI informuje o zorganizowanym we Wrocławiu (28 lutego 2026) wydarzeniu pod nazwą „Dzień Pustyni”, które zgromadziło około 250 osób w murach Liceum Sióstr Urszulanek. Spotkaniu, opartemu na metodzie lectio divina, przewodniczył „ks.” Krzysztof Wons SDS, a jego zwieńczeniem była modernistyczna „Msza” sprawowana przez „bp.” Macieja Małygę. Uczestnicy, rozważając postać proroka Eliasza, mieli skupić się na „osobistej refleksji” i „relacji serc”, co w ustach prelegentów przeciwstawiono „zimnej literze prawa”. Całość tego pseudo-duchowego przedsięwzięcia stanowi jaskrawy przykład redukcji religji objawionej do poziomu terapeutycznego sentymentalizmu, w którym subiektywne odczucie jednostki zastępuje obiektywną prawdę dogmatyczną.
Portal eKAI (28 lutego 2026) relacjonuje przebieg czwartego już „dnia skupienia” dla rodziców po stracie dziecka, zorganizowanego we Wrocławiu przez „księdza” Tomasza Filinowicza pod hasłem „Chcę się zatrzymać u Ciebie”. Wydarzenie to, skupione wokół subiektywnych przeżyć i tzw. „interwencji biblijnej”, staje się jaskrawym dowodem na to, jak głęboko struktury okupujące polskie ambony zredukowały nadprzyrodzoną misję Kościoła do roli świeckiego gabinetu terapeutycznego, oferującego sentymentalną ułudę zamiast twardej i zbawiennej doktryny katolickiej.
Portal eKAI (28 lutego 2026) relacjonuje tzw. dzień skupienia wolontariuszy „Caritas” archidiecezji wrocławskiej, który odbył się w murach tamtejszego „seminarium”. Spotkanie, wypełnione „katechezą” „ks.” Dariusza Amrogowicza oraz „Eucharystią”, skupiło się na sentymentalnych wezwaniach do „wierności małym krokom” i naturalistycznym porównaniu Pana Jezusa do „kolekcjonera starych aut”. Ta żałosna próba nadania „duchowego” sznytu czysto ludzkiemu aktywizmowi demaskuje jedynie głębię apostazji struktur okupujących polskie diecezje, gdzie Ewangelję sprowadzono do minuty lektury, a Boga do roli rzemieślnika naprawiającego „zardzewiałe dusze”.
Portal eKAI (28 lutego 2026) relacjonuje obchody 82. rocznicy okrutnej zbrodni w Hucie Pieniackiej, które odbyły się w Warszawie z udziałem przedstawicieli władz państwowych oraz funkcjonariuszy sekty posoborowej. Wydarzenie to, obejmujące „Mszę św.” w katedrze polowej oraz ceremonje pod Grobem Nieznanego Żołnierza, zostało sprowadzone do rangi naturalistycznego manifestu „pojednania” i ekumenicznego synkretyzmu. Zamiast surowej, katolickiej modlitwy przebłagalnej o ratunek dla dusz pomordowanych, wiernym i opinii publicznej zaserwowano sentymentalny spektakl, w którym ramię w ramię z modernistycznymi „kapłanami” wystąpili jawni heretycy i schizmatycy, co stanowi jaskrawe podeptanie Pierwszego Przykazania Bożego oraz niezmiennego Magisterium Kościoła potępiającego communicatio in sacris (wspólnotę w rzeczach świętych) z odszczepieńcami.
Portal eKAI (28 lutego 2026) relacjonuje kontynentalne spotkanie struktur „Papieskich Dzieł Misyjnych Europy” w Wiedniu, koncentrujące się na nadchodzących jubileuszach, w tym 200-leciu Żywego Różańca. Centralnym punktem doniesienia jest wystąpienie „ks.” Macieja Będzińskiego, który z dumą prezentuje polskie statystyki, wymieniając 2,5 miliona członków tej wspólnoty oraz zapowiadając „misyjny dar” w postaci budowy domu dla katechistów w Papui-Nowej Gwinei. Ten liczebny triumfalizm służy jako zasłona dymna dla faktu, że owa „modlitewna potęga” została zaprzęgnięta w rydwan posoborowej rewolucji, stając się narzędziem naturalistycznego humanitaryzmu zamiast walki o nawrócenie pogan na jedyną wiarę katolicką.
Portal eKAI (28 lutego 2026) relacjonuje wydarzenie, które w strukturach okupujących archidiecezję katowicką nazwano „święceniami diakonatu”. Kamil Brożek oraz Karol Skowronek, akolici z tamtejszego modernistycznego seminarium, mieli rzekomo dostąpić godności pierwszego stopnia hierarchicznego podczas uroczystości w parafiach w Katowicach-Ochojcu oraz Rudzie Śląskiej. Ceremonie, którym przewodniczyli „biskupi” Marek Szkudło oraz Adam Wodarczyk, stały się okazją do wygłoszenia sentymentalnych tyrad na temat „doskonałości bez bezbłędności”, co w istocie stanowi kolejny krok w procesie systematycznego demontażu katolickiego pojęcia kapłaństwa i ofiary. Ta żałosna inscenizacja, pozbawiona sakramentalnej mocy i teologicznego fundamentu, jest jedynie jaskrawym dowodem na postępującą gniliznę struktur posoborowych, które pod pozorem „służby” serwują wiernym trującą papkę humanitaryzmu.
Portal eKAI (28 lutego 2026) donosi o hucznych obchodach 20-lecia obecności Rycerzy Kolumba w archidiecezji krakowskiej, które miały miejsce w tzw. Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach. Centralnym punktem wydarzenia, obok paneli dyskusyjnych o „skromności i odwadze”, była „uroczysta Msza św.” pod przewodnictwem „abp.” Wacława Depo, pełniącego funkcję „kapelana stanowego” tej organizacji w Polsce. Ta manifestacja naturalistycznego aktywizmu, osadzona w samym centrum współczesnego kultu pseudo-mistycznego, stanowi jaskrawy dowód na całkowitą reorientację struktur okupujących Watykan – od służby Bogu ku służbie człowiekowi i jego doczesnym ułudom, co stanowi jądro modernistycznej apostazji.
