2026

Posoborowie

Sekta upamiętnia prymasa w czasach apostazji

Konferencja naukowa w Ostrowie Wielkopolskim zorganizowana 13 lutego 2026 roku z okazji 100. rocznicy śmierci kard. Edmunda Dalbora, prymasa Polski (1915–1926), stanowi kolejny przykład instrumentalnego wykorzystania historii przez współczesne struktury sekty posoborowej. Wydarzenie, odbywające się w budynku dawnego gimnazjum (obecnie I LO), zakończono „Msza świętą” w konkatedrze pod przewodnictwem biskupa gliwickiego seniora Jana Kopca, współpracownika antypapieża. Wśród uczestników byli biskup kaliski Damian Bryl oraz duchowieństwo, wszystkie w kontekście niekatolickich struktur. Wykłady skupiały się na biografii Dalbora, jego edukacji, działalności charytatywnej oraz roli w odbudowie Polski po I wojnie światowej, z pominięciem kluczowych kwestii doktrynalnych i historycznych.

Duchowość

Boży świat pełen cudów? Naturalizm w katolickim felietonie

Portal Opoka opublikował 13 lutego 2026 felieton o. Jacka Salija OP pt. „Boży świat pełen cudów”. Autor, powołując się na poezję Asnyka, Szymborskiej i Orkana, oraz myśl św. Augustyna, sugeruje, że świat jest pełen cudów, ale ludzie przyzwyczaili się do nich i nie dostrzegają. Podkreśla matematyczny porządek świata, który może wskazywać na Stwórcę, oraz trudności w dostrzeganiu cudów przez głodnych i nieszczęśliwych. Felieton ten, z perspektywy integralnej wiary katolickiej, zawiera niebezpieczny naturalizm, który sprowadza działanie Boga do piękna przyrody, pomijając konieczność łaski i wiary.

Zdjęcie przedstawiające zakonnicę Ninę Benedyktę Krapić w roli wicedyrektora Dyrekcji Prasowej Stolicy Apostolskiej w Watykanie. Scena podkreśla konflikt pomiędzy tradycją katolicką a nowoczesną apostazją.
Posoborowie

Apostazja w działaniu: kobieta na stanowisku w Kurii

Portal eKAI.pl informuje o mianowaniu siostry Ninny Benedykty Krapić, zakonnicy zgromadzenia sióstr miłosierdzia, na stanowisko wicedyrektora Dyrekcji Prasowej Stolicy Apostolskiej. Decyzja ta, choć przedstawiona jako normalna nominacja w strukturach Watykanu, jest w rzeczywistości spektakularnym przejawem zaawansowanej apostazji, demontażu niezmiennego prawa kościelnego i całkowitego podporządkowania Kościoła świeckim, feministycznym i modernystycznym ideałom. Brak jakiegokolwiek oporu wobec tej nominacji, która łamie kanony i tradyć wieków, potwierdza, że struktury okupujące Watykan od 1958 roku nie są Kościołem katolickim, lecz hydrą modernizmu, której celem jest zniszczenie sacrum i wprowadzenie ewangelii społecznej w miejsce Ewangelii Chrystusa.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.