Sakra biskupia w cieniu apostazji: Grądalski i iluzja żywej „kościelnej” wspólnoty
Portal Episkopat.pl (publikacja 6 lipca 2026) relacjonuje uroczystość sakry biskupiej Wacława Grądalskiego, którego mianowano pomocniczym „biskupem” diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. Głównym szafarzem był „nuncjusz apostolski” Antonio Guido Filipazzi, a współszafarzami „biskup” Krzysztof Zadarko oraz emerytowany „biskup” Edward Dajczak. W kazaniu Filipazzi wskazywał na wzór wiary świętego Tomasza, postać Marji i posłannictwo „biskupa” jako sługę Chrystusa. Grądalski obrał zawołanie „Mit Dir, Mutter, alles für Gott” („Z Tobą, Matko, wszystko dla Boga”), a Zadarko nazwał całość świętem kapłaństwa u boku „Matki”. Tekst milczy o ważności święceń, o stanie sediswakacji oraz o tym, że struktury, w których dokonano obrzędu, są od 1958 roku poza Katolickim Kościołem.

