Portal Catholic News Agency relacjonuje utworzenie nowego programu kształcenia asystentów medycznych na katolickim Uniwersytecie Mount St. Mary’s w Emmitsburg. Inicjatywa, powstała we współpracy z Córkami Miłosierdzia św. Wincentego à Paulo, ma odpowiedzieć na kryzys służby zdrowia w Maryland. Autorzy artykułu z upodobaniem eksponują wątki społecznego zaangażowania, troski o dobrostan klinicystów oraz „misji katolickiej” rozumianej jako pomoc „w momentach największej wrażliwości”.
„Jako katolicki uniwersytet, Mount St. Mary’s kształci etycznych liderów inspirowanych pasją do nauki, którzy prowadzą życie znaczące w służbie Bogu i innym” – deklaruje dyrektor programu Mary Jackson.
Humanitaryzm zamiast nadprzyrodzoności
Analiza tekstu ujawnia symptomatyczną redukcję katolickiej misji do naturalistycznego humanitaryzmu. Brak jakiegokolwiek odniesienia do duchowego wymiaru cierpienia, konieczności łaski uświęcającej czy obowiązku ewangelizacji przez służbę medyczną – co stanowi jaskrawą sprzeczność z nauczaniem papieża Piusa XI w encyklice Quas primas: „Pokój Chrystusowy w Królestwie Chrystusowym – nie może być skutecznie przywrócony i utrwalony inaczej, jak tylko wówczas, gdy ludzie prywatnie i publicznie uznali nad sobą władzę królewską Chrystusa”.
Program koncentruje się wyłącznie na aspektach technicznych i psychospołecznych („Center for Clinician Well-Being”), całkowicie pomijając formację duchową przyszłych medyków w duchu katolickiej ascezy. Vacuum doktrynalne wypełniają modernistyczne frazesy o „miłosierdziu” i „misji”, pozbawione transcendentnego zakotwiczenia.
Współpraca z apostackim zgromadzeniem?
Współpraca z Córkami Miłosierdzia – zgromadzeniem o chwalebnej prekoncylarnej historii – budzi poważne wątpliwości w kontekście ich posoborowej degeneracji. Zgromadzenie to od dziesięcioleci promuje „odnowę” sprzeczną z duchem św. Elżbiety Ann Seton, czego dowodem jest choćby udział sióstr w ekumenicznych przedsięwzięciach czy akceptacja nowej teologii posoborowej. Św. Pius X w encyklice Pascendi ostrzegał przed takimi formami współpracy: „Moderniści, aby łatwiej wprowadzić w czyn swoje zgubne doktryny, nie ustają w gorących i najusilniejszych staraniach o to, by coraz bardziej i ściślej zespolić się z laickimi rządami”.
„Dziedzictwo pokory i służby miłości Córek Miłosierdzia zainspirowało misję naszego programu” – entuzjazmuje się Jackson.
To klasyczny przykład captatio benevolentiae – wykorzystania autorytetu świętej założycielki do legitymizacji działań głęboko sprzecznych z jej duchem. Gdyby św. Elżbieta Ann Seton ujrzała dzisiejsze „zaangażowanie społeczne” swego zgromadzenia, bez wątpienia potępiłaby je jako zdradę charyzmatu.
Etyka bez Boga
Deklarowane kształcenie „etycznych liderów” okazuje się pustym sloganem w świetle milczenia na temat konkretnych zasad moralnych. Brak jakiejkolwiek wzmianki o katolickiej etyce medycznej – potępieniu aborcji, eutanazji, antykoncepcji czy manipulacji genetycznych – co zdradza akceptację relatywizmu moralnego dominującego w świeckiej medycynie. Jak trafnie zauważył papież Pius IX w Syllabusie błędów: „Wolno ludziom przyjąć i wyznawać tę religię, którą przy świetle rozumu uznali za prawdziwą” (potępiony błąd nr 15).
Program Jackson przypomina raczej szkolenie technokratów niż formację katolickich świadków – co potwierdza całkowity brak modułów z teologii moralnej czy duchowości katolickiej w opisie curriculum. De facto jest to kolejny przejaw kapitulacji Kościoła wobec świeckiego paradygmatu, gdzie „duchowość” sprowadza się do psychologicznego well-being’u, a nie uświęcenia poprzez cierpienie zjednoczone z Krzyżem.
Zamiast zakończenia: wołanie o królowanie Chrystusa
Kryzys służby zdrowia w Maryland – jak każdy inny kryzys współczesności – jest fundamentalnie kryzysem odstępstwa od społecznego panowania Chrystusa Króla. Jak nauczał Pius XI: „Wówczas to wreszcie […] będzie można uleczyć tyle ran, wówczas to będzie nadzieja, że prawo dawną powagę odzyska, miły pokój znowu powróci”.
Zamiast kolejnych świeckich programów „naprawczych”, katolicka odpowiedź na kryzysy społeczne winna brzmieć: Christus vincit, Christus regnat, Christus imperat! Dopóki jednak struktury okupujące Watykan będą promować takie inicjatywy jak program Mount St. Mary’s, dopóty „katolickość” pozostanie jedynie marketingowym pustosłowiem, a nie drogą zbawienia.
Za artykułem:
How a Catholic university is combating the health care crisis in Maryland (catholicnewsagency.com)
Data artykułu: 03.01.2026
