Posoborowa apostazja: Płockie obchody Dnia Judaizmu jako synkretyczny spektakl

Podziel się tym:

Portal Episkopat.pl informuje o przygotowaniach do centralnych obchodów XXIX Dnia Judaizmu w tzw. Kościele katolickim w Polsce, zaplanowanych na 15 stycznia 2026 roku w Płocku. Pod hasłem „Twój lud będzie moim ludem, a twój Bóg – moim Bogiem” (Rt 1,16), sekta posoborowa organizuje szereg wydarzeń o charakterze jawnie synkretycznym, z udziałem modernistycznych „duchownych” i rabinów.

„Płock jest miastem, w którym Żydzi żyli od XI wieku, współtworząc jego historię aż do tragicznego czasu II wojny światowej” – stwierdził „biskup” Szymon Stułkowski, przemilczając fakt, iż judaizm talmudyczny odrzucił Mesjasza, stając się religią de facto antychrześcijańską.

Teologiczne bankructwo „dialogu”

Program obchodów odsłania całkowite zerwanie z doktryną katolicką. Zaplanowana wspólna modlitwa „kardynała” Grzegorza Rysia z rabinem Michaelem Schudrichem w Muzeum Żydów Mazowieckich stanowi jawne pogwałcenie kanonu 1258 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 roku, zabraniającego katolikom uczestnictwa w obrzędach niekatolickich. Tymczasem „duchowni” posoborowi nie tylko biorą udział, ale współprzewodniczą tym bluźnierczym praktykom.

Rzekomy „duchowy sens” obchodów, jak wyjaśnia „ksiądz” Włodzimierz Piętka, sprowadza się do relatywizacji wiary: „Młodzi potrzebują perspektywy dialogu. Jeśli przyjrzą się historii, mogą uniknąć błędów z przeszłości”. W rzeczywistości chodzi o wykorzenienie doktryny o jedyności zbawczej Chrystusa i konieczności nawrócenia Żydów, zastępując ją naturalistyczną „nadzieją na pokój”.

Profanacja świętej przestrzeni

Szczytem apostazji będzie nabożeństwo słowa Bożego w płockiej katedrze, gdzie czytania po hebrajsku wygłosi rabin Boaz Pash, zaś „kardynał” Ryś podejmie się pseudo-liturgicznej inscenizacji. To bezpośrednie naruszenie przepisów Decretum de Judaeis Soboru Laterańskiego IV (1215), zakazującego Żydom publicznego wykonywania ich obrzędów w przestrzeni chrześcijańskiej.

„Przed wojną blisko jedną trzecią mieszkańców Płocka stanowili Żydzi. Dziś ich już tu nie ma. Pozostała pamięć i odpowiedzialność, by przekazać ją młodemu pokoleniu” – biada Leonard Sobieraj z Muzeum Mazowieckiego, przemilczając, że prawdziwa odpowiedzialność polegałaby na głoszeniu Żydom Ewangelii, a nie muzealnej idealizacji ich błędu.

Rewolucja w służbie antyewangelii

Całe przedsięwzięcie stanowi realizację modernistycznej agendy wyrażonej w deklaracji Nostra aetate, której Pius IX w Syllabusie (1864) potępił wszystkie podstawowe założenia:

  • Błąd 15: „Każdy człowiek jest wolny w przyjęciu i wyznawaniu tej religii, którą uzna za prawdziwą pod wpływem światła rozumu”
  • Błąd 17: „Należy mieć dobrą nadzieję co do zbawienia wszystkich tych, którzy w ogóle nie żyją w prawdziwym Kościele Chrystusa”
  • Błąd 18: „Protestantyzm jest tylko inną formą tej samej prawdziwej religii chrześcijańskiej”

Organizatorzy posunęli się do wykorzystania obrazu Jana Matejki „Przyjęcie Żydów roku pańskiego 1096” jako punktu wyjścia do debaty o „pamięci i nadziei”. Tymczasem Matejko ukazuje akt łaski władcy chrześcijańskiego wobec prześladowanych Żydów, nie zaś – jak chcą moderniści – równorzędność dwóch religii. To kolejne nadużycie historyczne w służbie religijnego relatywizmu.

Zatrute źródła „formacji”

Szczególnie niepokoi zaangażowanie młodzieży w „spacer wspomnień o płockich Żydach”. Jak zaznacza „ks. Piętka”: „Od 7 stycznia trwają spotkania z młodzieżą w płockich szkołach”. W ten sposób młode pokolenie katolików jest systematycznie indoktrynowane w duchu sprzecznym z encykliką Quas primas Piusa XI, która nauczała:

„Pokój Chrystusowy może zajaśnieć tylko w Królestwie Chrystusowym. Niech więc jednostki i państwa pamiętają, że nie można osiągnąć prawdziwego pokoju inaczej, jak tylko przez uznanie panowania Chrystusa i przez troskliwe wprowadzanie w życie Jego zasad”

Tymczasem płockie obchody głoszą dokładnie odwrotną tezę: jakoby pokój miał wynikać z multireligijnego konsensusu, a nie z poddania narodów pod panowanie Chrystusa-Króla.

Sumienie woła o protest

W świetle niezmiennej doktryny katolickiej płockie obchody stanowią:

  1. Jawną apostazję przez zrównanie prawdziwej religii z religią odrzucającą Bóstwo Chrystusa
  2. Świętokradzkie profanacje miejsc kultu przez wprowadzenie obrzędów niekatolickich do katedry
  3. Systemową demoralizację młodzieży poprzez nauczanie sprzeczne z Lamentabili sane św. Piusa X

Wierni katolicy nie mogą milczeć wobec tej kolejnej odsłony posoborowego dramatu. Jak nauczał Pius XI w Quas primas: „Kościół, który ustanowił Chrystus, ma prawo do całkowitej wolności i nie podlega władzy świeckiej”. Tymczasem płoccy moderniści dobrowolnie poddają Kościół pod jarzmo talmudycznego antychrystianizmu.


Za artykułem:
15 stycznia, Płock: Centralne obchody XXIX Dnia Judaizmu w Kościele katolickim w Polsce
  (episkopat.pl)
Data artykułu: 08.01.2026

Więcej polemik ze źródłem: episkopat.pl
Podziel się tą wiadomością z innymi.
Pin Share

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.