„Papież Leon XIV po raz pierwszy użył nowego pastorału z okazji zamknięcia Drzwi Świętych na zakończenie «Jubileuszu nadziei»” – donosi portal Vatican News (9 stycznia 2026), prezentując kolejny etap dekonstrukcji katolickiej liturgii. Nowe insygnium, przedstawiające Chrystusa wniebowstępującego bez ran męki, zastąpiło tradycyjny krzyż pastoralny z postacią Ukrzyżowanego.
Symbol apostazji: usunięcie Ofiary przebłagalnej
Przedstawienie Chrystusa „z ciałem uwielbionym, w akcie wstępowania do Ojca” – jak tłumaczy neo-Kuria – stanowi jawne odrzucenie dogmatu o Ofierze Krzyżowej jako jedynym źródle zbawienia. W myśl niezmiennej doktryny, „bez przelania krwi nie ma odpuszczenia” (Hbr 9,22). Nowy pastorał, usuwający wizualnie rany gwoździ i przebitego boku, neguje słowa św. Pawła: „Nie umiem się chlubić, jak tylko krzyżem Pana naszego Jezusa Chrystusa” (Ga 6,14).
„Rany krzyża jako jaśniejące znaki zwycięstwa, które – nie usuwając ludzkiego cierpienia – przemieniają je w brzask życia Bożego”
– tę heretycką interpretację Biuro Celebracji posoborowych przeciwstawia nauczaniu Soboru Trydenckiego: „Na ołtarzu krzyża przez śmierć swoją [Chrystus] uczynił zadość Bogu i Ojcu swojemu” (Sess. XXII, cap. 1). Zmiana ikonografii odpowiada modernistycznej redukcji Mszy Świętej z ofiary przebłagalnej na „ucztę paschalną”.
„In illo uno unum”: ekumeniczna utopia zamiast katolickiej jedności
Motto „W Tym Jedynym stanowimy jedno” (In illo uno unum), wyryte na pastorału, to czysto protestanckie pojmowanie jedności opartej na niewidzialnej „komunii dusz”, nie zaś na jedności wiary, kultu i zwierzchnictwa (por. Ef 4,5). Jak wykazuje Pius XI w Mortalium animos, ekumeniczne hasła prowadzą do „zgubnego błędu, jakoby można było znaleźć drogę zbawienia w jakimkolwiek wyznaniu chrześcijańskim”.
Fakt, iż Leon XIV użył pastorału po raz pierwszy podczas zamknięcia Drzwi Świętych – instytucji z natury wyłączającej heretyków i schizmatyków – stanowi drwiny z idei jubileuszu. W prawdziwym Kościele katolickim Drzwi Święte otwierano tylko w Rzymie, jako znak szczególnych łask dla pielgrzymów zachowujących „wiarę, która raz na zawsze została przekazana świętym” (Jud 1,3).
Fałszywa ciągłość: od Pawła VI do „Leona XIV”
Próba wykazania rzekomej ciągłości z Pawłem VI i Janem Pawłem II demaskuje się sama:
„Papież św. Paweł VI, 8 grudnia 1965 roku, z okazji zamknięcia Soboru Watykańskiego II, użył wykonanego przez Scorzelliego srebrnego «pastorału» z postacią Ukrzyżowanego”
Tymczasem już ten gest stanowił zerwaniem z tradycją, gdyż – jak przyznaje sam portal – „pastorał, jako insygnium biskupie, nigdy nie należał do własnych oznak urzędu Biskupa Rzymu”. Użycie feruli przez modernistycznych uzurpatorów to nie „głębokie znaczenie symboliczne”, lecz celowa destrukcja papieskiej liturgii.
Teologiczne bankructwo „Kościoła Nowego Adwentu”
Opis nowego pastorału jako znaku „teologicznej głębi nauczania, opartego na jedności i komunii” potwierdza, iż sekta posoborowa porzuciła nadprzyrodzony cel Kościoła – zbawienie dusz – na rzecz naturalistycznej utopii. Jak nauczał Pius XI w Quas primas, prawdziwy Kościół głosi:
„Nie przez co innego szczęśliwe państwo – a przez co innego człowiek, państwo bowiem nie jest czym innym, jak zgodnym zrzeszeniem ludzi”
Dziś zaś neo-Kościół głosi dokładnie odwrotną herezję: jakoby „komunia” była celem samym w sobie, oderwanym od kultu Boga w Trójcy Jedynego.
Anty-krzyż jako znak czasów
Odmienność pastorału od insygniów biskupich to nie „wyjątkowość”, lecz symbol zerwania sukcesji apostolskiej. Prawowici biskupi trzymają krzyż z Ukrzyżowanym, gdyż – jak przypomina św. Paweł – „przyszedłszy zwiastować wam tajemnicę Boga, nie chciałem bowiem znać niczego więcej, jak tylko Jezusa Chrystusa, i to ukrzyżowanego” (1 Kor 2,2).
Nowy pastorał „Leona XIV” wpisuje się w szereg antychrześcijańskich gestów: usunięcia krucyfiksów z sal sądowych, zastąpienia krzyży „znakami nadziei” w szpitalach, czy usuwania ołtarzy ofiarnych z „przestrzeni modlitewnych”. To nie przypadek, lecz systemowa wojna z Krzyżem, zapowiedziana przez Piusa X: „Przyjdą czasy, kiedy katolicy porzucą wiarę, a bezbożność stanie się tak powszechna, że zgorszy wielu”.
Za artykułem:
Nowy pastorał Leona XIV: Chrystus wstępujący do Ojca (vaticannews.va)
Data artykułu: 09.01.2026
