Portal Catholic News Agency informuje o podpisaniu porozumienia między hiszpańską Konferencją „Biskupów”, konferencją zakonników oraz rządem Hiszpanii w sprawie wypłat odszkodowań ofiarom nadużyć seksualnych w strukturach posoborowych. Sygnatariuszami są „arcybiskup” Luis Argüello, minister Félix Bolaños oraz „przełożony” zakonny Jesús Díaz Sariego OP. Umowa obowiązuje rok z możliwością przedłużenia.
Zdrada katolickiej doktryny pokuty
Mechanizm nazwany „planem kompleksowej naprawy” (PRIVA) stanowi jawne odrzucenie katolickiej nauki o zadośćuczynieniu. Św. Pius X w Lamentabili sane potępił modernistyczne redukowanie grzechu do „problem społeczny”: „Błądzą ci, którzy negują obiektywny charakter grzechu jako obrazę Boga” (propozycja 58). Tymczasem „ombudsman’s victims unit” przejmuje rolę spowiednika, proponując czysto finansowe „zadośćuczynienie” – co Pius XI w Quas primas nazwałby „zdradą królewskiej władzy Chrystusa”.
„Rząd będzie rozwijał ustawę o ochronie dzieci tworząc propozycję analogiczną do tej, którą Kościół już wdraża”
To potwierdza, że posoborowie całkowicie podporządkowało się świeckim standardom – wbrew kanonowi 1200 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r.: „Tylko Kościół ma prawo sądzić w sprawach mieszanych”.
Teatr moralnego bankructwa
„Arcybiskup” Argüello – sam oskarżony w 2023 r. o tuszowanie skandali – chełpi się „zwolnieniem podatkowym od odszkodowań”. Tymczasem Kodeks z 1917 r. (kan. 2359 §2) nakazuje: „Klerk winien przestępstw przeciw czystości ma być suspendowany, pozbawiony beneficjów, degradowany i wydalony ze stanu duchownego”. Brak jakichkolwiek wzmianek o karach kanonicznych demaskuje hipokryzję całego przedsięwzięcia.
Jak trafnie zauważył św. Robert Bellarmin: „Jawny grzesznik nie może sprawować jurysdykcji” (De Romano Pontifice). Udział Argüello w tym cyrku jest więc nieważny ex defectu auctoritatis.
Masońska współpraca z antykościołem
Fakt, że Argüello konsultował się z „kardynałem” Parolinem, potwierdza systemowy charakter apostazji. Już Pius IX w Syllabusie błędów potępił błąd 55: „Kościół powinien być oddzielony od Państwa”. Tymczasem „minister” Bolaños dziękował „Stolicy Apostolskiej” za pomoc w negocjacjach – co jest jawnym pogwałceniem zasady „Libertas Ecclesiae”.
Warto przypomnieć, że Hiszpania jako ostatnie mocarstwo katolickie podpisała w 1978 r. masońską konstytucję, która zdetronizowała Chrystusa Króla. Obecne porozumienie to logiczna konsekwencja tej zdrady.
Statystyki potwierdzające upadek
Przedstawione dane – 114 wniosków, 1,8 mln euro wypłat – są druzgocącym oskarżeniem posoborowej pseudo-hierarchii. Gdyby zachowano dyscyplinę kanonów 2341-2350 Kodeksu 1917 (klauzura, zakaz samotnych spotkań z osobami płci przeciwnej, obowiązkowe denuncjacje), te zbrodnie nie miałyby miejsca.
Retoryczne pytanie „ojca” Díaza: „Jaka inna instytucja bierze odpowiedzialność za przedawnione zbrodnie?” ma prostą odpowiedź: Żadna, bo tylko Kościół katolicki miał mechanizmy prewencji oparte na nadprzyrodzonym porządku łaski – celibacie, modlitwie brewiarzowej i dyscyplinie sakramentalnej – zniszczone przez sobór.
Jedyna droga naprawy
Opisany mechanizm to nie rozwiązanie, lecz symptomatologia śmiertelnej choroby. Jak uczy Sobór Trydencki (sesja XIV, rozdz. 5): „Kapłan jest sędzią w sakramencie pokuty” – nie zaś państwowy urzędnik. Prawdziwe zadośćuczynienie wymaga:
- Przywrócenia Mszy trydenckiej jako jedynej Ofiary przebłagalnej
- Reaktywowania Świętego Oficjum do czuwania nad czystością doktryny i obyczajów
- Natychmiastowego usunięcia wszystkich duchownych podejrzanych o herezję lub niemoralność
Dopóki struktury posoborowe trwają w buncie przeciwko niezmiennemu Magisterium, każdy ich „plan naprawczy” będzie jedynie farsą potępioną przez Chrystusa słowami: „Biada wam, którzy z zewnątrz wydajecie się sprawiedliwi!” (Mt 23,28 Wlg).
Za artykułem:
Spain, Catholic Church sign agreement to compensate victims of sexual abuse (catholicnewsagency.com)
Data artykułu: 09.01.2026
