Portal „Vatican News” (10 stycznia 2026) relacjonuje przemówienie „papieża” „Leona XIV” do korpusu dyplomatycznego, w którym uzurpator rzekomo broni wolności religijnej chrześcijan w Europie i Amerykach. „Zwracam się do wszystkich narodów o zagwarantowanie pełnej wolności wyznania i kultu religijnego każdemu z ich obywateli” – miał stwierdzić „Leon XIV”, powołując się przy tym na słowa innego uzurpatora, „Benedykta XVI”. Całość nacechowana jest typową dla posoborowej sekty hipokryzją, gdzie pod płaszczykiem „obrony prześladowanych” kryje się akceptacja bałwochwalczego pluralizmu religijnego.
Wolność religijna jako herezja potępiona ex cathedra
Podstawowym kłamstwem przemówienia jest założenie, jakoby „wolność religijna była pierwszym z praw człowieka”. Tymczasem św. Pius X w Pascendi Dominici gregis definitywnie potępił „fałszywą koncepcję wolności sumienia jako publicznego prawa”. Jeszcze dobitniej wyraża się Pius IX w Syllabus Errorów, gdzie w punkcie 77 stwierdza: „Błędem jest twierdzenie, że w naszej epoce nie jest już pożyteczne uważać religii katolickiej za jedyną religię Państwa, z wyłączeniem w równym stopniu wszystkich innych kultów”. „Leon XIV” otwarcie głosi herezję potępioną jako „prawo do zgubnego indyferentyzmu” (Quanta Cura, Pius IX).
Europa i Ameryki: dyskryminacja czy sprawiedliwy porządek?
Szczególnie obrzydliwy jest fragment o „subtelnej formie dyskryminacji religijnej wobec chrześcijan” w krajach tradycyjnie katolickich. Co przez to rozumie uzurpator? „Ogranicza się im tam czasami możliwość głoszenia prawd Ewangelii z powodów politycznych lub ideologicznych, zwłaszcza gdy bronią godności najsłabszych, nienarodzonych dzieci, uchodźców i migrantów lub promują rodzinę”. To klasyczny przykład posoborowego dwujęzykowego kryptomodernizmu:
Pod pozorem obrony tradycyjnych wartości kryje się akceptacja rewolucyjnego paradygmatu. Gdy struktury neo-kościoła mówią o „prawach chrześcijan”, mają na myśli nie prawa jedynego prawdziwego Kościoła Chrystusowego, lecz przywileje dla wszystkich sekt chrześcijańskich jako równorzędnych gałęzi tego samego drzewa.
Prawdziwy problem nie leży w „dyskryminacji”, ale w tym, że narody Europy i Ameryk zdradziły swoje katolickie powołanie. Gdyby przywrócić zasadę „Extra Ecclesiam nulla salus” i publiczne panowanie Chrystusa Króla (Pius XI, Quas Primas), żadna „dyskryminacja” nie byłaby możliwa. Tymczasem sam „Leon XIV” uczestniczy w demolowaniu ostatnich pozorów katolickiego ładu, błogosławiąc synkretyczne spotkania w Asyżu i dialog z masonerią.
Statystyki prześladowań jako narzędzie emocjonalnej manipulacji
W całym przemówieniu uderza instrumentalne użycie danych statystycznych („64 procent światowej populacji”, „380 milionów wiernych”). To typowy chwyt sekty posoborowej: zastąpić teologię socjologią, dogmat – emocjami, nadprzyrodzoność – humanitarną retoryką. Tymczasem prawdziwe prześladowania zawsze dotyczyły wierności depositum fidei, a nie zbiorowej tożsamości „chrześcijan” rozumianych jako amalgamat wszystkich heretyckich denominacji.
Obrona nienarodzonych? Hipokryzja neo-modernistów
Szczytem obłudy jest wzmianka o obronie „godności najsłabszych, nienarodzonych dzieci”. Jak może mówić o tym „Leon XIV”, gdy jego poprzednicy: „Jan Paweł II”, „Benedykt XVI” i „Franciszek” publicznie całowali koran i oddawali cześć pogańskim idolom? Św. Pius V w bulli Quo primum tempore uczył, że „nie ma wspólnoty światła z ciemnością” (2 Kor 6:14). Tymczasem cała struktura posoborowa to permanentny akt zdrady wobec Regnum Christi, gdzie aborcja jest tylko jednym z wielu owoców apostazji.
Podsumowanie: kolejny akt teatru apostazji
Przemówienie „Leona XIV” to nie obrona wiary, lecz kolejne „aggiornamento” w służbie masońskiego projektu. Gdy prawdziwi katolicy cierpią za wierność Mszy Trydenckiej i niezmiennej doktrynie, uzurpatorzy z Watykanu płaczą nad „prześladowanymi” zwolennikami Vaticanum II. Jak pisze św. Robert Bellarmin w De Romano Pontifice: „Jawny heretyk automatycznie traci jurysdykcję”. Dlatego całe to przedstawienie jest tylko smutnym epizodem w dziejach „ohydy spustoszenia” (Mt 24:15), która zajęła miejsce prawdziwego Kościoła.
Za artykułem:
Papież: dyskryminacja chrześcijan także w Europie i Amerykach (vaticannews.va)
Data artykułu: 10.01.2026
