Portal Więź.pl (10 stycznia 2026) prezentuje tekst Agaty Kulczyckiej zatytułowany „Szukając nadziei w wąwozie ciemnym jak śmierć”, będący kwintesencją posoborowej duchowej dezorientacji. Autorka – certyfikowana psychoterapeutka integratywna studiująca teologię – snuje modernistyczne rozważania oparte na doświadczeniu „Wystawy w ciemności”, próbując dowodzić, że nadzieja chrześcijańska polega na ślepym zaufaniu głosowi przewodniczki w absolutnych ciemnościach.
„Zrób dwa kroki w stronę, z której słyszysz Mój głos. Nic ci się nie stanie”
Ten przewrotny redukcjonizm nadprzyrodzonej nadziei do świeckiego eksperymentu sensorycznego odsłania całkowite zerwanie z katolicką eschatologią. Jak bowiem zauważa św. Robert Bellarmin w De gemitu columbae: „Nadzieja prawdziwa zakłada nie ślepe posłuszeństwo głosom w ciemności, lecz światło wiary oświecające rozum ku wiecznym obietnicom”.
Psalm 23: parodia tłumaczenia i wykrzywienie sensu
Kulczycka powołuje się na Psalm 23 w „dosłownym tłumaczeniu”, które okazuje się być kolejnym posoborowym fałszerstwem. Autorka pisze:
„Choćbym przechodził przez wąwóz ciemny jak śmierć, zła się nie ulęknę”
Tymczasem Wulgata (Ps 44,23) brzmi jednoznacznie: „Si ambulavero in medio umbrae mortis non timebo mala quoniam tu mecum es” („Choćbym chodził w pośrodku cienia śmierci, nie będę się bał złego, albowiem Ty jesteś ze mną”). Pominięcie kluczowego „quoniam tu mecum es” („albowiem Ty jesteś ze mną”) to nie niewinny skrót, ale celowa amputacja teologicznego rdzenia – nadzieja płynie nie z „odważnego kroku w ciemność”, lecz z rzeczywistej obecności Boga w sakramentach i łasce uświęcającej.
Naturalistyczna duchowość bez krzyża i łaski
Cały wywód zdradza charakterystyczne dla modernizmu pomieszanie porządków naturalnego i nadprzyrodzonego. Doświadczenie wystawy sensorycznej zostaje podniesione do rangi analogii życia duchowego, podczas gdy prawdziwa via crucis wymaga – jak uczy św. Jan od Krzyża w Nocy ciemnej – radykalnego oczyszczenia zmysłów i ducha przez cierpienie zjednoczone z Ofiarą Kalwarii.
Tekst nie zawiera ani jednego odniesienia do:
- Zbawczej mocy Krzyża („Per quem haec omnia Domine semper bona creas” – Mszał Rzymski)
- Obowiązku stanu łaski uświęcającej (kan. 1248 Kodeksu Prawa Kanonicznego 1917)
- Roli Najświętszej Ofiary w przezwyciężaniu duchowych ciemności („Hoc est enim calix sanguinis mei… qui pro vobis effundetur” – Łk 22,20 Wlg)
Jubileuszowy relatywizm i pseudorekolekcje
Szczególnie jaskrawym przejawem apostazji jest odwołanie do „kończącego się Roku Jubileuszowego” – instytucji całkowicie zdegradowanej w posoborowym neo-kościele. Jak przypomina bulla Bonifacego VIII Antiquorum habet fide (1300 r.), prawdziwy odpust związany jest nierozerwalnie z:
- Spowiedzią sakramentalną u prawego kapłana
- Komunią św. przyjętą w stanie łaski
- Modlitwą w intencjach Ojca Świętego
Tymczasem Kulczycka promuje działalność Fundacji Składak organizującej pseudorekolekcje „Z martwych wstanie”, gdzie – jak przyznaje – „osoby skrzywdzone” współprowadzą ćwiczenia duchowe dla kapłanów. To jawne pogwałcenie kanonu 1339 KPK 1917, zakazującego osobom świeckim wygłaszania konferencji ascetycznych w domach zakonnych i seminariach.
Psychologizacja wiary jako narzędzie destrukcji
Biografia autorki mówi wszystko: „certyfikaty w PRP i SPCh”, „psychoedukacja”, „zdrowa emocjonalnie duchowość”. To klasyczny przykład infiltracji psychologizmem potępionym już przez Piusa X w Pascendi jako „przenikanie świeckich metod do sfery sacrum”. Gdy św. Ignacy Loyola w Ćwiczeniach duchowych nakazywał „oderwanie od uczuć zmysłowych”, neo-kościół proponuje terapię mającą „zdrowo emocjonalizować” relację z Bogiem.
Tekst stanowi żywą ilustrację słów Piusa XI z Quas Primas:
„Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw, zburzono fundamenty władzy i społeczeństwa”
Wąwóz ciemny jak śmierć to nie metafora, lecz diagnoza stanu dusz po soborowej rewolucji – pozbawionych światła nieomylnej doktryny, porzuconych w ciemnościach subiektywnych „doświadczeń” i psychologicznych majaków.
Za artykułem:
Szukając nadziei w wąwozie ciemnym jak śmierć (wiez.pl)
Data artykułu: 10.01.2026
