Portal eKAI (7 stycznia 2026) opublikował list autorstwa Leona XIV, uzurpatora watykańskiego, adresowany do przełożonych zgromadzeń franciszkańskich z okazji 800-lecia śmierci św. Franciszka z Asyżu. Dokument, podszywający się pod autorytet Piotrowy, prezentuje skrajnie zniekształconą wizję duchowości Biedaczyny z Asyżu, redukującą katolicką świętość do naturalistycznej filozofii pokoju i ekologicznego synkretyzmu.
Teologiczne bankructwo modernistycznej „duchowości”
List operuje typowo modernistycznym językiem, gdzie pokój zostaje pozbawiony swego nadprzyrodzonego fundamentu:
„Pokój jest sumą wszystkich dóbr Bożych, darem, który zstępuje z góry. Jakże złudne byłoby myślenie, że można go zbudować wyłącznie ludzkimi siłami!”
Choć pozornie ortodoksyjne, stwierdzenie to pomija kluczową prawdę wyrażoną w encyklice Quas Primas Piusa XI: „Pokój Chrystusowy w Królestwie Chrystusowym – nie ma innej drogi do osiągnięcia pokoju”. Brak jakiegokolwiek odniesienia do konieczności poddania narodów pod berło Chrystusa Króla demaskuje naturalistyczną agendę dokumentu.
Rzekomy „papież” posuwa się do bluźnierczego porównania:
„Podobnie jak głos aniołów w noc Bożego Narodzenia […] tak samo pokój, który ogłasza Ojciec Seraficki, jest tym pokojem, który sam Chrystus ogłosił między niebem a ziemią”
. Tutaj dokonuje się heretycka równorzędność między Objawieniem Bożym a subiektywnym „doświadczeniem” świętego. Jak nauczał św. Pius X w Lamentabili sane: „Dogmaty, sakramenty i hierarchia […] są tylko sposobami wyjaśnienia i etapami ewolucji świadomości chrześcijańskiej” (propozycja 54 potępiona).
Ekologiczny synkretyzm jako bałwochwalstwo
Najcięższą obrazą prawdziwego ducha franciszkańskiego jest promowanie panteistycznej duchowości:
„Franciszkańska wizja pokoju […] obejmuje całe stworzenie. Franciszek, który nazywa słońce «bratem», a księżyc «siostrą» […] przypomina nam, że pokój musi obejmować całą rodzinę stworzenia”
. To jawny akt bałwochwalczego synkretyzmu, sprzeczny z katolicką hierarchią bytów. Św. Franciszek wielbił Stwórcę przez stworzenia, nigdy nie przypisując im boskiego statusu, co potwierdza bulla Cum inter nonnullos Jana XXII potępiająca spirytualistyczne herezje „franciszkańskich” zwolenników ubóstwa.
Modernistyczna „ekologia duchowa” zostaje wyniesiona do rangi doktryny:
„Pokój z Bogiem, pokój między ludźmi i pokój ze stworzeniem – to nierozerwalne wymiary jedynego wezwania do powszechnego pojednania”
. Tym samym zniwelowano przepaść między naturą a łaską, co Pius IX potępił w Syllabusie błędów: „Wszystkie prawdy religii wynikają z wrodzonej siły rozumu ludzkiego” (błąd 4).
Fałszywy św. Franciszek jako narzędzie rewolucji
List konstruuje karykaturalny wizerunek św. Franciszka jako protoekumenisty i pacyfisty:
„Ty, który jako nieuzbrojony przekroczyłeś linie wojny i niezrozumienia, daj nam odwagę budować mosty tam, gdzie świat wznosi granice”
. To jawne zaprzeczenie historycznego faktu, iż Święty z Asyżu uczestniczył w V krucjacie, głosząc Ewangelię sułtanowi Al-Kamilowi w celu nawrócenia, a nie „dialogu”. Jak przypomina dekret Lamentabili: „Kościół nie jest zdolny skutecznie obronić etyki ewangelicznej, ponieważ niezmiennie trwa przy swych poglądach” (propozycja 63 potępiona).
Modlitwa końcowa to kwintesencja modernistycznej herezji:
„Święty Franciszku […] wstawiaj się, abyśmy stali się budowniczymi pokoju: nieuzbrojonymi i rozbrajającymi świadkami pokoju, który pochodzi od Chrystusa”
. Brak tu najmniejszej wzmianki o Regnie Christi – jedynej gwarancji prawdziwego pokoju. Pius XI w Quas Primas stanowczo nauczał: „Pokój domowy zakwita tylko tam, gdzie uznaje się panowanie Chrystusa”. Tymczasem dokument promuje utopijną wizję pokoju oderwanego od czci przynależnej Bogu.
Demontaż katolickiej eschatologii
Szczególnie wymowne jest przemilczenie eschatologicznego wymiaru śmierci św. Franciszka. Określenie „siostra śmierć” zostaje wyjęte z kontekstu jego umartwionego życia i przedstawione jako naturalne „przejście”. Tymczasem Testament Biedaczyny wyraźnie wskazuje: „Wszystko mieniące się poniżej godności Chrystusa, ducha nieprawości, jest złe”. To potwierdza, że prawdziwy pokój płynie wyłącznie z uczestnictwa w Męce Pańskiej, a nie z ekologicznej utopii.
List całkowicie ignoruje fakt, iż św. Franciszek przyjął stygmaty – najwyższy przywilej upodobnienia do Ukrzyżowanego. Jak zauważył św. Bonawentura w Życiorysie większym: „Nie był to człowiek pokoju światowego, lecz herold krzyża”. Współczesna próba zawłaszczenia Świętego dla celów ekumeniczno-ekologicznych stanowi świętokradzką manipulację jego duchowym dziedzictwem.
W świetle niezmiennego Magisterium Kościoła dokument Leona XIV ujawnia swój destrukcyjny charakter: zastępuje nadprzyrodzone zbawienie naturalistyczną utopią, katolicką eschatologię – panteistycznym braterstwem, a kult Boga w Trójcy Jedynego – bałwochwalczą czcią stworzenia. Jak ostrzegał św. Pius X w Pascendi: „Moderniści usiłują wprowadzić do Kościoła rewolucję gorszą od protestanckiej buntu”. List uzurpatora watykańskiego stanowi jej kolejne, tragiczne potwierdzenie.
Za artykułem:
2026List Leona XIV do przełożonych generalnych franciszkańskich zgromadzeń zakonnych z okazji 800. rocznicy śmierci św. Franciszka z AsyżuZ okazji przypadającej w tym roku 800. rocznicy śmierci św. Fr… (ekai.pl)
Data artykułu: 11.01.2026
