Naturalistyczne fasady nagród „pro-life” w cieniu apostazji
Portal eKAI (12 stycznia 2026) informuje o przyznaniu nagrody „Przyjaciel Życia” dr. inż. Adamowi Kisielowi oraz małżeństwu Agnieszce i Maciejowi Tomicym przez Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka. Ceremonia zaplanowana na 28 stycznia w hotelu Domus Mater w Krakowie ma obejmować premierę filmu „Światło Jagody” oraz prezentację „wiosennych projektów organizacji”.
Krucjata bez Krzyża
Dr Kisiel chwalony jest za współzałożenie „Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci, trwającej nieprzerwanie od 45 lat”. Brak jednak najmniejszej wzmianki o teologicznych fundamentach tej inicjatywy. Czy modlitwy kierowane są do Trójjedynego Boga przez ręce Niepokalanej Marji, czy stanowią bezłaskowe vota pozbawione nadprzyrodzonej skuteczności? Współpraca ze zmarłym w 2018 r. Antonim Ziębą – postacią znaną z kompromisów z posoborową „doktryną” – rzuca ponure światło na duchową autentyczność całego przedsięwzięcia.
„Adam Kisiel przez kilkadziesiąt lat współpracował z dr. inż. Antonim Ziębą, założycielem Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka.”
Jak zauważa św. Robert Bellarmin w De Controversiis: „Modlitwa bez prawdziwej wiary jest jak ciało bez duszy”. Tymczasem Stowarzyszenie konsekwentnie unika jasnego potępienia największego współczesnego dzieciobójcy – antykoncepcji, skupiając się wyłącznie na aborcji. To klasyczny przykład modernistycznej redukcji, gdzie część prawdy służy ukryciu fundamentalnego kompromisu z kulturą śmierci.
Świadectwo bez sakramentów
Laudacja dla państwa Tomickich głosi: „W życiu państwa Tomickich ważne miejsce zajmuje wiara w Boga”. Gdzie jednak wzmianka o codziennej Mszy Świętej, regularnej spowiedzi, różańcu czy uczynkach miłosierdzia? Przedstawiona wizja „szczęśliwej rodziny” ogranicza się do naturalistycznych pojęć:
„Ich rodzinny świat nie jest pozbawiony wyrzeczeń, ale jest pełen bezwarunkowej miłości, bliskości, uważności na potrzeby dzieci i radości.”
Sobór Trydencki w sesji XXIV naucza jasno: „Małżeństwo jest prawdziwym sakramentem Nowego Prawa, ustanowionym przez Chrystusa dla wzbudzania potomstwa i wychowania go w bojaźni Bożej”. Tymczasem świadectwo Tomickich sprowadzone zostaje do psychologicznego opisu pozbawionego nadprzyrodzonej perspektywy. Ich córka Jagoda przedstawiana jest jako „wcześniak z ciężkimi powikłaniami”, nie zaś jako dziecko Boże powierzone opiece rodziców przez Opatrzność.
Teologia zastąpiona terapią
Działalność „wsparcia” prowadzona przez Tomickich odsłania kolejną modernistyczną pułapkę:
„Małżonkowie dzielą się historią Jagódki z rodzicami oczekującymi narodzin lub wychowującymi dzieci z różnymi chorobami i niepełnosprawnościami, służą im radą i pomocą.”
Gdzie w tym pastorale towarzyszenia miejsce na naukę o Krzyżu jako zadośćuczynieniu za grzechy? Gdzie przypomnienie słów św. Pawła: „Teraz raduję się w cierpieniach za was i ze swej strony dopełniam niedostatki udręk Chrystusa w ciele moim dla dobra Jego Ciała, którym jest Kościół” (Kol 1,24)? Zastąpienie teologii cierpienia psychologicznym wsparciem to zdrada misji Kościoła, który ma nawracać, nie zaś terapeutyzować.
Architektura apostazji
Miejsce uroczystości – hotel Domus Mater – stanowi wymowny symbol całego przedsięwzięcia. Jak zauważa ks. Feliks Sardá y Salvany w Liberalizm jest grzechem: „Nawet ściany prawdziwie katolickich instytucji mają głosić chwałę Bożą”. Tymczasem świecka przestrzeń hotelowa, mogąca służyć równocześnie konferencjom masonerii czy spotkaniom ekumenicznym, demaskuje prawdziwy charakter wydarzenia.
Premiera filmu „Światło Jagody” oraz zapowiedź „wiosennych projektów” utwierdzają w przekonaniu, że mamy do czynienia z kolejną odsłoną posoborowego spektaklu, gdzie katolicka terminologia służy maskowaniu naturalistycznej agendy. Jak przestrzegał Pius XI w Quas Primas: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw (…), zburzone zostały fundamenty pod tąż władzą”.
Kryptomodernistyczna strategia
Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka, choć nominalnie „katolickie”, konsekwentnie unika:
- Potępienia Novus Ordo Missae jako profanacji Ofiary Krzyża
- Wzmianki o konieczności powrotu do Tradycyjnej Mszy Świętej
- Ostrzeżenia przed przyjmowaniem sakramentów w strukturach posoborowych
- Wykazania związku między apostazją posoborową a masową aborcją
Ta wymowna zmowa milczenia potwierdza słuszność diagnozy św. Piusa X z encykliki Pascendi: „Moderniści starają się pogodzić wiarę z nauką, co prowadzi do ruiny zarówno wiary, jak i nauki”.
Nagroda „Przyjaciel Życia” okazuje się zatem kolejnym narzędziem demontażu katolickiej kontrkultury, zastępującym walkę o Królestwo Chrystusa Króla „dialogiem” i „świadectwem” pozbawionym teologicznej substancji. W obliczu trwającej apostazji jedyną godną odpowiedzią wiernych pozostaje nieustanna modlitwa wynagradzająca i bezkompromisowe trwanie przy Niepokalanej Ofierze Kalwarii.
Za artykułem:
12 stycznia 2026 | 19:27Nagroda „Przyjaciel Życia” 2026 dla Adama Kisiela i rodziny Tomickich (ekai.pl)
Data artykułu: 12.01.2026
