Uroczystości kolędowe w Poznaniu: teatr pozorów w cieniu apostazji

Podziel się tym:

Uroczystości kolędowe w Poznaniu: teatr pozorów w cieniu apostazji

Portal eKAI (12 stycznia 2026) relacjonuje „spotkanie kolędowe” uczniów szkół rzekomo katolickich w rezydencji poznańskich uzurpatorów kościelnych. W Sali Pompejańskiej – miejscu o wymownej nazwie przywodzącej na myśl pogańskie tradycje – dzieci i młodzież wykonały programy artystyczne dla „abp.” Zbigniewa Zielińskiego, który w odpowiedzi wygłosił przemówienie pełne teologicznych nieścisłości.


„To jeden z najpiękniejszych dni w roku w historii domu arcybiskupów poznańskich, dlatego że przypomina dzień Bożego Narodzenia” – stwierdził „metropolita poznański”, pomijając fundamentalną prawdę, że świętowanie Tajemnicy Wcielenia wymaga uprzedniego uznania Boskiego autorytetu Chrystusa Króla nad wszelkimi strukturami świeckimi i kościelnymi.

Naturalistyczna redukcja sacrum

Opisana impreza stanowi klasyczny przykład posoborowej redukcji życia religijnego do poziomu estetyzującej folklorystyki. Wspólne śpiewanie kolęd „przy akompaniamencie wielu instrumentów” oraz „krótka inscenizacja Bożego Narodzenia” to przejaw socjologicznej religijności (religiositas sociologica) potępionej przez Piusa XI w Quas primas jako „zeświecczenie polegające na usunięciu Jezusa Chrystusa z obyczajów i życia publicznego”.

Brakuje natomiast jakiejkolwiek wzmianki o:

  • Ofierze Mszy Świętej trydenckiej jako centrum życia katolickiego
  • Adoracji Najświętszego Sakramentu
  • Publicznym wyznaniu wiary w społeczne panowanie Chrystusa Króla
  • Modlitwie wynagradzającej za znieważanie Boskiego Majestatu

Teologiczne bankructwo „hierarchy”

Wypowiedź „abp.” Zielińskiego demaskuje całkowite zerwanie z katolicką doktryną:

„Można mówić bardzo ładne i mądre zdania, ale wypowiadać je bez przekonania. Można też powiedzieć, że się kogoś kocha, że się komuś wierzy w tak piękny sposób, że głębia tego wyznania staje się ujmująca dla innych”

To czysto psychologiczne ujęcie wiary, sprzeczne z definicją Soboru Watykańskiego I: „Wiara jest cnotą nadprzyrodzoną, dzięki której z natchnienia i pomocy łaski Bożej wierzymy, że jest prawdą to, co zostało objawione przez Boga” (Const. Dei Filius, DS 3008).

Fałszywa eklezjologia w praktyce

Wymienione w artykule szkoły i zgromadzenia zakonne funkcjonują w strukturach posoborowego pseudokościoła:

  • Zespół Szkół Zakonu Pijarów – zakon zinfiltrowany modernizmem już w latach 30. XX w.
  • Szkoła im. „bł.” Natalii Tułasiewicz – osoba beatyfikowana w 1999 r. przez antypapieża Jana Pawła II
  • Szkoła im. „św.” Jana Pawła II – herezjarcha potępiony przez katolickich teologów

Jak pisze św. Robert Bellarmin: „Heretyckie zgromadzenia nie mogą być nazywane Kościołami Chrystusowymi” (De Romano Pontifice, III, 2).

Zatrute źródła formacji

Podana informacja, że placówki te prowadzone są m.in. przez „siostry zmartwychwstanki” czy „salezjanów” budzi szczególny niepokój. Te zgromadzenia:

  1. Zaakceptowały reformy liturgiczne Pawła VI
  2. Wprowadziły „ducha Soboru” do programów formacyjnych
  3. Zrezygnowały z tradycyjnych praktyk ascetycznych

Św. Pius X w Lamentabili sane potępił podobne metody jako „przekształcanie wiary w naturalistyczną moralność” (propozycja 25).

Kult człowieka zamiast kultu Boga

Całe wydarzenie zostało sprowadzone do poziomu wzajemnych życzeń i popisów artystycznych:

„życzył, by młodzi wykonawcy rozwijali swoje talenty muzyczne, śpiewacze i aktorskie”

podczas gdy Pius XI nauczał: „Człowiek współczesny zastąpił kult nieśmiertelnego Boga kultem rzeczy przemijających, czcząc dzieła swoich rąk” (Quas primas). Brak jakiegokolwiek wezwania do:

  • Nawrócenia z grzechów
  • Ucieczki od zgubnych wpływów współczesnego świata
  • Walki z modernistyczną apostazją

Strukturalna apostazja

Fakt, że „na terenie archidiecezji funkcjonuje dwanaście katolickich szkół podstawowych i dziewięć szkół ponadpodstawowych” w strukturach posoborowych, świadczy o systemowym kryzysie. Jak stwierdza Syllabus Piusa IX (1864): „Nauka katolicka jest wroga dobru i pożytkowi społeczeństwa” (propozycja 40) – co odnosi się właśnie do takich pozornych „inicjatyw duszpasterskich”.

Zamiast formować żołnierzy Chrystusa Króla, produkują się tu przyszłych obywateli globalnego społeczeństwa laickiego – dobrze ułożonych, utalentowanych, lecz pozbawionych nadprzyrodzonej wiary. Jak ostrzegał św. Pius X: „Prawdziwi przyjaciele ludu nie są rewolucjonistami i wynalazcami nowości, lecz tradycjonalistami” (Encyklika Notre charge apostolique).


Za artykułem:
12 stycznia 2026 | 17:58Poznań: spotkanie kolędowe uczniów szkół katolickich w rezydencji arcybiskupów poznańskich
  (ekai.pl)
Data artykułu: 12.01.2026

Więcej polemik ze źródłem: ekai.pl
Podziel się tą wiadomością z innymi.
Pin Share

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.