Nowa redaktorka Więź.pl: psychologizacja wiary jako narzędzie dekonstrukcji Kościoła

Podziel się tym:

Psychoterapeutyczne przewodnictwo duchowe: nowy etap apostazji strukturalnej

Portal Więź.pl ogłosił 12 stycznia 2026 r. nominację Agaty Kulczyckiej na redaktorkę działu religijnego. Informacja ta – pozornie banalna – odsłania głębszy proces systemowej degradacji sacrum na rzecz psychologizującej pseudoduchowości. Analiza życiorysu i działań nowej redaktorki ujawnia symptomatyczne dla posoborowej apostazji zjawisko: zastępowanie teologii przez psychologię, a Ewangelii – przez terapeutyczny autotelizm.

Psychoterapia jako „nowa teologia”

„Ukończyła studia magisterskie z filologii angielskiej i pedagogiki oraz 4-letnie szkolenie psychoterapeutyczne w nurcie integratywnym”

Kompetencje religijne Kulczyckiej ograniczają się do studiów teologicznych w nieokreślonym nurcie (prawdopodobnie posoborowej „teologii dialogu”), podczas gdy kluczowym elementem jej kwalifikacji pozostaje świeckie szkolenie psychoterapeutyczne. Już w 1907 r. Święte Oficjum w dekrecie Lamentabili sane potępiło tezę, że „nauka chrześcijańska była z początku żydowską, lecz stała się najpierw Pawłową, następnie Janową, aż wreszcie grecką i powszechną” (pkt 60). Dziś obserwujemy kolejną mutację: redukcję depozytu wiary do narzędzia autoterapii.

Kulczycka współprowadzi rekolekcje kapłańskie „Z martwych wstanie” wraz z osobami skrzywdzonymi. Ten pozornie szlachetny gest stanowi jawną inwersję hierarchii duchowej. Jak nauczał Pius XI w Quas primas: „Kościół jest Królestwem Chrystusa na ziemi, które ma prowadzić ludzi do szczęścia wiekuistego”. Tymczasem tu mamy do czynienia z praktycznym zastosowaniem błędnej tezy modernizmu potępionej w Lamentabili (pkt 22): „Dogmaty są tylko interpretacją faktów religijnych przez ludzki umysł”.

Naturalizm zamiast łaski: duchowość bez Odkupiciela

Działalność Fundacji Składak koncentruje się na:

„promocji zdrowia psychicznego i zdrowej emocjonalnie duchowości oraz pomocy osobom skrzywdzonym przemocą seksualną w Kościele”

Terminologia tu użyta zdradza czysty naturalizm potępiony w Syllabusie Piusa IX (pkt 3-4). Brak jakiegokolwiek odniesienia do:

  • stanu łaski uświęcającej
  • obiektywnej szkody grzechu ciężkiego
  • konieczności sakramentalnej pokuty
  • zadośćuczynienia Krwi Chrystusa

W zamian proponuje się „zdrową emocjonalnie duchowość” – koncept całkowicie obcy katolickiej ascezie. Św. Jan od Krzyża w Nocy ciemnej przestrzegał przed duchowością opartą na pocieszeniach zmysłowych, podczas gdy Kulczycka w podcaście „Półprzewodnik po nocy ciemnej” głosi:

„Wielki jest dziś deficyt wysłuchania. Najważniejsze, żeby istniały miejsca, gdzie można stawiać pytania”

To typowo modernistyczne przesunięcie akcentu z veritatem facere (czynienia prawdy) na subiektywne „doświadczenie duchowe”. Kościół zawsze nauczał, że pytania mają prowadzić do Objawionej Prawdy, nie zaś stanowić cel sam w sobie (por. Syllabus, pkt 13).

Demontaż struktury Kościoła pod płaszczem pomocy

Działania na rzecz osób pokrzywdzonych – choć same w sobie szlachetne – stają się tu narzędziem rewolucji antropocentrycznej. Kulczycka deklaruje:

„Współtworzy Fundację Składak, z którą organizuje m.in. spotkania «Dotknięci» dla osób z doświadczeniem przemocy seksualnej w Kościele”

Problem nadużyć seksualnych wymaga oczywiście rozwiązań praktycznych i dyscyplinarnych. Jednak metodologia tu zastosowana – oparta na psychoterapii i „dialogu” – prowadzi do nieuchronnego relatywizowania świętości kapłaństwa. Jak zauważył Pius X w Pascendi, moderniści dążą do „demokratyzacji struktur kościelnych poprzez kwestionowanie hierarchicznego charakteru Bożego ustanowienia” (pkt 25).

Tymczasem prawowita reakcja na skandale winna opierać się na:

  1. Usunięciu winnych ze stanu duchownego
  2. Naprawie szkód materialnych i moralnych
  3. Wzmożeniu życia sakramentalnego jako zadośćuczynienia
  4. Ascezie i modlitwie wynagradzającej

Proponowane przez Kulczycką rozwiązania pomijają całkowicie aspekt zadośćuczynienia Bożej Sprawiedliwości, redukując problem do płaszczyzny psychologicznej i społecznej.

Personalizm jako wehikuł modernizmu

Portal Więź.pl deklaruje jako swój cel:

„personalistyczne spojrzenie na wiarę, kulturę, społeczeństwo i politykę”

Termin „personalizm” stanowi tu eufemizm dla odrzucenia obiektywnego porządku nadprzyrodzonego. Jak trafnie zauważył kard. Alfredo Ottaviani: „Współczesny personalizm to tylko maska dla relatywizmu – podkreśla godność człowieka, by tym skuteczniej odebrać chwałę Bogu”. Pius XII w Humani generis potępił takie próby „przystosowania doktryny katolickiej do filozofii egzystencjalnej”.

W praktyce redakcyjnej Kulczyckiej przejawia się to:

  • Brakiem tekstów o rzeczywistej obecności Chrystusa w Eucharystii
  • Milczeniem na temat konieczności nawrócenia dla zbawienia
  • Unikaniem jasnego potępienia herezji współczesnych
  • Promowaniem „duchowości” pozbawionej krzyża i wyrzeczenia

Konsekwencje doktrynalne: od psychologizacji do apostazji

Nominacja Kulczyckiej nie jest przypadkowa, lecz wpisuje się w globalny proces niszczenia resztek katolickiej tożsamości w strukturach posoborowych. Jak przepowiedział Pius IX w Syllabusie (pkt 80): „Rzymski papież może i powinien pogodzić się z postępem, liberalizmem i współczesną cywilizacją” – co właśnie obserwujemy w działalności portalu Więź.pl.

Teologiczne implikacje tego kierunku są katastrofalne:

Element doktryny Deformacja w ujęciu Więź.pl
Kapłaństwo jako character indelibilis Funkcja społeczno-terapeutyczna
Grzech jako zniewaga Boga Trauma psychologiczna
Łaska uświęcająca Dobrostan emocjonalny
Krzyż jako narzędzie zbawienia Symbol cierpienia do przezwyciężenia

Kulczycka w wywiadzie stwierdza: „Wielki jest dziś deficyt wysłuchania”. Tymczasem katolik wie, że prawdziwym problemem jest deficyt słuchania Boga („Słuchaj, Izraelu…” Pwt 6,4). Współczucie bez nawrócenia to jedynie palliattivum – duchowa homeopatia dla dusz skazanych na wieczną zatratę.

W świetle niezmiennego Magisterium działalność nowej redaktorki Więź.pl stanowi kolejny krok w realizacji programu potępionego przez św. Piusa X: „Moderniści dążą do zastąpienia religii objawionej religią naturalną, gdzie Chrystus jest tylko symbolem ludzkich aspiracji” (Pascendi, 39).


Za artykułem:
Agata Kulczycka redaktorką portalu Więź.pl
  (wiez.pl)
Data artykułu: 12.01.2026

Więcej polemik ze źródłem: wiez.pl
Podziel się tą wiadomością z innymi.
Pin Share

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.