Kolumbia: Biskupi w służbie rewolucyjnego chaosu
Portal eKAI (13 stycznia 2026) relacjonuje apel kolumbijskich „biskupów” domagających się zaprzestania porwań przez lewicowe organizacje partyzanckie. W obliczu chaosu po amerykańskiej interwencji w Wenezueli, struktury posoborowe proponują dialog z przestępcami, całkowicie przemilczając fundamentalne zasady katolickiej nauki społecznej.
Zdrada misji Kościoła
„Biskup” Orlando Olave z „diecezji” Ocaña ogranicza się do żądań uwolnienia policjantów, nie wskazując na źródło zła:
„konieczne jest rozpoczęcie negocjacji przez władze Kolumbii z dowódcami oddziałów partyzanckich”
Tymczasem papież Pius XI w Quas Primas nauczał niezmiennie: „Państwa nie mogą się obejść bez Boga; religią ich – bezbożność i pogarda Boga” (1925). Brak wezwania do podporządkowania się prawowitej władzy i prawu Bożemu demaskuje naturalistyczne oblicze posoborowego „duchowieństwa”.
Ewangelia rewolucji
Relacja bezkrytycznie powtarza terminologię marksistowską, nazywając bandyckie organizacje „Armią Wyzwolenia Narodowego”. Jak przypomina Syllabus błędów Piusa IX: „Błądziłby bardzo, kto odmawiałby Chrystusowi… władzy nad jakimikolwiek sprawami doczesnymi” (pkt 58). Tymczasem „biskup” Barreto z Soachy redukuje rozwiązanie kryzysu do działań policyjnych, ignorując obowiązek publicznego wyznawania wiary przez narody.
Teologia wyzwolenia w nowym przebraniu
Artykuł przemilcza kluczowy fakt: większość tzw. hierarchów kolumbijskich otrzymała „święcenia” w nieważnym posoborowym rycie, co czyni ich jedynie administratorami sekty neokościoła. Gdy Święte Oficjum w Lamentabili potępiło modernistyczne błędy (1907), wyraźnie wskazano, że „Kościół nie może być porównywany do żadnej innej społeczności” (pkt 53). Tymczasem obserwujemy świecką organizację negocjującą z terrorystami, nie zaś Oblubienicę Chrystusa głoszącą Ewangelię Krzyża.
Zatrute źródła
Cała narracja opiera się na założeniu relatywizmu władzy, co Pius XII potępiał jako „zdradę porządku nadprzyrodzonego”. Brak jakiegokolwiek odniesienia do:
- Obowiązku władzy cywilnej do tępienia buntu mieczem sprawiedliwości (Rz 13,4)
- Grzechu komunizmu potępionego w 974 dokumentach przedsoborowych
- Necessitas inculpatae tutelae uprawniającej do obrony przed rewolucjonistami
Podsumowując: sekta posoborowa po raz kolejny objawia swoje prawdziwe oblicze – strażnika „nowego światowego ładu”, gdzie miejsce Krzyża zajmuje czerwona gwiazda rewolucji. Jedynym lekarstwem dla Kolumbii pozostaje powrót pod berło Chrystusa Króla i odrzucenie wszystkich posoborowych herezji.
Za artykułem:
13 stycznia 2026 | 05:00Biskupi wzywają organizacje partyzanckie do zaprzestania porwań obywateli (ekai.pl)
Data artykułu: 13.01.2026
