Portal Catholic News Agency informuje o procesie sądowym toczącym się przed Sądem Najwyższym Kolumbii Brytyjskiej, który ma rozstrzygnąć, czy szpitale katolickie mogą być zmuszone do przeprowadzania eutanazji na swoich oddziałach. Sprawa dotyczy śmierci pacjentki, której odmówiono „medycznie wspomaganego samobójstwa” (MAID) w szpitalu św. Pawła w Vancouver ze względu na katolicką tożsamość placówki.
„Przeniesienie [pacjentki] spowodowało «niepotrzebny ból i cierpienie»” – twierdzi rodzina, argumentując, że polityka pozwalająca instytucjom religijnym na odstępowanie od MAID narusza Kanadyjską Kartę Praw i Wolności.
Centralną osią sprawy jest porozumienie z 1995 r. między rządem Kolumbii Brytyjskiej a podmiotami wyznaniowymi, gwarantujące im prawo do zachowania tożsamości duchowej. Według tej umowy usługi niezgodne z misją religijną placówki są realizowane poprzez transfer pacjentów, a nie na miejscu. Konferencja Episkopatu Kanady w 2023 r. jednoznacznie potwierdziła, że „eutanazja lub wspomagane samobójstwo nie będą wykonywane w organizacjach zdrowotnych o katolickiej tożsamości”.
Naturalistyczna redukcja godności ludzkiego życia
Przedstawiona narracja całkowicie pomija objawione prawdy o nienaruszalności życia ludzkiego (Wj 20,13; Kpł 24,17). Jak nauczał papież Pius XII w przemówieniu do włoskich lekarzy z 13 września 1952 r.: „Żaden człowiek, żadna ludzka władza, żadna nauka, żadne wskazanie medyczne, eugeniczne, społeczne, ekonomiczne czy moralne nie mogą dać wystarczającej podstawy do dysponowania życiem niewinnej istoty ludzkiej”. Tymczasem artykuł traktuje eutanazję jako „usługę zdrowotną”, co stanowi bluźnierczą perwersję pojęcia opieki medycznej.
Relatywizacja języka jako objaw apostazji
Stosowanie eufemizmów takich jak „medyczna pomoc w umieraniu” (MAID) zamiast precyzyjnych terminów „zabójstwo” czy „samobójstwo wspomagane” odsłania modernistyczną strategię relatywizacji zła. Już w 1930 r. papież Pius XI w encyklice Casti connubii przestrzegał przed „nowym językiem, który słowami szlachetnymi i uwodzicielskimi oznacza rzeczy haniebne i nikczemne” (nr 89).
Instytucjonalna apostazja w działaniu
Interwencja tzw. Kanadyjskiego Stowarzyszenia Wolności Obywatelskich (CCLA), kwestionująca prawo instytucji katolickich do kierowania się zasadami wiary, stanowi jawną realizację błędów potępionych w Syllabusie Piusa IX (1864):
„Wolno ludziom prywatnie i publicznie wyrzekać się wiary katolickiej” (błąd 15) oraz „Władza świecka ma prawo wtrącać się w sprawy religii, moralności i duchowego kierownictwa” (błąd 44).
Również argumentacja Brytyjskiego Stowarzyszenia Humanistycznego, domagającego się zerwania umowy z 1995 r., jest żywcem zaczerpnięta z modernistycznej herezji o absolutnej neutralności religijnej państwa, potępionej przez św. Piusa X w encyklice Pascendi dominici gregis jako „zgubna teoria rozdziału Kościoła od państwa” (nr 24).
Teologiczne bankructwo „struktur posoborowych”
Cała sprawa demaskuje duchową pustkę tzw. Konferencji Episkopatu Kanady, która ogranicza się do defensywnego „trzymania się zasad” zamiast głoszenia nieprzedawnionej prawdy o królewskiej godności Chrystusa (Pius XI, Quas primas). Gdyby biskupi wiernie wypełniali nakaz Chrystusa „idźcie i nauczajcie wszystkie narody” (Mt 28,19), nie doszłoby do legalizacji zbrodni eutanazji w 2016 r.
Prawo naturalne kontra „postępowa” tyrania
Spór prawny w Kolumbii Brytyjskiej stanowi namacalny dowód słuszności zasady pomocniczości, o której Pius XI nauczał w encyklice Quadragesimo anno: „Władza powinna pozostawić mniejsze i niższe społeczności do załatwiania tych spraw i zadań, które do nich należą” (nr 79). Przymusowe narzucanie procedur zabójczych instytucjom charytatywnym jest zaprzeczeniem cywilizacji chrześcijańskiej i powrotem do pogańskiego absolutyzmu państwowego.
Jak trafnie zauważa Stowarzyszenie Hospicyjne Delta, prawdziwą wolnością jest możliwość „spędzenia ostatnich dni bez pytania o chęć zakończenia życia”. To prawo do bezpieczeństwa osoby (art. 7 Karty) jest jednak niemożliwe do realizacji w systemie, który zdradził fundamenty prawa naturalnego.
Symptom końca cywilizacji
Sprawa przeciwko szpitalowi św. Pawła nie jest odosobnionym incydentem, lecz logiczną konsekwencją społeczeństwa, które – jak przepowiedział Pius XI w Quas primas – „usunęło Jezusa Chrystusa i Jego najświętsze prawo ze swych obyczajów, z życia prywatnego, rodzinnego i publicznego” (nr 1). Gdy narody wyrzekają się Chrystusa Króla, jedynym „prawem” staje się cywilizacja śmierci.
Za artykułem:
British Columbia Supreme Court to hear challenge over euthanasia at faith-based hospitals (catholicnewsagency.com)
Data artykułu: 12.01.2026
