Ekumeniczna farsa pod płaszczykiem „duchowości”
Portal eKAI (17 stycznia 2026) relacjonuje przygotowania do III Forum „Kierunek Uwielbienie”, gdzie głównymi gwiazdami mają być „kardynał” Grzegorz Ryś, „ks. prof.” Marcin Kowalski oraz świecki Krzysztof Demczuk. Wydarzenie podszyte protestancką retoryką obiecuje „odpowiedź na pytanie, jak uwielbiać Boga w momentach próby”, łącząc w synkretycznym chaosie „teologię, psychologię i codzienne życie”. Już sama ta triada demaskuje naturalistyczną redukcję religii do poziomu terapii życiowej, w jaskrawym sprzeczności z katolicką nauką o nadprzyrodzonym celu człowieka.
Kardynałowie bez mandatu, sakramenty bez łaski
Rozpocznie się ono o godz. 9 Mszą św. w kościele pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Kielcach, sprawowaną pod przewodnictwem kard. Grzegorza Rysia.
Sam fakt, że „msza” pod przewodnictwem uzurpatora w fioletach otwiera to przedsięwzięcie, stanowi świętokradzką parodię Ofiary Kalwarii. Należy przypomnieć nieodwołalne słowa św. Pawła: „Ofiarować będą ofiary duchowe, przyjemne Bogu przez Jezusa Chrystusa” (1 P 2,5 Wlg). Tymczasem Novus Ordo – jak trafnie zauważył abp Marcel Lefebvre – „nie wyraża już wiary Kościoła w rzeczywistą Ofiarę, rzeczywistą Obecność i rzeczywiste Kapłaństwo”. Uczestnictwo w tym pseudoliturgicznym spektaklu jest współudziałem w profanacji.
Psychologia zamiast teologii: bankructwo posoborowej „duchowości”
Organizatorzy deklarują, że forum ma być przestrzenią do „refleksji nad rolą uwielbienia w doświadczeniu cierpienia, niepewności i kryzysu wiary”. W praktyce oznacza to zastąpienie theologia crucis psychologicznym coachingiem. Jak ostrzegał Pius X w Lamentabili Sane: „Dogmaty wiary należy pojmować według ich funkcji praktycznej, tzn. jako obowiązujące w działaniu, nie zaś jako zasady wierzenia” (propozycja 26 potępiona). Tymczasem proponowana formuła to:
- Mieszanie porządku nadprzyrodzonego z naturalnym (grzech pierworodny przemianowany na „kryzys wiary”)
- Relatywizacja cierpienia jako okazji do uświęcenia (zamiast zadośćuczynienia za grzechy)
- Kult emocjonalnych uniesień („uwielbienie z Zespołem «To On»”) zamiast adoracji Najświętszego Sakramentu
„Uwielbienie w ciemności” – czyli kult człowieka bez Boga
Hasło przewodnie „Uwielbię Cię wśród ciemności” stanowi karykaturę biblijnego fiat. Prawdziwy katolik w obliczu próby nie szuka „refleksji nad obecnością Boga w świecie”, lecz:
- Pokutuje za swoje grzechy
- Korzysta z sakramentów pokuty i Eucharystii
- Oddaje się w opiekę Niepokalanej
- Ofiaruje cierpienia w intencji nawrócenia grzeszników
Tymczasem propozycja kieleckiego forum to czysto protestanckie sola experientia, gdzie subiektywne odczucia zastępują obiektywną prawdę. Jak trafnie diagnozował Pius XI w Quas primas: „Im więcej najsłodsze Imię naszego Odkupiciela niegodziwym milczeniem się pomija na międzynarodowych zebraniach i w parlamentach, tym głośniej wyznawać Je należy”. Gdzie w tym programie jest miejsce na kult Chrystusa Króla? Na wynagrodzenie za zniewagi wobec Serca Jezusowego? Na modlitwę o nawrócenie heretyków i schizmatyków?
Gra w „kościół”: aktorzy i scenografia
Obsada wydarzenia mówi sama za siebie:
kard. Grzegorz Ryś, ks. prof. Marcin Kowalski i Krzysztof Demczuk
„Kardynał” Ryś – ikona posoborowego ekumenizmu, który w wywiadzie dla „Więzi” (2019) deklarował: „Nie możemy mówić, że Kościół katolicki jest jedynym Kościołem Chrystusa”. Otwarte zaprzeczenie dogmatowi Extra Ecclesiam nulla salus (Sobór Florencki, 1442).
„Ks. prof.” Kowalski – specjalista od „duchowości” pozbawionej duchowości, gdzie analiza egzegetyczna zastępuje lectio divina, a kerygmatyczne hasła – katechizmową precyzję.
Krzysztof Demczuk – świecki „ekspert” od uwielbieniowej rozrywki, dowód na triumf gitary nad ołtarzem, bębnów nad dzwonkami, emocji nad rozumem.
Posoborowa quinta essentia: od ołtarza do estrady
Finałowe „uwielbienie Boga z Zespołem «To On»” demaskuje prawdziwy cel tego przedsięwzięcia: zastąpić Najświętszą Ofiarę koncertem, kontemplację – emocjonalnym pobudzeniem, ciszę adoracji – hałasem pseudo-modlitewnej rozrywki. To nie przypadek, że event odbywa się w Grand Hotelu – świątynia konsumpcjonizmu jako nowe locus theologicus.
Kiedy Pius X potępiał modernistów w Pascendi, przewidział te właśnie mechanizmy: „Dla modernistów pobożność religijna pochodzi w znacznej części z potrzeby rozszerzenia własnej osobowości w życiu nieznanym”. „Uwielbienie” staje się więc terapią dla zagubionych ego, nie zaś oddaniem czci Trójjedynemu Bogu.
Wierni, czuwajcie!
III Forum „Kierunek Uwielbienie” to więcej niż błąd teologiczny – to systemowa apostazja w działaniu. Spełnia wszystkie kryteria potępione w Syllabusie Piusa IX:
- Mieszanie porządku duchowego ze świeckim (propozycja 55)
- Redukcja religii do „poczucia Bożego” (propozycja 7)
- Odrzucenie społecznego panowania Chrystusa (propozycja 77)
Prawdziwie katolicka odpowiedź na „ciemności” naszych czasów brzmi jednoznacznie: powrót do Triduum Paschalnego sprawowanego według Mszału Piusa V, adoracji w ciszy, różańca odmawianego na kolanach i nieustannego wynagradzania Najświętszemu Sercu. Reszta to diabelski szum zagłuszający wołanie Chrystusa: „Pałajcie gorliwością o dom Boży!” (J 2,17 Wlg).
Za artykułem:
w najbliższym czasie Kielce, 21 lutegoKard. Grzegorz Ryś, ks. prof. Marcin Kowalski i Krzysztof Demczuk gośćmi III Forum „Kierunek Uwielbienie”Gośćmi III Forum Kierunek Uwielbienie”, zaplanowanego w K… (ekai.pl)
Data artykułu: 17.01.2026
