Synkretyzm w służbie globalistycznej utopii

Podziel się tym:

Portal eKAI (17 stycznia 2026) promuje wydanie poznańskiego Kalendarza Trzech Religii jako rzekomego narzędzia dialogu i gościnności. W rzeczywistości mamy do czynienia z jawnym przejawem religijnego indyferentyzmu, potępionego przez niezmienne Magisterium Kościoła. „Błądzeniem jest mniemać, że wszyscy bez wyjątku mogą być zbawieni mocą jakiejkolwiek wiary, byleby tylko ich życie było zgodne z sumieniem i światłem rozumu” – przypominał Leon XIII w encyklice Praeclara gratulationis (1894).


Zdrada wyłączności zbawczej Chrystusa

„Gościnność nie ma ani ceny, ani alternatywy” – stwierdza artykuł.

To typowy sofizmat posoborowego ekumenizmu. Pod płaszczykiem szlachetnej cnoty ukryto herezję równouprawnienia religii. „Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie” (J 14,6) – nauczał Boski Zbawiciel. Św. Pius X w dekrecie Lamentabili potępił tezę, jakoby „dogmaty mogą być pojmowane jako rozwijające się i przekształcające z jednej religii w inną” (propozycja 63). Tymczasem kalendarz:

  • Utożsamia chrześcijaństwo z sektami protestanckimi i schizmatyckimi
  • Przedstawia islam jako równoległą drogę zbawienia
  • Pomija fakt odrzucenia Mesjasza przez judaizm talmudyczny

Jak zauważył św. Robert Bellarmin: „Kościół jest konieczny do zbawienia jak arka Noego. Ci, którzy do niej nie weszli, zginęli w potopie” (De Controversiis, t. III).

Fałszywa eklezjologia w praktyce

Współtwórca projektu, „o.” Marcin Wrzos (oblata), deklaruje: „Dziś ta sama Ewangelia wzywa nas do przyjmowania uchodźców i migrantów”. Tu właśnie tkwi sedno problemu – redukcja misji Kościoła do socjalnego aktywizmu. Pius XI w Quas Primas nauczał: „Królestwo Chrystusa obejmuje wszystkich ludzi – czy to jednostki, czy rodziny, czy państwa – gdyż ludzie w społeczeństwach zjednoczeni nie mniej podlegają władzy Chrystusa jak jednostki”. Tymczasem:

  1. Żaden z cytowanych „przywódców religijnych” nie wspomina o obowiązku nawrócenia na katolicyzm
  2. Mufti Youssef Chadid przedstawia islam jako „dar” i „okazję do wzajemnego ubogacenia” – co stanowi jawne zaprzeczenie dogmatu Extra Ecclesiam nulla salus
  3. Przewodnicząca gminy żydowskiej Alicja Kobus relatywizuje pojęcie gościnności, usuwając jego chrystologiczny wymiar

Polityczny wymiar apostazji

Artykuł ujawnia ścisły związek między „dialogiem międzyreligijnym” a globalistyczną agendą:

  • Kalendarz trafił do antypapieża Leona XIV, heretyckich struktur UE i ONZ
  • Wiceprezydent Poznania otwarcie deklaruje: „Gościnność to wartość, która szczególnie dobrze opisuje Poznań – miasto otwarte, różnorodne” – co stanowi adaptację masońskiej zasady „jedności w różnorodności”
  • Finansowanie projektu przez samorząd łamie zasadę pomocniczości państwa wobec Kościoła

Św. Pius X w Lamentabili potępił tezę, że „Kościół nie może skutecznie bronić etyki ewangelicznej, ponieważ niezmiennie trwa przy swych poglądach” (propozycja 63). Tymczasem poznański kalendarz dowodzi, iż moderniści właśnie „zepsuli winnicę Pańską” (Iz 5:1-7), zastępując Ewangelię polityczną poprawnością.

Milczenie o grzechu i nawróceniu

Najjaskrawszą cechą omawianego projektu jest całkowite pominięcie:

  • Grzechu pierworodnego jako źródła podziałów między ludźmi
  • Potrzeby sakramentalnego życia łaską jako fundamentu prawdziwej jedności
  • Obowiązku misyjnego wynikającego z nakazu Chrystusa: „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody” (Mt 28:19)

Jak stwierdził papież Pius IX w Syllabus Errorum: „Błądem jest twierdzenie, że protestantyzm jest jedynie inną formą tej samej prawdziwej religii chrześcijańskiej” (propozycja 18). Tym bardziej dotyczy to religii niechrześcijańskich!

Podsumowanie: triumf apostazji

Kalendarz Trzech Religii stanowi modelowy przykład posoborowej rewolucji:

  1. Zastąpienie katolickiej Societas Perfecta świecką utopią wielokulturowości
  2. Redukcja religii do etycznego humanizmu pozbawionego nadprzyrodzonych celów
  3. Kolaboracja z siłami antychrystusowymi (ONZ, UE) pod pozorem „budowania mostów”

Niech ostatnie słowo należeć będzie do św. Pawła: „Nie chodźcie w obcym jarzmie z niewiernymi! Cóż bowiem ma wspólnego sprawiedliwość z nieprawością? Albo jakaż społeczność światłości z ciemnością?” (2 Kor 6:14).


Za artykułem:
17 stycznia 2026 | 15:28Kalendarz Trzech Religii trafił do osobistości polskich i zagranicznych
  (ekai.pl)
Data artykułu: 17.01.2026

Więcej polemik ze źródłem: ekai.pl
Podziel się tą wiadomością z innymi.
Pin Share

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.