Portal Gość Niedzielny informuje o 35. rocznicy przywrócenia Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego, czemu towarzyszyć mają uroczystości z udziałem „bpa polowego” Wiesława Lechowicza. Według relacji, obecnie służy 134 „księży kapelanów”, a kolejnych siedmiu kleryków przygotowuje się do tej posługi w „metropolitalnym seminarium duchownym” w Warszawie. „Bp” Lechowicz podkreśla konieczność psychologicznego przygotowania duchownych do pracy z „kruchymi psychicznie” żołnierzami oraz wspomina o wyzwaniach związanych z laicyzacją i technologią.
Pseudosakralizacja antykatolickiej struktury
Przywracanie przez „Jana Pawła II” w 1991 roku Ordynariatu Polowego stanowi akt uzurpacji, gdyż de iure nie posiadał on władzy ustanawiania jakichkolwiek struktur kościelnych. Jak naucza Sobór Watykański I: „Jeśliby ktoś powiedział, że nie jest z ustanowienia samego Chrystusa Pana, to znaczy z prawa Boskiego, aby święty Piotr miał wieczystych następców w prymacie nad całym Kościołem, albo że Rzymski Papież nie jest następcą świętego Piotra w tymże prymacie – niech będzie wyklęty” (Konst. dogm. Pastor aeternus, rozdz. 2). Skoro zaś „Jan Paweł II” i jego następcy są jedynie antypapieżami, wszelkie ich decyzje prawne są ipso facto nieważne.
„Po odzyskaniu przez Polskę suwerenności papież Jan Paweł II dekretem z 21 stycznia 1991 r. przywrócił Ordynariat Polowy Wojska Polskiego”
Twierdzenie, jakoby antypapież mógł cokolwiek „przywrócić” w Kościele, stanowi herezję przeciwko nieomylnemu nauczaniu o nieprzerwalnej sukcesji apostolskiej. Jak zauważa św. Robert Bellarmin: „Jawny heretyk nie może być Papieżem, ponieważ nie jest członkiem Kościoła” (De Romano Pontifice, II, 30).
Naturalistyczna redukcja kapłaństwa
Opisywana formacja „kapelanów” całkowicie pomija nadprzyrodzony cel kapłaństwa, sprowadzając go do funkcji psychospołecznej:
„Aby kapelani mogli sprostać stojącym przed nimi zadaniom, organizujemy dla nich kursy i szkolenia psychologiczne. Część z kapelanów podejmuje także studia podyplomowe z tego zakresu”
Tymczasem Sobór Trydencki definiuje kapłaństwo jako „ofiarę przebłagalną za żywych i umarłych” (Sesja XXII, kan. 2), zaś Katechizm Rzymski podkreśla: „Kapłan jest ustanowiony dla ludzi w sprawach odnoszących się do Boga” (cz. II, rozdz. 7, 23). Psychologizacja posługi stanowi jawną zdradę katolickiej koncepcji kapłaństwa na rzecz modernistycznej herezji.
Masonizacja struktur kościelnych
Wspomniane w artykule powiązania z NATO i instytucjami międzynarodowymi odsłaniają prawdziwy charakter tej posługi:
„kapelani służą w Polskich Kontyngentach Wojskowych poza granicami kraju oraz w Brukseli i Strasburgu”
Jak ostrzegał św. Pius X w encyklice Pascendi dominici gregis: „Moderniści usiłują wnieść do Kościoła zasadę i prawa laickiego państwa” (cz. II). Służba „kapelanów” w strukturach globalistycznych realizuje masoński postulat „pokoju światowego” przeciwko katolickiej nauce o Christus Rex.
Zdrada misji ewangelizacyjnej
„Bp” Lechowicz przyznaje:
„Żołnierze nie potrzebują w osobie księdza kolegi, tylko oczekują, że będzie dla nich ojcem duchowym, pasterzem”
Lecz jednocześnie relatywizuje kapłańską misję, stawiając na równi:
„duchownych Kościoła Grecko-Katolickiego”
Co stanowi jawne pogwałcenie kanonu 1258 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r., zabraniającego „czynnej wspólnoty w świętych obrzędach z heretykami i schizmatykami”. To nie „ekumenizm”, lecz zdrada obowiązku nawracania innowierców.
Pseudopowołania w służbie antykościoła
Podawane liczby „powołań” (7 kleryków) należy oceniać przez pryzmat kryzysu spowodowanego apostazją posoborową. Jak nauczał Pius XII w Sacra virginitas: „Tam gdzie panuje czystość obyczajów i nienaruszona wiara, tam nie brakuje szlachetnych dusz, które poświęcają się Bogu”. Fakt, że kandydaci rekrutują się głównie z parafii cywilnych, dowodzi zerwania z tradycyjną formacją klerycką.
Wojsko jako narzędzie nowego światowego ładu
Współpraca z Wojskami Obrony Terytorialnej i służbami granicznymi uczestniczącymi w łamaniu praw naturalnych uchodźców stanowi moralne uwikłanie. Jak przypomina Pius XII: „Naród, który grozi wojną albo jej nieuniknioną koniecznością usprawiedliwia swoje militarystyczne przygotowanie, jest winny zbrodni przeciwko ludzkości” (Orędzie bożonarodzeniowe 1956).
Ordynariat Polowy w obecnym kształcie nie ma nic wspólnego z katolicką tradycją duszpasterstwa wojskowego, będąc narzędziem laicyzacji i implementacji modernistycznych idei w struktury militarne. Jak nauczał Pius XI w Quas Primas: „Pokój Chrystusa może zapanować jedynie w królestwie Chrystusa” – nie zaś w służbie globalistycznych organizacji i antykatolickich rządów.
Za artykułem:
Bp polowy Wojska Polskiego: nie brakuje księży chętnych do służby w wojsku (gosc.pl)
Data artykułu: 18.01.2026
