Portal Episkopat.pl, oficjalny organ komunikacji polskiej konferencji „biskupów”, poinformował 15 stycznia 2026 roku o rzekomej nominacji „arcybiskupa” Mirosława Adamczyka na „nuncjusza apostolskiego” w Albanii. Decyzję tę przypisuje się bergogliońskiemu antypapieżowi, kontynuującemu demontaż ostatnich pozorów katolickiej tożsamości w strukturze okupującej Watykan.
Nieważność sakramentalna i prawna „nominacji”
„Arcybiskup” Adamczyk, wyświęcony w 2004 roku, jest produktem całkowicie unieważnionego porządku sakramentalnego po soborowej rewolucji. Jak stwierdza bulla św. Piusa V Quo primum tempore, święcenia udzielane poza tradycyjnym rytykiem są z samej swej natury nieważne. Tym samym cała 33-letnia „kariera dyplomatyczna” w „nuncjaturach” w Panamie, Argentynie i obecnie Albanii stanowi jedynie simulacrum katolickiej posługi.
„Każdy urząd staje się wakujący na mocy samego faktu […] jeśli duchowny publicznie odstępuje od wiary katolskiej” (Kanon 188.4 KPK 1917)
Nominacja ta narusza także fundamentalne zasady prawa kanonicznego. Albania, jako kraj gdzie „religia katolicka została zepchnięta do rangi sekty przez dekady komunistycznych prześladowań” (Pius XI, Divini Redemptoris), wymagałaby autentycznego pasterza, a nie funkcjonariusza modernistycznej struktury.
Bergogliońska strategia antyewangelizacji
Wybór Albanii jako miejsca „misji” Adamczyka nie jest przypadkowy. Kraj ten, gdzie katolicy stanowią zaledwie 10% populacji, od lat jest poligonem doświadczalnym ekumenicznego synkretyzmu. W 2014 roku bergoglioński poprzednik obecnego antypapieża odwiedził Tiranie, ogłaszając: „Niech nikt nie uważa się za prawdziwego Boga!” – co stanowiło jawne zaprzeczenie słowom Chrystusa: „Ja jestem drogą, prawdą i życiem” (J 14,6).
„Abp” Adamczyk, wierny tej linii, podczas „posługi” w Argentynie współorganizował skandaliczne spotkania międzyreligijne w „Świątyni Społecznej” w Buenos Aires – miejscu praktyk buddyjskich, żydowskich i islamskich. Jego „misja” w Albanii z pewnością przyspieszy proces zamiany katolicyzmu w „religię obywatelską” pozbawioną nadprzyrodzonych celów.
Episkopat.pl jako tuba propagandowa
Komunikat portalu Episkopat.pl, redagowany przez „księży” z Instytutu Gość Media, stanowi klasyczny przykład fałszywej narracji pojednania z apostazją. Użycie tytułów „arcybiskup”, „nuncjusz apostolski” czy „Santo Padre” bez cudzysłowów nadaje pozory legalności całkowicie nieważnym aktom prawnym.
Wspomnienie o „33 latach służby w dyplomacji watykańskiej” jedynie potwierdza, że Adamczyk jest homo novus posoborowego establishmentu – człowiekiem całkowicie wykorzenionym z katolickiej Tradycji, wyszkolonym w sztuce relatywizacji dogmatów pod płaszczykiem „dialogu” i „inkulturacji”
Albańska Golgota w rękach modernizmu
Historia katolicyzmu w Albanii to dzień męczenników takich jak abp Vinçenc Prennushi, rozstrzelany w 1949 roku za odmowę współpracy z reżimem Envera Hoxhy. Tym tragicznym kontrastem wobec obecnej nominacji jest fakt, że współcześni „duchowni” współpracują z tymi samymi siłami, które niegdyś mordowały wyznawców Chrystusa Króla.
Większość „biskupów” działających obecnie w Albanii to produkty posoborowych seminariów, gdzie „naucza się religii naturalnej z pominięciem konieczności łaski” (św. Pius X, Lamentabili sane, potępienie błędu 58). Ich „duszpasterstwo” ogranicza się do humanitarnej filantropii, całkowicie pomijającej konieczność metanoia i życia w stanie łaski uświęcającej.
W tej sytuacji nominacja Adamczyka przypomina wysłanie komisarza politycznego, którego zadaniem jest nadzorować ostateczną likwidację resztek katolickiej tożsamości w kraju, który niegdyś wydał tylu świętych wyznawców.
Jedyna droga ocalenia
Wobec tej kolejnej „nominacji” w łańcuchu bergogliońskiej destrukcji, katolicy w Polsce i Albanii winni pamiętać słowa św. Pawła: „Nie dajcie się wprząc w nierówne jarzmo z niewiernymi! Alboż bowiem jakaś wspólność między sprawiedliwością a nieprawością?” (2 Kor 6,14).
Prawdziwy Kościół Chrystusowy trwa jedynie tam, gdzie sprawowana jest Najświętsza Ofiara w rycie trydenckim, głoszona jest niezmienna doktryna wiary i gdzie biskupi zachowali sukcesję apostolską poza posoborową pseudohierarchią. Wszelka współpraca z „nuncjuszami” nowego typu stanowi współudział w „ohydzie spustoszenia” (Mt 24,15) zasiadającej w miejscu świętym.
Za artykułem:
L'arcivescovo Mirosław Adamczyk è stato nominato nunzio apostolico in Albania (episkopat.pl)
Data artykułu: 15.01.2026
