Ekumeniczna profanacja w łódzkiej „archikatedrze” – duchowa zdrada pod płaszczykiem modlitwy

Portal eKAI (19 stycznia 2026) relacjonuje bluźnierczą inscenizację w łódzkiej „archikatedrze” pw. św. Stanisława Kostki, gdzie pod przewodnictwem „biskupa” Zbigniewa Wołkowicza odbyła się pseudo-eucharystia inaugurująca Dni Modlitw o Jedność Chrześcijan. Wśród uczestników znaleźli się duchowni schizmatyckich wspólnot protestanckich, zaś homilię wygłosił luterański „ksiądz” Michał Makula z tzw. Polskiej Rady Ekumenicznej – organizacji potępionej już przez św. Piusa X w encyklice Pascendi Dominici gregis jako narzędzie modernistycznej infiltracji.

„Jedność Kościoła nie polega na tym, że wszyscy mówimy jednym głosem o sobie, ale że potrafimy razem wskazać na Chrystusa” – mówił podczas kazania Makula, dodając: „Podzielone świadectwo traci czytelność”.

Bluźniercza redukcja jedności do naturalistycznej zgody

Przedstawiona przez luterańskiego kaznodzieję wizja „jedności” stanowi jawne odrzucenie katolickiego dogmatu o Extra Ecclesiam Nulla Salus. Jak uczył nieomylnie papież Pius IX w encyklice Quanto conficiamur moerore: „Wiara katolicka głosi, że poza Kościołem Apostolskim Rzymskim nikt nie może być zbawiony. Jest to jedyna arka zbawienia. Kto się do niej nie dostanie, zginie w potopie”. Tymczasem Makula, cytując heretycką Kartę Ekumeniczną, głosi relatywizm doktrynalny sprzeczny z nauczaniem św. Pawła: „Jedna wiara, jeden chrzest, jeden Bóg i Ojciec wszystkich” (Ef 4,5-6 Wlg).

„Biskup” Wołkowicz, witając uczestników, podkreślił znaczenie „niedawno podpisanej Karty Ekumenicznej” – dokumentu będącego kwintesencją apostazji, gdyż stawia on na równi prawdziwy Kościół Chrystusowy z sektami odrzucającymi Najświętszą Ofiarę, prymat Piotrowy i sakramentalny charakter kapłaństwa.

Komunia świętokradztwa i zdrada katolickiej tożsamości

Szczególnie odrażający był opis liturgii, podczas której:

• czytania „ze Starego i Nowego Testamentu” odczytywali przedstawiciele sekt protestanckich – co stanowi jawne pogwałcenie kanonu 1399 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r. zakazującego współudziału heretyków w czynnościach świętych
• odmawiano „Apostolskie Wyznanie Wiary” – pomijając oczywiście kluczowe dla katolickiej ortodoksji sformułowanie „wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół”
• wspólnie przekazywano „znak pokoju” – co w kontekście obecności heretyków staje się aktem fałszywej komunii duchowej

Całość dopełniła zapowiedź „Europejskiego Spotkania Młodych Taizé” – masońskiej inicjatywy promującej synkretyzm religijny pod płaszczykiem „duchowości”. Jak trafnie zauważył już w 1928 r. papież Pius XI w encyklice Mortalium Animos: „Czy może być większa sprzeczność, niż twierdzenie, że Chrystus z woli Bożej założył wiele różnych Kościołów? Ci, którzy tak utrzymują, wyrzekają się wiary w jednego Kościoła”.

Duchowa trucizna posoborowej apostazji

Opisywana profanacja stanowi logiczną konsekwencję soborowej rewolucji, która:

1. Zastąpiła „powrót heretyków do jedynego Kościoła” (Leon XIII, Satis Cognitum) dialogiem opartym na fałszywej równości
2. Porzuciła dogmat o konieczności przynależności do Kościoła Katolickiego do zbawienia (Bonifacy VIII, Unam Sanctam)
3. Przyjęła protestancką koncepcję „wspólnego kapłaństwa”, negującą charakter sakramentalny święceń

Jak ostrzegał św. Robert Bellarmin w De Romano Pontifice: „Ci, którzy utrzymują, że heretycy są członkami Kościoła, sami stają się heretykami”. Tymczasem „administrator” Wołkowicz nie tylko nie broni owczarni przed wilkami, ale zaprasza ich do ołtarza – zdradzając tym samym swój brak ważnej misji kanonicznej.

Jedyna prawdziwa odpowiedź: powrót do niezmiennej wiary

W obliczu tej duchowej katastrofy jedynym ratunkiem pozostaje:

• Całkowite odrzucenie ekumenicznej herezji i powrót do zasady „Omnia instaurare in Christo” (Ef 1,10 Wlg)
• Odrzucenie posoborowych pseudo-sakramentów, w tym zwłaszcza nowej „mszy” paula VI
• Trwanie przy prawdziwej Ofierze Mszy Świętej Wszechczasów, gdzie kapłan składa bezkrwawą Ofiarę na ołtarzu, a nie przy „stole zgromadzenia”

Jak uczył papież Pius XI w Quas Primas: „Pokój Chrystusowy może zapanować tylko w Królestwie Chrystusowym. Tego pokoju nie przyniosą żadne układy polityków czy dialogi apostatów”. Dopóki zaś „duchowni” pokroju Wołkowicza będą wyprawiali takie heretyckie misteria, dopóty Łódzka „archikatedra” pozostanie jedynie teatralną sceną dla zdrady Krzyża.

Za artykułem:
łódzka Jedno Ciało, Jeden Duch. Łódzka inauguracja Dni Modlitw o Jedność Chrześcijan   (ekai.pl)
Data artykułu: 19.01.2026

Podziel się tą wiadomością z innymi.