Portal eKAI informuje o rzekomo ekumenicznym nabożeństwie w archikatedrze wrocławskiej, zorganizowanym na zaproszenie metropolity wrocławskiego „abp.” Józefa Kupnego. W wydarzeniu uczestniczyli przedstawiciele struktur posoborowych („Kościół rzymskokatolicki”), schizmatyckich wspólnot prawosławnych, sekty polskokatolickiej oraz protestanckich denominacji, w tym luterańskiej. „Homilię” wygłosił „bp.” Marcin Orawski, zwierzchnik Kościoła ewangelicko-augsburskiego.
Zdrada katolickiej misji
„Abp.” Kupny stwierdził: „Jedność jest darem Pana Boga i o ten dar prosimy. Może czasem do niego nie dorastamy, ale Jezus widzi nasze gorące serca i nasze wysiłki”. To jawne zaprzeczenie nauczania papieża Piusa XI, który w encyklice Mortalium animos (1928) potępiał podobne praktyki: „Jedność nie może powstać inaczej jak przez zapewnienie powrotu błądzących do jedynego prawdziwego Kościoła Chrystusowego” (AAS 20, 1928, s. 24). Brakuje tu żadnego wezwania do nawrócenia – podstawowego obowiązku katolickiego pasterza (Mk 16,15).
„Hierarcha” posoborowy posunął się do bluźnierczego porównania: „Chrystus zaczynał z dwunastoma apostołami, a Ewangelia dotarła na cały świat”. Tym samym zrównał świętych Apostołów – fundamenty jedynego Kościoła (Ef 2,20) – z heretyckimi wspólnotami odrzucającymi prymat Piotrowy i Najświętszą Ofiarę.
Protestancka „homilia” w katolickiej świątyni
„Czy to tylko styczniowy rytuał, kurtuazja, do której przywykliśmy?” – pytał retorycznie „bp.” Orawski, sugerując głębszy sens tego zgorszenia.
Jego wystąpienie stanowiło jawną wykładnię indifferentyzmu religijnego: „Nie możemy udawać, że różnic nie ma. Ale głębiej leży fundament – Chrystus”. To dokładne odwrócenie katolickiej zasady extra Ecclesiam nulla salus, potwierdzonej przez papieża Bonifacego VIII w bulli Unam Sanctam (1302): „Poza Kościołem nie ma ani zbawienia, ani odpuszczenia grzechów” (Denz. 468).
Protestancki kaznodzieja posunął się dalej, twierdząc: „Jedność nie jest układem. Jest duchową siłą i ukojeniem”. Tym samym sprowadził nadprzyrodzoną jedność Mistycznego Ciała Chrystusa do subiektywnego doświadczenia – co papież św. Pius X w encyklice Pascendi (1907) określił jako zasadniczy błąd modernizmu: „Wiara […] zawiera się w uczuciu” (Denz. 2075).
Katedra jako forum synkretyzmu
Fakt, że schizmatyccy i heretyccy przywódcy przemawiali w katolickiej świątyni, stanowi jawne pogwałcenie kanonu 1258 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r.: „Nie wolno wiernym w jakikolwiek sposób czynnie uczestniczyć w obrzędach heretyckich”. „Msza” posoborowa, w której uczestniczyli „duchowni”, sama w sobie jest nieważna ze względu na celibatyczne zmiany kanonu rzymskiego, ale samo miejsce pozostaje poświęcone Bogu – tym większe więc świętokradztwo.
Portal przemilczał kluczowy fakt: uczestnictwo w tego typu zgromadzeniach stanowi ciężki grzech przeciwko cnocie wiary (KKK przedsoborowy, § 885) i podlega ekskomunice latae sententiae zgodnie z prawem kanonicznym św. Piusa X. Brak jakiegokolwiek ostrzeżenia dla wiernych świadczy o apostazji autorów.
Zgoda na herezję jako „dojrzałość”
„Apostoł Paweł nie prosi o ujednolicenie ani o rezygnację z tożsamości. Prosi o dojrzałość” – przekonywał „bp.” Orawski, relatywizując dogmaty wiary.
Tymczasem św. Paweł wyraźnie nakazywał: „A heretyka po pierwszym i drugim upomnieniu unikaj” (Tt 3,10 Wlg). „Dojrzałość” w rozumieniu protestanckim oznacza akceptację błędów – co papież Grzegorz XVI w encyklice Mirari vos (1832) nazwał „szaleństwem głoszenia wolności sumienia” (Denz. 1613).
Artykuł kończy się bluźnierczym wezwaniem „biskupa” Orawskiego: „Ludzie poszukujący nie potrzebują kolejnych sporów. Potrzebują zobaczyć odblask Chrystusa”. To jawny atak na obowiązek obrony wiary (1 P 3,15) i potwierdzenie słów Piusa IX z Syllabusa błędów (1864): „Człowiek może znaleźć drogę wiecznego zbawienia i osiągnąć wieczne zbawienie w każdej religii” – błąd potępiony w punkcie 16 (Denz. 1716).
Podsumowując, opisane wydarzenie to nie „modlitwa o jedność”, lecz rytuał apostazji. Jak ostrzegał papież św. Pius X: „Moderniści starają się zniszczyć cały katolicyzm” (Przysięga antymodernistyczna, 1910). Wrocławska katedra stała się sceną tej destrukcji.
Za artykułem:
19 stycznia 2026 | 21:17Wrocław – ekumeniczna modlitwa o jedność (ekai.pl)
Data artykułu: 19.01.2026
