Portal LifeSiteNews relacjonuje szokujące oświadczenia Marka Carneya, uzurpującego urząd premiera Kanady, który podczas wizyty w komunistycznych Chinach stwierdził, iż relacje jego kraju z reżimem w Pekinie są „bardziej przewidywalne” niż ze Stanami Zjednoczonymi za prezydentury Donalda Trumpa. Carney, w jawnym oderwaniu od katolickiej nauki społecznej, wychwalał przywództwo dyktatora Xi Jinpinga, zapowiadając współtworzenie „Nowego Porządku Świata” – koncepcji od wieków potępianej przez Magisterium Kościoła jako narzędzie masońskiej rewolucji.
Naturalistyczna zdrada chrześcijańskich korzeni
Wypowiedź pseudo-premiera stanowi wymowny przykład całkowitego odrzucenia principiorum catholicorum (zasad katolickich) na rzecz relatywizmu i utylitaryzmu. Carney otwarcie przyznał: „Jeśli chodzi o sposób, w jaki nasze relacje rozwijały się w ostatnich miesiącach z Chinami, są bardziej przewidywalne i widzisz rezultaty”. Tym samym kanadyjski przywódca postawił kryterium pragmatycznej efektywności ponad niezmiennym prawem moralnym, które zabrania współpracy z reżimami systematycznie prześladującymi Kościół Katolicki.
„Wraz z USA nasze relacje, to nie jest żadna nowość, są znacznie bardziej wieloaspektowe, znacznie głębsze, znacznie szersze niż z Chinami” – tłumaczył Carney dziennikarzom.
Paradoksalnie, jeszcze w kwietniu 2025 roku ten sam polityk określał Chiny jako „numer jeden zagrożenia bezpieczeństwa” dla Kanady. Ta diametralna zmiana stanowiska demaskuje duchową schizofrenię współczesnych przywódców, pozbawionych zakorzenienia w Objawionym Porządku. Jak nauczał Pius XI w encyklice Quas Primas: „Królestwo Odkupiciela naszego obejmuje wszystkich ludzi – jak o tym mówi nieśmiertelnej pamięci Poprzednik nasz, Leon XIII – tak, iż najprawdziwiej cały ród ludzki podlega władzy Jezusa Chrystusa”.
„Nowy Porządek Świata” jako antyteza Królestwa Chrystusowego
Szczególnie bluźnierczy charakter ma deklaracja Carneya, iż Kanada i Chiny współpracując „mogą być partnerami strategicznymi w kwestiach bezpieczeństwa”, co rzekomo „nastawia nas na Nowy Porządek Świata”. Koncepcja ta, promowana przez masonerię od czasów rewolucji francuskiej, stanowi jawną rebelię przeciwko Regnum Christi (Królestwu Chrystusa). Już w 1864 roku Pius IX w Syllabusie błędów potępił tezę, że „Kościół powinien pogodzić się z postępem, liberalizmem i nowoczesną cywilizacją” (punkt 80).
Carney, wychwalając przywództwo Xi Jinpinga, gloryfikuje tym samym system odpowiedzialny za:
- Systematyczne niszczenie podziemnego Kościoła katolickiego
- Prześladowania wiernych odmawiających przystąpienia do państwowego „Stowarzyszenia Patriotycznego”
- Masowe aborcje i przymusową sterylizację w ramach polityki „jednego dziecka”
Jak przypomina św. Pius X w encyklice Pascendi Dominici gregis: „Moderniści starannie unikają wszelkiego uznania jakiegokolwiek autorytetu lub jakiejkolwiek władzy w Kościele – czy to nauczającej, czy rządzącej”. Właśnie tę postawę ucieleśnia Carney, przedkładając „przewidywalność” tyranii nad zasadę non possumus (nie możemy) wobec zła.
Geopolityczna apostazja Zachodu
Fakt, iż amerykański prezydent Donald Trump nie potępił działań Carneya, komentując jedynie: „Jeśli możesz zawrzeć umowę z Chinami, powinieneś to zrobić”, ukazuje całkowity upadek moralny tzw. świata zachodniego. Brakuje tu nawet cienia reakcji na doniesienia o chińskiej ingerencji w kanadyjskie wybory w 2019 i 2021 roku – fakt potwierdzony przez oficjalną komisję śledczą.
W świetle katolickiej nauki społecznej, współpraca z reżimem jawnie zwalczającym religię stanowi cooperatio formalis in malo (formalną współpracę w złu). Jak nauczał Leon XIII w Immortale Dei: „Państwo, odstępując niestety od świętej wiary chrześcijańskiej, która jest główną i najpewniejszą podporą rządów, sądziło, że może się obejść bez Boga”.
Epoka współczesna, w której przywódcy nominalnie chrześcijańskich narodów wolą „przewidywalność” krwawej dyktatury nad obronę zasad Dekalogu, stanowi spełnienie proroctwa z encykliki Quas Primas: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa – jak żaliliśmy się – usunięto z praw i z państw i gdy już nie od Boga, lecz od ludzi wywodzono początek władzy, stało się, iż zburzone zostały fundamenty pod tąż władzą”.
Kanadyjska zdrada własnych chrześcijańskich korzeni na ołtarzu „przewidywalnej” współpracy z prześladowcami Kościoła stanowi wymowny znak czasów – ostateczny upadek narodów, które odwróciły się od swego prawdziwego Króla, Chrystusa Pana.
Za artykułem:
Carney calls Canada’s relationship with China more ‘predictable’ than with US under Trump (lifesitenews.com)
Data artykułu: 20.01.2026
