Portal LifeSiteNews (20 stycznia 2026) relacjonuje wystąpienie Jasona Jonesa, który opisuje rzekome „okrucieństwa” izraelskich żołnierzy wobec palestyńskich chrześcijan:
żołnierze niszczący figury Marji i krucyfiksy w domach chrześcijańskich, tańczący w damskiej bieliźnie na tle zbezczeszczonych przedmiotów kultu
. Aktywista określa „chrześcijański syjonizm” mianem „pogańskiego kultu wojny”, zarzucając mu apostazję przez odrzucenie Chrystusa jako wypełnienia proroctw Starego Testamentu. Materiał promuje petycję do Kongresu USA w sprawie ochrony mienia chrześcijan w Ziemi Świętej.
Naturalistyczne zawężenie misji Kościoła
Choć Jones słusznie demaskuje idola syjonistycznej ideologii, jego analiza grzeszy redukcją problemu do płaszczyzny czysto politycznej. Brakuje fundamentalnego osadzenia w doktrynie Regni socialis Christi (Społecznego Królestwa Chrystusa) nauczanej przez Piusa XI w Quas Primas:
„Państwa i narody mają obowiązek publicznej czci i posłuszeństwa Chrystusowi Królowi”
. W miejsce nadprzyrodzonej wizji Krzyża jako jedynego źródła pokoju, mamy tu jedynie płytką retorykę „praw człowieka” – modernistyczny substytut Bożego prawa.
Syjonizm jako apostazja w świetle Magisterium
Potępienie syjonizmu przez Jonesa, choć zasadne, nie siega korzeni problemu. Już w 1904 r. Święte Oficjum pod Piusem X wydało dekret De non recipiendis sionistis, zakazujący katolikom wspierania ruchu syjonistycznego. Pius XI w Mit brennender Sorge (1937) potępił bałwochwalczy kult rasy i krwi, zaś Pius XII w przemówieniu do pielgrzymów palestyńskich (1949) podkreślał:
„Kościół strzeże świętości Ziemi Świętej jako dziedzictwa całego chrześcijaństwa, nie zaś przywileju jakiejkolwiek grupy etnicznej”
.
Syjonistyczne brednie o „powrocie Żydów do Palestyny” jako wypełnieniu proroctw stanowią jawną herezję, gdyż – jak uczy św. Paweł – vera circumcisio (prawdziwym obrzezaniem) jest Chrzest (Kol 2,11-12). „Izrael według ciała” (1 Kor 10,18) utracił status ludu wybranego na rzecz Kościoła katolickiego – Verus Israel (Prawdziwego Izraela). Każda próba wskrzeszania judaistycznych miraży to zdrada Krzyża.
Fałszywy prorok w służbie globalizmu
Jones, choć trafnie piętnuje syjonistyczne ekscesy, sam reprezentuje neokonserwatywną odmianę rewolucji antykatolickiej. Jego organizacja „Movie to Movement” promuje amerykański mesjanizm i „prawa człowieka” – świeckie bożyszcza potępione w Syllabusie bł. Piusa IX (1864):
„Państwo jako źródło wszelkich praw nie podlega żadnym ograniczeniom” (pkt 39)
. Wzywanie Kongresu USA do interwencji to kolejny przejaw protestanckiej herezji cuius regio, eius religio – uznania władzy świeckiej za rozstrzygającą w sprawach religijnych.
Prawdziwie katolicka odpowiedź na konflikt bliskowschodni wymagałaby głoszenia unii wszystkich narodów pod berłem Chrystusa Króla, nie zaś świeckich negocjacji czy „pokojowego współistnienia” religii. Jak nauczał Pius XI:
„Pokój Chrystusowy w Królestwie Chrystusowym”
– żadna inna formuła nie zdoła uzdrowić świata pogrążonego w apostazji.
Duchowa pustynia współczesnego „aktywizmu”
Najjaskrawszą herezją materiału jest całkowite pominięcie nadprzyrodzonej misji Kościoła. W miejsce wezwania do nawrócenia Izraela i Palestyńczyków na katolicyzm, mamy jedynie płytki humanitaryzm. Tymczasem Kodeks Prawa Kanonicznego z 1917 r. (kan. 1350) nakazywał modlitwy pro conversione Iudaeorum podczas Wielkiego Piątku, zaś św. Pius X w liście do kard. Ferrari podkreślał:
„Niemożliwe jest prawdziwe miłosierdzie bez głoszenia prawdy o grzechu i łasce”
.
Opisywana profanacja symboli katolickich przez żołnierzy to jedynie smutny owoc dekad milczenia „hierarchów” wobec apostazji Zachodu. Gdy struktury posoborowe zamiast Evangelii Regni (Ewangelii Królestwa) głoszą „dialog” i „braterstwo”, żołnierze – pozbawieni nadprzyrodzonej formacji – staczają się do poziomu pogańskich wandali.
Jedyna droga wyjścia: powrót do integrałnej wiary
Rozwiązaniem nie jest ani syjonistyczny szowinizm, ani lewicowy „antyimperializm”, lecz restauracja katolickiego ładu. Jak nauczał św. Pius X w Notre charge apostolique:
„Kościół nie jest demokracją ani republiką, lecz Królestwem Bożym na ziemi”
. Palestyna zostanie uzdrowiona jedynie przez powszechne uznanie Regni socialis Christi – czego ani syjoniści, ani ich oponenci nie głoszą.
Ostatnim aktem tragedii jest to, że zarówno Jones, jak i jego oponenci, pozostają więźniami modernistycznych złudzeń. „Prawa człowieka” i „wolność religijna” (potępiona w Mirari vos Grzegorza XVI i Quanta cura Piusa IX) to tylko dwie strony tego samego antychrześcijańskiego medalu. Non est potestas nisi a Deo (Nie ma władzy, która by nie pochodziła od Boga) – Rz 13,1 – jak długo narody odrzucają to prawo, wojny i profanacje będą trwać.
Za artykułem:
‘Christian Zionism is a pagan war cult’ | Jason Jones (lifesitenews.com)
Data artykułu: 20.01.2026
