Statystyki religijne w Ameryce Łacińskiej: Triumf liczebności czy upadek wiary?
Portal Catholic News Agency (21 stycznia 2026) powołuje się na raport Pew Research Center wskazujący, że katolicy „pozostają największą grupą religijną” w sześciu krajach Ameryki Łacińskiej (Argentyna, Brazylia, Chile, Kolumbia, Meksyk, Peru), pomiędzy 46% (Brazylia, Chile) a 67% (Peru, Meksyk). Badanie odnotowuje spadek identyfikacji katolickiej od 9 (Peru) do 19 punktów procentowych (Kolumbia) od 2013 roku, wzrost odsetka „religijnie niezrzeszonych” (do 30% w Chile) oraz protestantyzmu (13% w Brazylii). Analogiczny trend wykazano wśród Latynosów w USA, gdzie katolicyzm spadł z 58% do 42% w ciągu dekady. Portal podkreśla, że „wiara w Boga pozostaje wysoka” (89%-98%), a większość badanych modli się codziennie.
Matematyka zdrady: Gdy cyfry zastępują dogmat
„Centrum Badawcze Pew” – instytucja świecka kierująca się relatywizmem metodologicznym – przedstawia proces apostazji w kategoriach socjologicznej „zmiany przynależności religijnej”, nie zaś jako zdradę Boga i porzucenie jedynej prawdziwej religii. Portal posoborowy, powtarzając tę narrację, popełnia grzech indifferentyzmu religijnego, traktując katolicyzm jako jedną z „opcji” na rynku duchowości. Tymczasem Sobór Laterański IV (1215) definitywnie naucza: „Jedna jest powszechna Wiara świętych, poza którą nikt nie może być zbawiony” (DS 802).
„Byli katolicy w Ameryce Łacińskiej mają tendencję do identyfikowania się jako religijnie niezrzeszeni lub protestanci”
To zdanie – neutralne w tonie – ukazuje teologiczne bankructwo posoborowej pseudo-ewangelizacji. Gdy Kościół przestaje głosić dogmat Extra Ecclesiam nulla salus (poza Kościołem nie ma zbawienia) – ujęty w bulli Bonifacego VIII Unam Sanctam (1302) i potwierdzony przez Piusa IX w Singulari Quadam (1854) – wierni masowo przechodzą do sekt lub ateizmu. Modernistyczna hierarchia, zajęta „dialogiem” i „inkulturacją”, zaniedbuje obowiązek nawracania heretyków (Mk 16:15), co czyni ją współwiną duchowej zagłady dusz.
„Katolicyzm” bez Krzyża: Religia statystyki zamiast wyznania wiary
Raport cytowany przez portal pomija kluczowe rozróżnienie: między formalną przynależnością do struktur okupujących Watykan a życiem w łasce uświęcającej. W Brazylii 76% „katolików” deklaruje codzienną modlitwę, lecz jednocześnie kraj ten od dekad przoduje w liczbie aborcji (ponad 1,5 mln rocznie), krwawych karnawałów i satanistycznych kultów. Jak pogodzić to z nauczaniem św. Pawła: „Ciałem zaś nie żyjecie dla grzechu, ale dla Boga” (Rz 6,11 Wlg)?
„Wiara w Boga pozostaje wysoka w Ameryce Łacińskiej (89%-98%)”
To klasyczny przykład naturalistycznej manipulacji danymi. Jak zauważył św. Jakub: „Wierzysz, że jest jeden Bóg? Dobrze czynisz, ale i czartowie wierzą i drżą” (Jk 2,19 Wlg). Bez przyjęcia całego Depozytu Wiary (wiara w Trójcę Świętą, Bóstwo Chrystusa, konieczność Kościoła i sakramentów) – taki „teizm” jest bezużytecznym aktem intelektu, nie zaś virtus infusa (cnnotą wlaną). Tymczasem „duchowni” posoborowi, zamiast piętnować pogańskie praktyki (kult umbanda, synkretyzm), błogosławią bożki „kultury latynoskiej”, zdradzając Chrystusa Króla.
Ameryka Łacińska: Od katolickiej twierdzy do pola apostazji
Spadek liczby „katolików” o 19% w Kolumbii – niegdyś Narodu Najświętszego Serca Pana Jezusa – to bezpośredni owód zdrady modernistycznych elit. Gdy „biskupi” promują komunistyczne guerille (FARC, ELN), feministyczne „teolożki” kwestionują kapłaństwo, a „msze” zamieniają się w festiwale folklorystyczne – lud odwraca się od bezbożnego spektaklu. W Peru, gdzie 67% wciąż deklaruje katolicyzm, narasta kult pogańskich bożków Inków, tolerowany przez lokalnych „hierarchów”.
Kościół Katolicki – w przeciwieństwie do sekty posoborowej – nigdy nie akceptował „współistnienia” z herezją. Sobór Trydencki nakazywał: „Jeśliby ktoś twierdził, że heretyków nie należy zabijać – niech będzie wyklęty” (Sesja XXV, Dekret o Inkwizycji). Dzisiejsi „katolicy” w Ameryce Łacińskiej, pozbawieni prawdziwej Mszy Świętej, katechizmu i kapłanów wiernych Tradycji, masowo stają się ofiarami protestanckiej herezji lub ateistycznego nihilizmu. To nie „zmiana przynależności”, lecz eksodus z tonącego okrętu neo-kościoła.
Latynosi w USA: Ofiary „kultury spotkania”
Analogiczny proces wśród Latynosów w Stanach Zjednoczonych (spadek katolicyzmu z 58% do 42%) pokazuje, że bergogliańska „Kościoła wyjścia” prowadzi do wyjścia z Kościoła. Gdy „duchowni” zamiast nawracać protestantów i masonów, organizują „marsze dla klimatu” i błogosławią związki sodomickie – dusze gubią ostatnie okruchy wiary. Jak zauważył Pius XI w Quas Primas (1925): „Nie będzie trwałego pokoju, dopóki osoby i państwa nie uznają panowania Zbawiciela naszego”. „Katolicy” amerykańscy, karmieni „teologią wyzwolenia” i gitarowymi „mszami”, porzucają pozory religijności, gdyż ich „wiara” pozbawiona jest nadprzyrodzonej łaski.
Koniec iluzji: Powrót do jedynego ratunku
Przedstawione statystyki demaskują całkowitą klęskę posoborowego eksperymentu. Gdy Kościół porzuca swój nadprzyrodzony cel (zbawienie dusz) dla „humanitarnego aktywizmu” – traci wiernych, prestiż i Boże błogosławieństwo. Jedynym rozwiązaniem jest powrót do niezmiennego Magisterium, Mszy Wszechczasów i prawdziwej kontrrewolucji katolickiej. Jak głosił św. Pius X: „Jedynym celem Kościoła jest czynienie ludzi świętymi, ponieważ tylko święci oddają chwałę Bogu” (List Apostolski Notre Charge Apostolique, 1910). Reszta to droga do piekła – usłana pustymi procentami i zdradą Krzyża.
Za artykułem:
Catholics remain the largest religious group across Latin America, Pew says (catholicnewsagency.com)
Data artykułu: 21.01.2026
