Portal Catholic News Agency (21 stycznia 2026) relacjonuje obchody 29. Dnia Judaizmu w „Kościele katolickim” w Polsce, zorganizowane w Płocku z udziałem „kardynała” Grzegorza Rysia i naczelnego rabina Polski Michaela Schudricha. Wydarzenie, odbywające się pod hasłem „Twój lud będzie moim ludem, a twój Bóg moim Bogiem” (Rdz 1,16), prezentowane jest jako „dialog” mający przeciwdziałać nienawiści.
Zdrada misji Kościoła w służbie naturalizmu
„Kardynał” Ryś, określany jako przewodniczący „Rady ds. Dialogu Religijnego Konferencji Episkopatu Polski”, otwarcie głosi herezję indifferentyzmu: „Wszystkie dokumenty Kościoła od Soboru Watykańskiego II pokazują związki chrześcijaństwa z żywym judaizmem”. Tym samym jawnie odrzuca nauczanie św. Pawła: „Albowiem ja im świadczę, że mają gorliwość Bożą, ale nie według poznania. Bo nie znając usprawiedliwienia, które pochodzi od Boga, a własne usiłując ustanowić, nie poddali się usprawiedliwieniu Bożemu. Albowiem końcem zakonu jest Chrystus ku sprawiedliwości każdego wierzącego” (Rz 10,2-4 Wlg).
„Kardynał” Ryś: „Trzeba się wzajemnie słuchać, ponieważ dla każdej ze stron ważna jest perspektywa drugiej strony”.
To bluźniercze zrównanie dwóch religii uderza w samą istotę Objawienia. Jak nauczał papież Grzegorz XVI w encyklice Mirari vos (1832): „Z tej zarażonej studni indifferentyzmu wypływa owo absurdalne i błędne twierdzenie, a raczej szaleństwo, że należy zapewnić i zagwarantować wolność sumienia dla każdego”. Tymczasem struktury posoborowe, w miejsce głoszenia „Idźcie na cały świat i nauczajcie wszystkie narody” (Mt 28,19), wprowadzają kulturowo-polityczną fikcję „walki z nienawiścią”.
Fałszywa teologia zastąpienia i bałwochwalcza pamięć
Rabatyn Schudrich, określany jako „naczelny rabin Polski”, wykorzystuje pamięć o Holokauście do budowania pseudoteologicznej więzi: „Auschwitz nie spadło z nieba […] musimy zwalczać antysemityzm i wszelkie formy rasizmu i nienawiści”.
To klasyczny przykład posoborowej manipulacji: cierpienie Żydów podczas II wojny światowej – choć niewątpliwie przerażające – zostaje podniesione do rangi argumentu teologicznego. Tymczasem Sobór Trydencki w dekrecie o usprawiedliwieniu (sesja VI, kan. 14) stanowczo potępia tych, którzy „twierdzą, że człowiek może być usprawiedliwiony przed Bogiem przez same tylko uczynki prawa naturalnego lub jakiegokolwiek innego bez łaski Bożej przez Jezusa Chrystusa”.
Wspomniane „modlitwy” w płockiej katedrze i byłej synagodze to jawne pogwałcenie kanonu 1258 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r.: „Nie wolno katolikom aktywnie uczestniczyć w obrzędach niekatolickich”.
Ideologiczne wykorzystanie Pisma Świętego
Przywołanie słów Rut: „Twój lud będzie moim ludem, a twój Bóg moim Bogiem” (Rdz 1,16) w oderwaniu od ich chrystologicznego sensu, stanowi nadużycie egzegetyczne. Św. Augustyn w Państwie Bożym (XVIII, 23) wyjaśnia: „Stary Testament jest obietnicą w obrazach, Nowy Testament – spełnieniem w prawdzie”.
„Siostra” Katarzyna Kowalska z „Międzynarodowej Rady Chrześcijan i Żydów” ujawnia prawdziwy cel tego pseudodialogu: „Rozmawialiśmy o pamięci, nadziei i obietnicach danych ludowi wybranemu, w które my również jesteśmy włączeni i które dzielimy”. To jawny synkretyzm potępiony przez św. Piusa X w encyklice Pascendi dominici gregis (1907) jako „próba połączenia wiary katolickiej z elementami obcymi jej naturze”.
Posoborowa kontynuacja odrzucenia Chrystusa
Organizowanie „Dni Judaizmu” w rocznicę zamknięcia Soboru Trydenckiego (4 grudnia 1563) jest symbolicznym policzkiem wymierzonym katolickiej kontrreformacji. Wystawa „Niektórzy byli sąsiadami: wybór, zachowanie człowieka i Holokaust” ze zbiorów muzeum holokaustu w Waszyngtonie służy wyłącznie budowaniu kulturowej narracji wyparcia dogmatu extra Ecclesiam nulla salus.
Papież Pius XI w encyklice Quas primas (1925) stanowczo przypomina: „Królestwo naszego Odkupiciela obejmuje wszystkich ludzi […] Nie może być mowy o prawdziwym pokoju między narodami, dopóki jednostki i państwa wypierają się panowania naszego Zbawiciela i nie chcą go uznać”. Tymczasem struktury posoborowe, organizując bałwochwalcze spotkania z heretykami, realizują program zawarty w potępionym przez św. Oficjum Syllabusie (1864): „Każdy człowiek jest wolny w przyjęciu i wyznawaniu tej religii, którą uzna za prawdziwą pod kierunkiem światła rozumu” (pkt 15).
W obliczu tej apostazji pozostaje wołać za Psalmistą: „Powstań, Panie, niech się nie zmocni człowiek: niech będą sądzeni poganie przed obliczem Twoim” (Ps 9,20 Wlg). Jedyną odpowiedzią na „nienawiść świata” jest nie dialog, lecz nieustanne głoszenie Królestwa Chrystusowego i nawrócenie Żydów oraz wszystkich heretyków i schizmatyków do jedynego prawdziwego Kościoła.
Za artykułem:
Cardinal Ryś: Catholics and Jews must ‘listen to each other’ to combat hate (catholicnewsagency.com)
Data artykułu: 21.01.2026
