Portal LifeSiteNews (21 stycznia 2026) relacjonuje wspólne oświadczenie trzech pseudo-hierarchów okupujących amerykańskie stolice biskupie. „Arcybiskupi” Chicago, Newark i Waszyngton – Blase Cupich, Robert McElroy i Joseph Tobin – wyrazili ogólnikowy „niepokój” wobec polityki zagranicznej administracji prezydenta Donalda Trumpa, powołując się na rzekome nauczanie antypapieża Leona XIV.
Teologiczna pustka w służbie globalistycznej narracji
„Nasz kraj ma moralną rolę w konfrontowaniu zła na całym świecie, podtrzymywaniu prawa do życia i godności ludzkiej oraz wspieraniu wolności religijnej”
Te pozornie katolickie sformułowania kryją dogłębny relatywizm doktrynalny. W dokumencie brak jakiegokolwiek odniesienia do Quas Primas Piusa XI, gdzie papież nauczał, że „Królestwo Odkupiciela naszego obejmuje wszystkich ludzi […] Niech więc nie odmawiają władcy państw publicznej czci i posłuszeństwa królującemu Chrystusowi”. Zamiast tego mamy do czynienia z typowo modernistycznym sprowadzeniem misji Kościoła do „budowania pokoju” oderwanego od obowiązku podporządkowania narodów Chrystusowi Królowi.
Strategiczne przemilczenia w służbie lewicowej agendy
Autorzy celowo unikają konkretów, by nie ujawnić prawdziwych motywów swej krytyki. Wspomniane przez nich wydarzenia w Wenezueli, na Ukrainie i Grenlandii stanowią casus belli wobec administracji Trumpa:
- Wenezuela: Interwencja przeciwko komunistycznemu reżimowi Mádurego, odpowiedzialnemu za prześladowania katolików i mordy na nienarodzonych, zostaje zdyskredytowana poprzez insynuacje o „braku planu”. Tymczasem już Pius XII w encyklice Summi Pontificatus podkreślał, że „władza państwowa […] ma obowiązek karania srogo występków przeciw życiu ludzkiemu” (nr 67).
- Ukraina: Krytyka rzekomego „braku postępu” w rozwiązaniu konfliktu służy zawoalowanej apologii rosyjskiego imperializmu, całkowicie sprzecznej z nauczaniem Leona XIII o prawach narodów do niepodległości (Libertas Praestantissimum).
- Grenlandia: Wpisanie się w histeryczną narrację o „amerykańskiej agresji” pomija fakt, że nabycie terytoriów drogą pokojowych negocjacji zawsze było częścią prawa narodów (Hugo Grocjusz, De iure belli ac pacis).
Antypapież jako „autorytet” w miejsce Magisterium
Szczytem doktrynalnego skandalu jest powoływanie się na rzekome nauczanie Leona XIV, uzurpatora pozbawionego jurysdykcji. Jak trafnie zauważył św. Robert Bellarmin: „Papież, który jest jawnym heretykiem, przestaje sam w sobie być Papieżem i głową” (De Romano Pontifice, II.30). Tymczasem dokument sekciarskich „hierarchów” czyni z antypapieża źródło „etycznego kompasu”, całkowicie ignorując niezmienne nauczanie:
- Brak potępienia komunizmu, choć Pius XI w Divini Redemptoris nazwał go „plagą” i „zatrutym źródłem, z którego wypływają wszystkie błędy” (nr 1).
- Brak jasnego odniesienia do aborcji jako zbrodni wołającej o pomstę do nieba, co stanowi jaskrawą zdradę Syllabusa błędów Piusa IX (punkty 63-64).
- Przemilczenie obowiązku nawracania narodów, zastąpione mglistym „wspieraniem wolności religijnej” – herezja potępiona w Mirari Vos Grzegorza XVI.
Schizma doktrynalna Konferencji „Episkopatu” USA
Komentowany dokument wpisuje się w długą tradycję apostazji amerykańskiej pseudo-hierarchii. Już w listopadzie 2025 roku Konferencja „Biskupów” opublikowała memoriał przedstawiający nielegalnych imigrantów jako „niesłusznie prześladowanych”, co stanowi jawne pogwałcenie nauki Leona XIII: „Obywatele winni być posłuszni […] władzy publicznej, sprawowanej nie tylko przez samych królów, ale także przez tych, którzy w sposób prawowity […] sprawują urzędy królewskie” (Diuturnum Illud, nr 7).
Jak donosi LifeSiteNews, struktury posoborowe w USA regularnie finansują organizacje proaborcyjne i LGBT, co potwierdza ich całkowite zerwanie z katolicką moralnością. Św. Pius X w Lamentabili Sane potępił podobne praktyki, stwierdzając, że „wiara […] nie może być pogodzona z błędem” (punkt 25).
Zatrute źródło modernistycznej rewolucji
Wspomniani „kardynałowie” reprezentują najgorsze oblicze posoborowej rewolucji:
- Blase Cupich – znany z promocji komunii dla rozwodników w nowych związkach, jawnie sprzecznej z kanonem 915 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r.
- Robert McElroy – otwarcie głosił konieczność „rewizji nauczania o homoseksualizmie”, co stanowi herezję potępioną w Casti Connubii Piusa XI.
- Joseph Tobin – organizator skandalicznych „spotkać z osobami LGBT” w swojej „archidiecezji”, co pogwałca dekret Świętego Oficjum z 1958 r. zabraniający jakiegokolwiek dialogu z ruchami antymoralnymi.
Jak trafnie ujął św. Pius X w Pascendi Dominici Gregis: „Moderniści […] starają się być postrzegani jako obrońcy religii, podczas gdy w rzeczywistości są jej wrogami” (nr 1). Dokument trzech uzurpatorów stanowi jedynie kolejny dowód na całkowitą utratę autorytetu przez struktury okupujące Watykan i podległe im sekciarskie organizacje.
Za artykułem:
Cardinals Cupich, McElroy, Tobin criticize US foreign policy under Trump (lifesitenews.com)
Data artykułu: 21.01.2026
