Portal Catholic News Agency informuje o wypowiedziach „ojca” Nelsona Mediny OP, „duchownego” związnego z posoborowymi strukturami, dotyczących tzw. Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan (18-25 stycznia). „Dominikanin” argumentuje, że inicjatywa ta ma „podstawy teologiczne i biblijne”, powołując się na „modlitwę Chrystusa o jedność” (J 17) oraz potrzebę przezwyciężenia „owoców grzechu”. Tegoroczny motyw przewodni – „Jedno Ciało, Jeden Duch” – miałby według niego łączyć „wewnętrzne działanie Ducha” z „widzialną jednością w prawdzie i sakramentach”.
Teologiczne bankructwo „ekumenizmu”
„Ojciec” Medina przyznaje wprawdzie, że ekumenizm nie może ograniczać się do „wspólnych zdjęć i posiłków”, jednak proponowana przez niego „współpraca” w zakresie walki z „ideologią gender”, eutanazją czy w obronie „ekologii” stanowi jedynie przykrywkę dla relatywizacji dogmatycznej zasady Extra Ecclesiam nulla salus. Wspominany przez niego incydent wspólnej „komunii” katolików z anglikanami – choć rzekomo „naganny” – demaskuje rzeczywisty cel posoborowego przedsięwzięcia: stworzenie synkretycznej pseudo-wspólnoty pozbawionej sakramentalnej i doktrynalnej spójności.
„Formacja jest potrzebna. To szlachetny ideał, palące i nieuniknione zadanie dla Kościoła, ale musi oczywiście mieć bardzo jasne parametry i wytyczne od naszych pasterzy”
To zdanie, pozornie rozsądne, ukazuje całkowite zerwanie z zasadą wyrażoną przez Piusa XI w encyklice Mortalium animos (1928): „Jedność może zaistnieć jedynie wówczas, gdy wszyscy wyznają tę samą wiarę, zachowują te same sakramenty i poddani są prawowitemu Następcy Piotra”. Tymczasem omawiany artykuł konsekwentnie unika jakichkolwiek odniesień do:
- Konieczności nawrócenia heretyków i schizmatyków na katolicyzm jako jedyną drogę zbawienia
- Obowiązku publicznego wyznawania wiary katolickiej jako religii państwowej (Quas Primas Piusa XI)
- Teologicznej nieważności „święceń” i „sakramentów” wspólnot protestanckich
- Potępienia ekumenizmu przez św. Oficjum w dekrecie Lamentabili (1907) i Syllabusie Piusa IX
Naturalistyczne wypaczenie misji Kościoła
Redukcja działalności Kościoła do „wspólnych projektów społecznych” stanowi jawną zdradę jego nadprzyrodzonego posłannictwa. Kiedy „ojciec” Medina mówi o współpracy w obronie życia czy „sprawiedliwości społecznej”, dokonuje się klasyczny zabieg modernistyczny: zastąpienie łaski przez naturę, wiary przez działalność charytatywną, Krzyża przez humanitaryzm. Jak przypominał św. Pius X w Pascendi dominici gregis, takie praktyki prowadzą do „religii czysto ludzkiej, pozbawionej wszelkiego autorytetu nadprzyrodzonego”.
Co symptomatyczne, portal Catholic News Agency – podobnie jak sam „dominikanin” – całkowicie pomija kluczowy aspekt doktrynalny: „Poza Kościołem nie ma zbawienia, jak niegdyś głosiły synody, i jak wynika z samej natury rzeczy” (Pius IX, Singulari quadam). Brak choćby jednego zdania ostrzegającego wiernych przed niebezpieczeństwem indifferentyzmu religijnego dowodzi, że mamy do czynienia z kolejnym przejawem apostazji posoborowych struktur.
„Duch soboru” kontra Duch Święty
Nadużycie cytatu z Ewangelii Jana (rozdz. 17) przez „ojca” Medina stanowi klasyczny przykład modernistycznej hermeneutyki. Chrystus modlił się „za tych, którzy przez słowo ich uwierzą we Mnie” (J 17,20), tj. za przyszłych katolików, a nie za heretyckie sekty. Tymczasem posoborowa narracja celowo zawęża pojęcie „Kościoła” do mglistej „wspólnoty ochrzczonych”, odrzucając jego widzialny, hierarchiczny i nieomylny charakter.
W tym kontekście należy przypomnieć nieprzemijające słowa św. Roberta Bellarmina: „Jedność jest tak właściwa Kościołowi, że stanowi jego imię i nazwę. Nazywa się bowiem i jest «powszechny», ponieważ jak mówi św. Augustyn, jest rozesłany po całym świecie, i od wszystkich jest nazywany jedynym»” (De Controversiis). Ekumeniczne przedsięwzięcia, zamiast prowadzić heretyków do nawrócenia, utwierdzają ich w błędzie – co stanowi grzech przeciwko miłosierdziu.
„Czas najwyższy, by katolicy otworzyli oczy na zgubne owoce soborowych eksperymentów. Prawdziwa jedność może zaistnieć jedynie przez powrót do integralnej doktryny katolickiej, odrzucenie Vaticanum II i powrót do jedynej Ofiary Mszy Świętej”
Za artykułem:
Why the Church dedicates a week of prayer for Christian unity (catholicnewsagency.com)
Data artykułu: 22.01.2026
