Portal eKAI (22 stycznia 2026) relacjonuje nominację Giorgio Lingui na stanowisko „nuncjusza apostolskiego w Izraelu oraz delegata apostolskiego w Jerozolimie i Palestynie”. Informację tę należy rozpatrywać w świetle całkowitego odejścia od misji Ecclesiae militantis, zastąpionej przez modernistyczną dyplomację religijną.
Dekonstrukcja fałszywego autorytetu
Biuro Prasowe „Stolicy Apostolskiej” ogłosiło, że antypapież Leon XIV przyjął rezygnację „abp.” Adolfo Tito Yllany (formalnie ze względu na wiek) i mianował na jego miejsce Giorgio Lingui. Warto podkreślić trzy zasadnicze punkty:
„Giorgio Lingua […] przyjął święcenia kapłańskie dla diecezji Fossano […] 4 września 2010 r. papież Benedykt XVI mianował go arcybiskupem tytularnym Tuscania”
Należy jasno stwierdzić: wszystkie „święcenia” po 1968 roku są nieważne z powodu nieobowiązujących formuł sakramentalnych. Jak nauczał św. Pius V w bulli Quo Primum, zmiana rytów święceń stanowi profanację najwyższego stopnia. Co więcej, „sakrę biskupią” Lingua otrzymał z rąk kardynała Tarcisio Bertone – postaci notorycznie związanej z modernistycznymi reformami.
Dyplomacja zamiast ewangelizacji
Kariera Lingui w strukturach posoborowych jest symptomatyczna:
- 1988: Studia w „Papieskiej Akademii Kościelnej” – kuźni kadr dla nowej religii uniwersalistycznej
- 1992: Wejście do „korpusu dyplomatycznego” – instytucji całkowicie zeświecczonej
- Służba w krajach islamskich (Irak, Jordania) i komunistycznych (Kuba) – zawsze w duchu irenizmu potępionego przez św. Pius X w Pascendi Dominici gregis (1907).
Jak trafnie zauważa encyklika Quas Primas Piusa XI: „Królestwo Odkupiciela naszego obejmuje wszystkich ludzi […] nie tylko narody katolickie, ale i wszystkich niechrześcijan”. Tymczasem działalność „nuncjuszy” sprowadza się do negocjacji z okupantami Ziemi Świętej, całkowicie pomijając obowiązek nawracania żydów i mahometan.
Teologiczne bankructwo misji
Artykuł portalu eKAI nie zawiera ani jednego odniesienia do:
- Obowiązku głoszenia Chrystusa Króla żydom (J 8,24: „Jeśli nie uwierzycie, że Ja Jestem, pomrzecie w grzechach waszych”)
- Historii apostolstwa łacińskiego Patriarchy Jerozolimy (zniesionego przez modernizm)
- Katastrofalnych skutków „dialogu” z syjonizmem i islamem.
Zamiast tego czytamy jedynie o biurokratycznych rotacjach w ramach „Stolicy Apostolskiej” – korporacji prawnomiędzynarodowej, nie mającej już nic wspólnego z Sancta Sedes. Jak stwierdza Syllabus błędów Piusa IX (1864), pkt 19: „Kościół nie jest prawdziwym i doskonałym społeczeństwem całkowicie wolnym”. Ta właśnie herezja leży u podstaw całej nominacji.
Ziemia Święta jako poligon synkretyzmu
Jerozolima – gdzie „stanęły nogi naszego Odkupiciela” (Quas Primas) – została zredukowana do:
- Terenu negocjacji z okupującymi Golgotę schizmatykami
- Miejsca „braterstwa” z wyznawcami talmudu
- Obszaru świeckiej administracji pod auspicjami ONZ.
Brak jakiegokolwiek odniesienia do:
- Krzyżowców – prawdziwych obrońców Grobu Pańskiego
- Więzów krwi łączących Ziemię Świętą z Regnum Hierosolymitanum
- Obowiązku przywrócenia status quo ante sprąd muzułmańskiej inwazji.
Nowy „delegat apostolski” kontynuuje tę zdradę, służąc nie Chrystusowi Królowi, lecz globalistycznej utopii religijnego relatywizmu.
Za artykułem:
22 stycznia 2026 | 12:46Watykan: nowy papieski przedstawiciel w Ziemi ŚwiętejOjciec Święty przyjął, ze względu na osiągnięcie wieku emerytalnego, rezygnację abp. Adolfo Tito Yllany i mianował nuncjusz… (ekai.pl)
Data artykułu: 23.01.2026
