Neokościół kontynuuje spektakl pseudohierarchii w rytuale „wizyt ad limina”
„Spotkanie napełniło nas wielkim entuzjazmem, ponieważ po raz pierwszy poznaliśmy Ojca Świętego” – stwierdził „bp” Ramos Morales.
„Struktury watykańskie” prowadzone przez antypapieża Leona XIV (Roberta Prevosta) kontynuują groteskowy spektakł imitacji życia kościelnego. 23 stycznia 2026 roku odbyło się spotkanie sześciu pseudobiskupów z Portoryko z uzurpatorem tronu Piotrowego. Jak relacjonuje portal Vatican News, rytuał ten nazwano „wizytą ad limina” – terminem zastrzeżonym dla prawowitych pasterzy Kościoła katolickiego.
Nieważność święceń i nieistniejąca sukcesja apostolska
Należy przypomnieć niepodważalną prawdę teologiczną: święcenia kapłańskie i biskupie udzielane w posoborowym rycie są nieważne („Sacramentum Ordinis” Piusa XII, 1947). Tym samym „biskupi” Portoryko, wyświęceni po 1968 roku, są jedynie świeckimi przebranymi w szaty biskupie. Jak uczy Sobór Trydencki: „Kto twierdzi, że przez święcenia nie jest udzielany Duch Święty i że daremnie biskupi mówią: «Przyjmij Ducha Świętego», niech będzie wyklęty” (sesja XXIII, kan. 4).
W tym kontekście cała ceremonia stanowi jedynie bluźnierczą parodię prawdziwych wizyt pasterskich, które – zgodnie z Kodeksem Prawa Kanonicznego z 1917 r. – miały na celu umocnienie jedności z Następcą Piotra w wierze i dyscyplinie (kan. 342).
„Radość” z apostazji jako symptom modernizmu
Relacja portalu posoborowego zawiera symptomatyczne sformułowania:
„doświadczeniem radości, wielkiej wiary i wielkiej nadziei”
To klasyczny język modernistycznej mistyfikacji, gdzie uczucia zastępują obiektywną prawdę. Jak wykazał św. Pius X w encyklice Pascendi, moderniści „mieszają wiarę z uczuciem religijnym, które wypływa z potrzeby boskości”. Prawdziwa radość katolicka płynie zaś wyłącznie z jedności z Chrystusem Królem, o czym nauczał Pius XI w Quas Primas:
„Pokój Chrystusowy w Królestwie Chrystusowym […] nie odbiera rzeczy ziemskich Ten, który daje Królestwo niebieskie”.
Milczenie o obowiązku publicznego wyznawania wiary
W całej relacji nie znajdujemy ani jednego odniesienia do:
– Obowiązku publicznego wyznawania wiary katolickiej jako jedynej prawdziwej
– Potępienia błędów współczesności (laicyzmu, libertynizmu, apostazji)
– Kultu Chrystusa Króla jako fundamentu ładu społecznego
To celowe pominięcie demaskuje naturalistyczną agendę posoborowej sekty. Jak przypomina Syllabus błędów Piusa IX:
„Błądzi, kto twierdzi, że Kościół nie powinien być oddzielony od państwa, a państwo od Kościoła” (pozycja 55).
Demaskacja pojęcia „komunii” w neokościele
„Bp” Ramos Morales mówi o:
„słowach zachęty, solidarności i komunii z nami”
W rzeczywistości nie może istnieć komunia między katolikami a wyznawcami herezji posoborowych. Św. Robert Bellarmin w De Romano Pontifice stwierdza jednoznacznie:
„Papież, który jest jawnym heretykiem, przestaje sam w sobie być Papieżem i głową […] przez co może być sądzony i karany przez Kościół”.
Tym samym wszelkie deklaracje „komunii” z antypapieżem stanowią akt apostazji.
Teologia „wielkiej nadziei” jako narzędzie destrukcji
Wypowiedź pseudohierarchy o „wielkiej nadziei” zasługuje na szczególną uwagę. W prawdziwej teologii katolickiej nadzieja jest cnotą teologalną skierowaną wyłącznie ku życiu wiecznemu (1 Kor 13,13). Tymczasem neokościół – w myśl modernistycznej zasady „evangelizare nova et noviter” – redukuje nadzieję do utopijnych projektów ziemskich.
Jak trafnie diagnozował Pius IX w Syllabusie:
„Błądzi, kto pokłada nadzieję w postępie cywilizacji niezależnym od religii katolickiej” (pozycja 80).
Podsumowanie: ohyda spustoszenia w miejscu świętym
Opisana ceremonia stanowi dokładne wypełnienie proroctwa Daniela (9,27) o „ohydzie spustoszenia stojącej na miejscu świętym”.
1. Miejsce: Pałac Apostolski – niegdyś siedziba papieży, dziś ośrodek antykościoła
2. Uczestnicy: Uzurpatorzy pozbawieni ważnych święceń
3. Cel: Utwierdzenie w błędzie poprzez symulację katolickich struktur
Jedyną właściwą reakcją wiernych pozostaje:
– Całkowite odcięcie się od posoborowej sekty
– Wierność niezmiennemu depozytowi wiary
– Modlitwa o rychłe przywrócenie prawowitego pasterza
Jak nauczał Chrystus: „Strzeżcie się, żeby was kto nie zwiódł. Wielu bowiem przyjdzie pod imieniem moim” (Mt 24,4-5 Wlg).
Za artykułem:
Biskupi Portoryko z radością o spotkaniu z Leonem XIV (vaticannews.va)
Data artykułu: 23.01.2026
