Portal eKAI (24 stycznia 2026) publikuje orędzie uzurpatora Leona XIV na LX Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu, w którym pomija się całkowicie nadprzyrodzony wymiar człowieka i społeczeństwa, redukując religię do naturalistycznej antropologii. Tekst, pełen modernistycznej nowomowy, stanowi klasyczny przykład apostazji posoborowych struktur.
Naturalizm zamiast objawionej prawdy o człowieku
„Twarz i głos są święte. Zostały nam dane przez Boga, który stworzył nas na swój obraz i podobieństwo”
Już we wstępie uderza celowe pominięcie łaski uświęcającej jako fundamentu ludzkiej godności. Jak naucza Pius XI w Quas Primas: „Niechaj więc obowiązkiem i staraniem Waszym będzie […] aby życie urządził i ułożył, iżby ono odpowiadało życiu tych, którzy wiernie i gorliwie słuchają rozkazów Boskiego Króla”. Tymczasem uzurpator redukuje obraz Boży w człowieku do czysto naturalnych cech fizycznych, co stanowi jawne naruszenie dogmatu o grzechu pierworodnym i konieczności Odkupienia (kanon 2 Soboru Trydenckiego).
Stwierdzenie, że „Bóg pragnął człowieka jako swojego rozmówcę” to herezja pelagiańska, pomijająca rzeczywistość upadłej natury ludzkiej. Św. Augustyn w De natura et gratia jednoznacznie potępia takie stanowisko: „Bez łaski Chrystusa, człowiek może tylko grzeszyć”. Cytowanie św. Grzegorza z Nyssy w oderwaniu od nauki o grzechu pierworodnym to nadużycie patrystyczne typowe dla modernistycznej hermeneutyki.
Technokracja jako narzędzie antychrystusowej rewolucji
„Wyzwanie […] nie ma charakteru technologicznego, ale antropologiczny”
W całym dokumencie brak jakiejkolwiek wzmianki o Chrystusie Królu jako jedynym Zbawicielu człowieka i społeczeństw. To milczenie stanowi zdradę misji Kościoła, który – jak przypomina Pius XI – został ustanowiony, „aby prowadzić wszystkich do wiecznej szczęśliwości” (Quas Primas). Zamiast tego otrzymujemy naturalistyczną gadaninę o „autentycznych relacjach”, całkowicie pomijającą stan łaski uświęcającej jako podstawę prawdziwej komunii osób.
Ostrzeżenia przed sztuczną inteligencją służą jedynie jako pretekst do propagowania modernistycznej wizji edukacji. Proponowana „alfabetyzacja medialna” to nic innego jak przygotowyanie gruntu pod globalną technokrację, sprzeczną z katolicką nauką o państwie. Jak zauważył Pius IX w Syllabusie: „Nauczanie tych, którzy porównują Najwyższego Kapłana do księcia wolnego i działającego w Kościele powszechnym, jest doktryną panującą w średniowieczu” (błąd 34).
Antykatolicka wizja współpracy i odpowiedzialności
„Przymierze […] musi opierać się na trzech filarach: odpowiedzialności, współpracy i edukacji”
Proponowany model „odpowiedzialności społecznej” to czysty naturalizm, pozbawiony jakiegokolwiek odniesienia do prawa Bożego. Brak choćby wzmianki o obowiązku podporządkowania państwa Chrystusowi Królowi stanowi jawne odrzucenie encykliki Quas Primas, która stanowczo potępia „państwa, które sądziły, że mogą się obejść bez Boga”.
Wezwanie do współpracy wszystkich sektorów społeczeństwa to nic innego jak propagowanie masońskiej wizji ładu światowego, potępionej przez Piusa IX w Syllabusie (błąd 77-80). Katolicka nauka społeczna zawsze podkreślała konieczność podporządkowania wszelkich inicjatyw prawu Bożemu i autorytetowi Kościoła, czego w tekście próżno szukać.
Demontaż katolickiego porządku pod płaszczem troski o komunikację
Cały dokument stanowi klasyczny przykład modernistycznej metody infiltracji potępionej w dekrecie Lamentabili sane exitu. Błąd 22 tego dokumentu wyraźnie stwierdza: „Interpretacją Pisma Świętego, jaką daje Kościół, nie należy co prawda pogardzać, ale podlega ona dokładniejszym osądom i poprawkom egzegetów” – dokładnie taką postawę prezentuje uzurpator, podważając nieomylne Magisterium na rzecz „odpowiedzialnego obywatelstwa cyfrowego”.
Milczenie na temat:
- Ofiary Mszy Świętej jako źródła łaski
- Obowiązku publicznego wyznawania wiary
- Grzechu i konieczności sakramentów
– świadczy o całkowitym zerwaniu z katolicką ortodoksją. Jak zauważył św. Pius X w Pascendi dominici gregis: „Moderniści systematycznie pomijają wszystko, co w religii jest nadprzyrodzone”.
Orędzie Leona XIV to niebezpieczna mieszanka pelagianizmu, naturalizmu i technokratycznego utopizmu – jawna apostazja od Królewskiej Godności Chrystusa. Katolicy nie mogą dać się zwieść pozorom troski o człowieka, gdy w rzeczywistości mamy do czynienia z kolejnym etapem budowy „kościoła człowieka”, który Pius XI nazwał „ohydą spustoszenia na miejscu świętym”.
Za artykułem:
2026Leon XIV apeluje o budowanie autentycznych relacji międzyludzkichNaszym zadaniem jest budowanie autentycznych relacji – pisze Ojciec Święty w Orędziu na 60 Światowy Dzień Środków Społecznego Przek… (ekai.pl)
Data artykułu: 24.01.2026
