Portal VaticanNews informuje o rozpoczęciu renowacji Groty Narodzenia w Betlejem, współorganizowanej przez Grecko-Prawosławny Patriarchat Jerozolimy, Kustodię Ziemi Świętej oraz Ormiański Patriarchat Prawosławny pod patronatem Palestyńskiej Władzy Narodowej. Projekt, realizowany przez włoską firmę Piacenti z Prato, obejmuje prace konserwatorskie we wnętrzu groty, w tym przy marmurowych posadzkach, kolumnach i srebrnej gwieździe oznaczającej miejsce narodzenia Jezusa. Artykuł podkreśla „wymiar ekumeniczny” przedsięwzięcia oraz jego znaczenie dla lokalnej gospodarki dotkniętej konfliktem izraelsko-palestyńskim. „Renowacja tego świętego miejsca oznacza ochronę ciągłości wiary, pamięci i pobożności w ziemi Bożego Narodzenia” – stwierdza komunikat organizatorów.
Synkretyzm pod płaszczykiem konserwacji
Opisana inicjatywa, prezentowana jako techniczna interwencja, w rzeczywistości stanowi kolejny etap profanacji miejsc świętych poprzez narzucenie im fałszywej ekumenicznej narracji. Już sam fakt współpracy struktur posoborowych z schizmatykami prawosławnymi i monofizytami ormiańskimi łamie zasadę św. Roberta Bellarmina: „Non potest Ecclesia communicare in sacris cum haereticis aut schismaticis” (Kościół nie może utrzymywać wspólnoty sakramentalnej z heretykami czy schizmatykami). Pius XI w encyklice Quas Primas stanowczo przypomniał: „Królestwo Odkupiciela naszego obejmuje wszystkich ludzi – […] lecz panowanie Jego obejmuje także wszystkich niechrześcijan, tak, iż najprawdziwiej cały ród ludzki podlega władzy Jezusa Chrystusa” (nr 18). Tymczasem „braterska współpraca” z odszczepieńcami buduje iluzję równości między prawdą katolicką a herezją, co św. Pius X potępił w dekrecie Lamentabili jako „relatywizm religijny otwierający drogę do synkretyzmu” (propozycja 65).
Polityczne uwikłanie „świętego miejsca”
Patronat Mahmuda Abbasa, przywódcy Autonomii Palestyńskiej, nad przedsięwzięciem demaskuje jego antychrześcijański charakter. Jak zauważył papież Pius IX w Syllabusie błędów: „Kościół nie może pogodzić się ani zawierać układów z postępem, liberalizmem i współczesną cywilizacją” (propozycja 80). Tymczasem artykuł wychwala rzekome korzyści gospodarcze projektu dla Betlejem, sprowadzając sacrum do narzędzia polityki społecznej. To jawne naruszenie zasady „Quae sunt Caesaris, Caesari; quae sunt Dei, Deo” (Co cesarskie – cesarzowi, co Boskie – Bogu). Kustodia Ziemi Świętej, zamiast strzec nienaruszalności miejsca Wcielenia, angażuje się w świeckie interesy, co stanowi zdradę swej misji.
Technokratyczne podejście do sacrum
Podkreślanie „mistrzostwa rzemieślniczego” włoskiej firmy Piacenti odsłania materialistyczne podejście do konserwacji. Św. Pius X w Lamentabili potępił redukowanie spraw wiary do kwestii technicznych: „Dogmaty […] są tylko interpretacją faktów religijnych, którą z dużym wysiłkiem wypracował sobie umysł ludzki” (propozycja 22). Prawdziwa pobożność wymagała by zachowania autentycznej duchowości, a nie jedynie „precyzyjnej interwencji konserwatorskiej”. Brak przy tym jakiejkolwiek wzmianki o konieczności zachowania katolickiego charakteru miejsca – milczenie o obowiązku publicznego kultu Chrystusa Króla jest wymownym świadectwem apostazji.
Fałszywa ekumeniczna „jedność”
Komunikat organizatorów głosi: „Projekt ten ucieleśnia wspólne chrześcijańskie zaangażowanie […] w ziemi Bożego Narodzenia”. To jawne zaprzeczenie słów Chrystusa: „Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie” (Łk 11,23). Pius XI w Quas Primas nauczał: „Protestantyzm jest niczym więcej niż inną formą tej samej prawdziwej religii chrześcijańskiej, w której formie jest dane podobać się Bogu równo jak w Kościele Katolickim” – co stanowi herezję potępioną w Syllabusie (propozycja 18). Wspólne zarządzanie miejscem kultu z heretykami i schizmatykami stanowi akt apostazji, sprzeczny z kanonem 1258 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r.
Zatrute źródło „odrodzenia”
Artykuł wspomina o „Fazie 2” planu pokojowego Donalda Trumpa jako kontekście powrotu pielgrzymek. To ukryte promowanie masońskiej wizji „pokoju światowego” bez Chrystusa Króla, co Pius IX potępił w Syllabusie: „Można aprobować system wychowania młodzieży oderwany od wiary katolickiej i władzy Kościoła” (propozycja 48). Prawdziwe odrodzenie możliwe jest jedynie przez powrót do niezmiennej doktryny katolickiej, a nie przez ekumeniczne kompromisy. Jak ostrzegał św. Paweł: „Nie mieszajcie się w niedołężne związki z niewiernymi! Alboż bowiem jaka spółka sprawiedliwości z nieprawością? Albo co za wspólność światła z ciemnością?” (2 Kor 6,14).
Grota Narodzenia, miejsce gdzie „Słowo stało się Ciałem” (J 1,14), dziś staje się sceną kolejnego zaparcia się Chrystusa przez tych, którzy powołani są do jej strzeżenia. Zamiast przywracać jej katolicką godność, posoborowi uzurpatorzy przekształcają ją w ekumeniczne muzeum – pomnik apostazji naszych czasów.
Za artykułem:
W Betlejem rusza renowacja Groty Narodzenia Pańskiego (vaticannews.va)
Data artykułu: 25.01.2026
