Fałszywa ewangelia ekumenicznego Antykościoła
Portal Gość Niedzielny relacjonuje wystąpienie uzurpatora związanego z antykościelną strukturą posoborową, podającego się pod imieniem „Leon XIV”. W swoich wypowiedziach na modlitwie Anioł Pański 25 stycznia 2026 r. głosił on naturalistyczne hasła o „braterstwie” i „pokoju między religiami”, całkowicie pomijając konieczność nawrócenia na jedyną prawdziwą wiarę katolicką.
„Również my, chrześcijanie, musimy pokonać pokusę zamykania się: Ewangelia musi być bowiem głoszona i przeżywana w każdych okolicznościach i w każdym środowisku, aby była zaczynem braterstwa i pokoju między osobami, kulturami, religiami i narodami”
Ta retoryka stanowi jawne odrzucenie niezmiennego nauczania Kościoła: „Poza Kościołem nie ma zbawienia” (Sobór Laterański IV, Bulla Firmiter credimus). Jak zaznaczał św. Pius X w encyklice Pascendi, moderniści celowo zacierają różnicę między porządkiem naturalnym a nadprzyrodzonym, redukując religię do „uczucia”.
Ewangelia bez Krzyża i Nawrócenia
„Leon XIV” całkowicie pominął kluczowy aspekt głoszenia Ewangelii: nakaz Chrystusa „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego” (Mt 28, 19). Zamiast wezwania do porzucenia fałszywych kultów, mamy heretycką wizję „zaczynu braterstwa” między religiami – co potępia Pius XI w encyklice Mortalium animos: „Fałszywy duch ekumenizmu prowadzi do zdrady jedynej prawdziwej wiary”.
Portal Gość Niedzielny bezkrytycznie powtarza modernistyczne sformułowania o „Niedzieli Słowa Bożego” – kolejnym wynalazku bergogliańskiej sekty. Tymczasem Sobór Trydencki wyraźnie naucza, że „Pismo Święte należy interpretować zgodnie z niezmiennym przekazem Magisterium” (Sesja IV). Posoborowa „lectio divina” to w rzeczywistości protestancka praktyka prowadząca do subiektywizmu wiary.
Pokój bez Chrystusa Króla
Rzekomy „apel o pokój” na Ukrainie jest klasycznym przykładem naturalizmu potępionego w Syllabusie błędów Piusa IX (pkt 63-64). Prawdziwy pokój – jak przypomina Pius XI w Quas primas – „może zapanować tylko pod berłem Chrystusa Króla”. Tymczasem „Leon XIV” nie wspomina ani słowem o konieczności publicznego uznania panowania Naszego Pana Jezusa Chrystusa nad narodami.
Wspomnienie Światowego Dnia Trędowatych wykorzystano do promowania czysto humanitarnej wizji miłosierdzia. Brak tu odniesienia do „łaski uświęcającej, która jest życiem duszy” (Katechizm Świętego Piusa X). Miłość bliźniego bez wskazania na zbawienie duszy to jałmużna gorsza od obojętności.
Zdrada ekumeniczna
Najcięższym przejawem apostazji jest udział „Leona XIV” w ekumenicznych nieszporach z heretykami:
„Zgodnie z tradycją, po południu, w Bazylice Świętego Pawła za Murami, będę celebrował nieszpory wraz z przedstawicielami innych wyznań chrześcijańskich”
To jawne pogwałcenie kanonu 1258 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r., który zabrania wszelkich wspólnych praktyk religijnych z niekatolikami. Św. Pius X w Liście Apostolskim Editae saepe przypominał: „Jakże możecie jednoczyć się z tymi, którzy są poza Kościołem, a więc w stanie potępienia?”.
Retoryka „Karawany Pokoju” rzymskiej Akcji Katolickiej odzwierciedla całkowite zerwanie z doktryną o społecznym panowaniu Chrystusa. Gdy „Leon XIV” mówi: „Pokój buduje się w poszanowaniu narodów”, zaprzecza słowom Psalmisty: „Przetoż się gniewajcie, a nie grzeszcie; mówcie w sercach waszych na łożach waszych i przestańcie. Ofiarujcie ofiarę sprawiedliwości, a ufajcie w Panu” (Ps 4, 5-6).
Duchowa pustka posoborowej sekty
Całe wystąpienie „Leona XIV” to klasyczny przykład modernistycznej herezji potępionej w dekrecie Lamentabili Świętego Oficjum (1907):
„Doktryny posoborowe są tylko interpretacją faktów religijnych, którą z dużym wysiłkiem wypracował sobie umysł ludzki” (pkt 22)
Brak jakiegokolwiek odniesienia do:
- stanu łaski uświęcającej jako warunku zbawienia
- potrzeby pokuty i zadośćuczynienia za grzechy
- istnienia piekła i sądu ostatecznego
- obowiązku wyznawania wiary katolickiej jako jedynej prawdziwej
Jak trafnie zauważył św. Pius X: „Moderniści nie są ludźmi wiary, lecz uczucia” (Encyklika Pascendi). Ta duchowa pustka stanowi najgroźniejszy owoc antykościoła posoborowego.
Jedyną odpowiedzią wiernych katolików na tę apostazję może być trwanie przy niezmiennej Wiary, „która raz została przekazana świętym” (Jud 1, 3). Jak nauczał św. Paweł: „Albowiem i myśmy głosili wam Ewangelię, i wyście przyjęli, i wyście uwierzyli. Trwajcie tedy w nim” (1 Kor 15, 1-2).
Za artykułem:
Leon XIV: jesteśmy wezwani do głoszenia Ewangelii wszystkim i wszędzie (gosc.pl)
Data artykułu: 25.01.2026
